'Η ᾿Ελληνικότητα, ὁ Ανατολισμὀς καὶ ἡ κρίση στὸν Αἱμο Ὅταν ὁ ᾿Εξ-ουσιασμὸς «χάνεται» µέσα στὴν ἀπεραντοσύνη τοῦ χώρου ποὺ ἐξουσιάζει καὶ τὴν ἀπειρομορφία τοῦ ἱστορικοῦ γίγνεσθαι, µετου- σιώνεται σὲ σκληρὸ δόγμα. Εἶναι τότε ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους του. Καὶ πρὸ πά- ντων εἶναι ἡ στιγμὴ τῆς ἐπανόδου στὴ δαρδαρότητα καὶ τοῦ θανάτου τοῦ Πολιτισμοῦ. "Ὅταν ἡ Ρώμη διαχύθηχε στὸν κόσμο ὡς μόνη ἑστία ἰσχύος, ἀρνήθηκε τὴν ἕως τότε (ἑλληνίξουσα) ἰδεολογική της φύση καὶ υἱοθέτησε τὸ (Ανα- τολίτικο) «μοντέλλο» τοῦ Παραλόγου. Ἡ προσδοκία της νὰ διατηρηθῆ ἔτσι ὡς μοναδική παγκόσμια ἐξ-ουσία διαψεύσθηκε τραγικὰ (ὡς πρωτεύ- ουσα τοῦ όραχύδιου ἐξανατολισμένου ἰδεολογικὰ 4υτικοῦ Κράτους ἀντι- προσωπεύει ἕνα ἀξιοθρήνητο ὑποκατάστατο τοῦ ἑαυτοῦ της). Κατάντη- σε ἁπλῶς «ἁγία ἕδρα» τοῦ 4ογματισμοῦ καὶ ἐγγυήτρια τῆς ἐκλείψεως τοῦ Πολιτισμοῦ (Μεσαίων). Ὃ σημερινὸς κοσμοκράτορας Εξ-ουσιασμὸς κινεῖται σταθερὰ στ’ ἀχνά- οια τοῦ Ρωμαϊκοῦ προκατόχου του. Αρνεῖται τὴν ἔλλογήη πνευματική του μήτρα (ἐπιστήμη, ἐλεύθερη ἔρευνα, πολιτισμὸς) καὶ ἐπιστρατεύει τὴν τρέλ- λα τοῦ σκοταδισμοῦ- παραλογισμοῦ- δογματισμοῦ- θεοκρατισμοῦ. Εἶναι φανερό, ὅτι μπῆκε στὴν φάση τοῦ ἐπιθανατίου ρόγχου του. Καὶ πρωτί- στως εἶναι θέδαιο, ὅτι σήμερα ἡ ἀνθρωπότης ὀρίσκεται στὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ μιᾶς νέας περιόδου δαρδαρότητας, ἑνὸς νέου σκοτεινοῦ Μεσαί- ὠνος. Στὴν περιοχή µας, στὸν πατροπαράδοτο ἱερὸ χῶρο τῆς Ἑλληνικῆς Χερ- σονήσου, στὸ μεταίχμιο αὐτὸ μεταξὺ λόγου-παραλόγου καὶ πολιτισμοῦ- πρωτογονισμοῦ, ὅπου τὸ πάλαι παίχθηκε ἡ ἀγριώτατη πολυαίωνη τρα- γωδία τῆς καταστροφῆς τῆς ᾿Ελληνικότητας καὶ τῆς ἐπιθολῆς τοῦ ᾿Ανα- τολισμοῦ, ξαναζοῦμε σήµερα τὴν ἴδια ἐπικίνδυνη κατάσταση. Ο ᾿Εξ-ου- σιασµός, τέλεια ἐξανατολισμένος, ἐπιτίθεται στὰ ἐρείσματα τοῦ ἑλληνίζο- ντος νεώτερου Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ ἐπιδιώση. Καὶ ὁ 4 ογματισμὸς στήν πιὸ ὠμὴ µορφή του κάνει προκλητικἁ την ἐμφάνισή του σὲ ὅλες τῆς ἐκδήλώσεις τῆς ζωῆς, ἀκόμη. καὶ σ᾽ ἐκεῖνες ὅπου παλαιό- τερα δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ ἐπέμδη. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τῶν συμόαινόντων καὶ συμόὄη σομένων γύρω µας. ἜἜχουμε ἐπισημάνει παλαιότερα τὸν ἱστορικὸ νόµο, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο ἡ ᾿Εξουσία, ποὺ ἀρνεῖται τὸν λόγο καὶ συντηρεῖ τὸ παράλογο, δὲν ἔχει μέλλον. Επομένως ἡ σημερινὴ δομὴ τοῦ ἐξανατολισμένου ᾿Εξ-ουσια- σμοῦ πνέει τὰ λοίσθια. ᾿Αλλὰ ὁ 4ογματισμὸς θὰ χρειασθῆ μακροχρόνια πε- οίοδο στὴν προσπάθειά του νὰ δολοφονήση τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν ἐλευ- θερία. Ἢ ἔκδαση τῆς σκληρής πάλης ποὺ διεξάγεται τώρα μεταξὺ τῆς Πα- γκόσµιας ᾿Ελληνικότητας καὶ τοῦ 4ιεθνοῦς ᾿Ανατολισμοῦ θὰ καθορίση τὴν ποιότητα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς στοὺς ἑπόμενους αἰῶνες. Δ.Ι.Λ.