ΕΛΛΟΓΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΚΑ Φασίστας -- Ελληνας! Στὸ Πεδίον τοῦ ἴάρεως συνέδησαν τὸν περασμένο Μάιο μερικὰ γεγονότα, ποὺ ἀξίζει νὰ σχολιασθοῦν τώρα ἀπ’ τὴν παροῦσα στήλη. Περὶ τὰ μέσα τῆς πρώτης ἑδδομάδος τῆς ᾿Εκθέσεως Βιδλίου ρίχθηκαν κά- ποιες προκηρύξεις στὸν ἐκθεσιακὸ χῶρο, οἱ ὁποῖες ἔφεραν ἔκδηλη σιωνιστικὴ πατρότητα (πεντάλφες, ἀναφορὲς στὸ "Αουσόὄιτς, «Δὲν ξεχνῶ...») καὶ ἔγραφαν: «Στὴν "Εκθεση Βιδλίου ὑπάρχουν δύο φασιοτικὰ διδλιοπωλεῖα, ποὺ μολύ- νουν τὸ χῶρο μὲ ὅ, τι ἀντιπροσωπεύουν... Καμμιὰ ἐλευθερία στοὺς ἐχθροὺς τῆς ᾿Ελευθερίας» καὶ «Ο Ρατσισμὸς εἶναι ὁ πολιτισμὸς τῶν ἠλιθίων. ᾿Αναρ- χικοὶ- ᾿Αντιεξουσιαστές». Δὲν θὰ σχολιάσουμε τὰ «Δὲν ξεχνῶ...», τὶς πεντάλφες, τὸ "Αουσὄιτς κι ὅ,τι ἄλλο παρόμοιο ποὺ δὲν ὑπέπεσε στὴν ἀντίλη ψή μας: θὰ ἐπιμείνουμε στὴ φρά- ση: «Καμμιὰ ἐλευθερία στοὺς ἐχθροὺς τῆς ᾿Ελευθερίας», ποὺ σὰν τέτοιους ἐννοοῦσαν ἀσφαλῶς τοὺς ἰδιοκτῆτες τῶν «δύο διδλιοπωλείων» («Νέα Θέσις» καὶ «Ελεύθερη Σκέψις»). Δὲν θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν οἱ πολιτικὲς ἰδέες καὶ ἀντιλήψεις τῶν ἰδιοπτη τῶν τῶν δύο διθλιοπωλείων, τὶς ὁποῖες, δὲν γνωρίζουμε, μὰ οὔτε καὶ μᾶς ἀφοροῦν. Αὐτὸ ποὺ ξέρουμε καλὰ εἶναι, ὅτι ὅποιες κι ἂν εἶναι, πρέπει νὰ εἶναι σεδαστές, ἀφοῦ ἔχουμε ἐλευθερίαν λόγου καὶ «πλουραλιστικὸ σύστημα». Δικαιοῦται λοιπὸν ὁ καθένας νὰ ἐκθέτη καὶ νὰ διακινῆ ἐλεύθερα τὶς ἰδέες του, μὴ ἐξαι- οουμένων καὶ τῶν ἐν λόγῳ ἐκδοτῶν-διόλιοπωλῶν δεδαίως. Θὰ μποροῦσαν ἀσφαλῶς αὐτοί, ποὺ αὐτοανακηρύχθηκαν «προστάτες τῆς ᾿ Ἐλευθερίας» καὶ κρύφθηκαν πίσω ἀπὸ τὴν παραπλανητικὴ ὑπογραφὴ «᾿Αναρχικοὶ- Αντιε- ξουσιαστές», νὰ ἀντικρούσουν τὶς ἰδέες τῶν -ὑποτίθεται-- «ἐχθρῶν τῆς ᾿Ελευ- θερίας» μὲ τὸ λόγο καὶ τὸ διάλογο, κι ὄχι νὰ καταφύγουν στὰ ρόπαλα καὶ τὶς σιδηρογροθιές, πού, ἂν μή τι ἄλλο, προδίδουν πρωτογονισμὸ καὶ ἠλιθιότη- τα. ᾿Ασφαλῶς διαφωνοῦμε μὲ κάθε μορφῆς φασιομό, ὁλοκληρωτισμό, ρατσι- σμὸ χαὶ ὅποιον ἄλλο - -ἰσμό' στιγμὴ ὡστόσο δὲν θὰ παύσουμε ν ᾿ἀγωνιξόμαστε, ὥστε νὰ μποροῦν ὅλοι νὰ ἐκφράζουν ἐλεύθερα τὶς ἀντίθετές τους ἀπόψεις, γνωρίξοντας καλὰ ὅτι «ἐκ τῶν διαφερόντων καλλίστη ἁρμονία». Ὅμως ποι- ὁς ὥρισε «προστάτες τῆς Ελευθερίας» τοὺς «᾿Αναρχικοὺς- Αντιεξουσιαστὲς» ἢ τοὺς «ἐργάτες τοῦ ΣΕΒΑ» ἢ τοὺς ὅποιους κρύδονται πίσω ἀπ’ αὐτούς; Ποι- οί τελικὰ εἶναι οἱ φασίστες: Οἱ ἐκδότες τῶν δύο διθλιοπωλείων, ποὺ ἀπολύ- τως νόμιμα διακινοῦν τὶς ἰδέες τους ἢ ἐκεῖνοι ποὺ προσπάθησαν νὰ τοὺς κλεί- σουν τὸ στόμα μὲ τήν ὠμὴ δία; Σήµερα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ προδάλλει ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῶν ἐννοιῶν «ρατσισμός» καὶ «φασισμός», γιὰ νὰ ἐκλεί- ψη κάθε σύγχυση. Καθὼς φαίνεται, καὶ ὑπάρχει πλῆθος στοιχείων, «ρατοι- στὴς» εἶναι σήμερα οἱοσδήποτε ὁμιλεῖ γιὰ τὸν Ελληνιὸ Πολιτισμό, τὴν Ελλη- νικὴ Γλῶσσα, τὶς "Ελληνικὲς Πυραμίδες: κι ὅποιος δηλώνει | Ἓλληνας, εἶναι Φασίστας κι ἀντισημίτης... Μὴν ζητεῖτε τώρα τὰ πῶς καὶ τὰ γιατί ἀρκεῖ νὰ ποῦμε, ὅτι οἱ προκηρύξεις καὶ οἱ ἀπειλὲς στὴν "Εκθεση Βιθλίου ἀφοροῦσαν ἀποκλειστικὰ τὸ «4 αυλό», τὰ δὲ ἄλλα «δύο διθλιοπωλεῖα» ἀποτελοῦσαν ἁπλῆν ἐπικάλυψη. ᾿Απόδειξη, ὅτι τὰ «δυὸ διδλιοπωλεῖα», ποὺ εἶχαν προαγγελθεῖ, ἔγιναν τρία: καὶ μάλιστα ἐν ἀγνοίᾳ τῶν «᾿Αναρχικῶν- Αντιεξουσιαστῶν» µι- σθοφόρων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν κατεδάφιση τοῦ δεύτερου περιπτέρου χτυ- ποῦσαν μὲ νόημα τὶς παλάμες τους, σὰν νά ᾿λεγαν: τελειώσαμε/