5 / . 5) Εξουσία καὶ ἔγκλημα Μία συγκλονιστικὴ εἴδησις ἐδημοσιεύθηκε καὶ ἔγινε γνωστὴ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο καὶ τὴν τηλεόρασιν: Στοὺς Κροάτες στρατιῶτες ἐχορηγεῖτο μισὸ γραμμάριο ἠρωίνης ἢ κοκαΐνης τὸ πρωὶ καὶ ἄλλο μισὸ τὸ όράδυ: ὅπως ἔλεγε καὶ παλαιὸ διαφημιστικὸ κείµενο, «ἡ πρώτη φροντὶς τὸ πρωὶ καὶ ἡ τελευταία τὸ δράδυ». Καὶ δυστυχῶς αὐτὴ ἡ ἰδιάζουσας ὅα- ούτητος εἴδησις δὲν ἔγινε κύριον θέµα καὶ δὲν προεθλήθη ἰδιαιτέρως. Ἀντίθετα ἐπνίγηχε µέσα στὸ σύνολον τῶν ἀνταποκρίσεων ἀπὸ τὸ µέ- τωπον τοῦ πολέμου. Καὶ φυσικὰ κανένας συντάκτης τῶν µέσων µα- ζωῆς ἐνημερώσεως δὲν ἐφρόντισε νὰ συνδέση τὸ γεγονὸς μὲ τὰ ἀνά- λογα γεγονότα τοῦ πολέμου στὸ Βιὲτ-Νάµ. Καὶ εἶναι πρόσφατα τὰ γε- γονότα τοῦ «ἷρὰν Γκαίητ», ὅπου Μοσάντ, Σία, λαθρέµποροι ὅπλων καὶ µεγαλέμποροι ναρκωτικῶν ἀπετέλεσαν τὰ κομμάτια ἑνὸς περίερ- γου «πάξλ». Χωρὶς νὰ παραλείψουμε τὶς σχέσεις τῆς Στοᾶς ΡΖ, τῆς τρά- πεζας Ἀμπροξιάνα τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῆς Μαφίας ἢ τὶς κατηγορίες κατὰ τοῦ Ἀντρεόττι, πρώην πρωθυπουργοῦ τῆς ᾿Ιταλίας, γιὰ τὶς σχέ- σεις του μὲ τὴ Μαφία. Ἢ σχέσις ὑποκόσμου καὶ ἐξουσίας ἔχει καταγ- γελθεῖ πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Καί, γιὰ νὰ μὴν μακρυγοροῦμε μὲ τὴν παράθεσιν γεγονότων, καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ διεθνὴς ἐξουσιασμὸς ἐμπλέκεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ σχέσεις μὲ τοὺς κοι- νοὺς ποινικοὺς ἐγκληματίες. Κι αὐτὸ τὸ συμπέρασμα πρέπει νὰ τὸ κρα- τήσουµε γιὰ τὴν συνέχεια τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Φωτιὲς συµδαίνουν σ᾽ ὅλην τὴν Ελλάδα κάθε καλοκαίρι. Οἱ αἰτίες ποὺ ἀναφέρονται εἶναι πολλές. Ὅμως γιὰ τὴν Ἀττικὴ µία αἰτία µόνον πιθανολογεῖται.: ὁ ἐμπρησμὸς ἀπὸ οἰκοπεδοφάγους καὶ καταπατητὲς τῆς γῆς. Καὶ λέμε «πιθανολογεῖται», διότι µέχρι σήµερα δὲν ἔχουμε καμμία σύλληψιν αὐτουργοῦ. Καὶ ἐξ αὐτοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ κά- νουµε κάποιαν εἰκασία γιὰ τοὺς φυσικοὺς αὐτουργούς. ᾿Αλλὰ γιὰ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς µία προσεκτικὴ ἐξέτασις καὶ ἡ ἑρμηνεία τῶν γε- γονότων μᾶς ὁδηγοῦν σὲ κάποια λογικὰ συμπεράσματα. Συµπερά- σµατα, ποὺ ἐξάγονται μετὰ ἀπὸ ἐνδελεχῆ ἀνάλυσιν τῶν γεγονότων καὶ τῶν συνθηκῶν. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ προσπαθήσουμε νὰ τοποθε- τήσουµε ἐξ ἀρχῆς τὴν σκέψιν µας. Τὸ πρῶτον ποὺ ἔχουμε νὰ ἐξετάσουμε εἶναι ἡ ἀλόγιστη οἰκιστικὴ ἀνάπτυξις τῆς ᾿Αττικῆς. Μετὰ τὸν Β΄ παγκόσµιον πόλεμον ὁ διεθνὴς ἐξουσιασμὸς ἐσχεδίασε καὶ ἐφήρμοσε τὴν δημιουργίαν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων. Ἔτσι ἐγεννήθηκαν οἱ πόλεις-τέρατα. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός: ἀπὸ τὴν µία ἡ ἐγκατάλειψις τῆς γῆς δημιουργεῖ ἐξαρτώμενα ἄτομα ἀπὸ τὸ τραπεξικὸν κεφάλαιον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη, μὲ ταυτόχρο- νον ἔλεγχον τῶν µέσων μαζικῆς ἐνημερώσεως, χειραγωγεῖ πλῆθος