ΕΥΑΓΤΓΕΛΟΣ ΜΠΕΞΗΣ Οἱ ἀξίες τοῦ “Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ θρίσχονται στὰ κύρια ὀνόματα τῶν ᾿Αρχαίων Ἑλλήνων Σύμφωνα μὲ µία στατιστική, ποὺ δη µοσιεύθηχε στὸ θιόθλιο « ᾿Αναξήτηση» τοῦ Δη- μητρίου Λάμπρου στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ἔχει ὑπολογισθεῖ ἑ ὅτι γύρω στὰ μισὰ τῶν ἀνδρικῶν καὶ γυναικείων ὀνομάτων στὴν Εὐρώπη, τὴν ᾿Αμερικὴ καὶ τὴν Αὐστραλία εἶναι ἑθραϊκά. Μὲ κάθε δυνατὴ προσέγγιση γιὰ τὴν Ἑλλάδα ὑπολογίζε- ται, ὅτι τὰ δαφτιστικὰ ὀνόματα Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνίδων, ποὺ παίρνονται ἀπὸ τὴν ἱστορία καὶ τὴν θρησκεία τοῦ Ἰσραήλ, φθάνουν στὸ 7056 τοῦ συνόλου. Θὰ ξεκινήσω αὐτὴν τὴν σύντομή μου, ἀναφορὰ στὴν σπουδαιότητα τῆς Ἑλληνικῆς ὀνοματοθεσίας μὲ μιὰ ὑπόθεση. Ἔστω ὅτι ἐχάνοντο ὅλες ἐκεῖνες οἱ πηγὲς, οἱ σχετικὲς μὲ τὶς ἀξίες καὶ τὶς ἰδέες- “πρότυπα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ περιεσώζοντο μό- νο πίνακες- κατάλογοι ἀρχαίων Ἑλληνικῶν κυρίων ὀνομάτων. Θὰ ἦταν ἀραγε ἀρκε- τοὶ αὐτοὶ καὶ μόνο οἱ πίνακες, γιὰ νὰ ἀναπλάσουν τὴν εἰκόνα τῶν θεμελιωδῶν ἐκεί- νων ἐννοιῶν καὶ ἀξιῶν ταυτοχρόνως, ποὺ πάνω τους ὀρθώθηχε τὸ θαυμαστὸ οἰκοδό- μημα τοῦ οἰκουμενικοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ; Τὴν ἀπάντηση δὲν θὰ τὴν δώσω ἐγώ, ἀλλὰ τὰ ἴδια τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ ὀνόματα, ποὺ ἀψηφώντας τὸ διάδα καὶ τὴν φθορὰ τῶν αἰώνων, κρατοῦν τὸ ἴδιο καλὰ μέσα στὰ συστατικὰ στοιχεῖα δομήσεώς τους σήμερα, ὅπως καὶ τότε, τὶς ἀπαντήσεις σὲ παρό- μοια ἐρωτή ματα. ᾿Αρχεῖ νὰ τὰ «ἐπισκεφθοῦμε», ὅπως ἔλεγε ὁ Πλάτων, γιὰ νὰ ἁδρά- ἕουμε τὴν σοφία ποὺ ἐμπεριέχουν᾽ «ἀρχὴ σοφίας, ὀνομάτων ἐπίσκεψις». Μιλώντας λοιπὸν γιὰ ἀρχαῖα “Ἑλληνικὰ ὀνόματα ἂς πάρουμε ἐνδεικτικὰ τρεῖς ἀπὸ τὶς κατηγορίες, ὅπου αὐτὰ ταξινομοῦνται. Στὴν πρώτη κατηγορία ἀνήκουν τὰ ὀνό- ματα ἐκεῖνα, ποὺ ἔχουν ὡς πρῶτο ἢ δεύτερο συνθετικό τους στοιχεῖο τὴν λέξη ἵππος, Κανένα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ὄνομα... Κύριε διευθυντά, Προκειμένου περὶ τῆς Αἰγαιακῆς κοιτίδος καὶ φυλῆς εἶναι γνωστὴ ἡ πλού- σια καὶ ἁπλόχερη προσφορὰ τῆς φύσεως γιὰ τὴν διαμόρφωσι πνεύματός τε καὶ ψυχῆς τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐγεννήθησαν σ᾽ αὐτὴν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ζοῦν καὶ νὰ δημιουργοῦν. "Όμως ἀκριδῶς αὐτὴ ἡ εὔνοια τῆς φύσεως εἶναι ἐκείνη, ποὺ σὰν μαγνήτης ἕλκει καὶ προκαλεῖ. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ποικίλες καὶ πολύτροπες, ἐμφανεῖς ῇ κρύφιες (γιὰ τὸ ...καλό μας πάντοτε) κατὰ τῶν δια- κριτικῶν γνωρισμάτων καὶ χαρισμάτων τοῦ λαοῦ μας καὶ τῆς φυλῆς μας ἐπι- θέσεις. Γλῶσσα (καὶ κυρίως αὐτή), ἔθιμα, συνήθειες, νοοτροπία, τρόπος ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς, χοροὶ καὶ μουσικὴ παιδεία, γενικὴ παιδεία καὶ μόρφωσις καὶ ὀνόματα -- ἑλληνικὰ ὀνόματα ὅλων τῶν προγόνων μας -- δέχονται ἡμέραν τε καὶ νύκτα ἀνελέητα χτυπήματα καὶ φθορά. Καὶ ἡμεῖς ἀνύποπτοι γιὰ τὸ συντελούμενο ἐθνικὸ ἔγκλημα -τῇ ἀνοχῇ ἢ καὶ συνενοχῇ πολιτικῶν ἀμοραλιστῶν (θοῦ, Κύριε..., ποὺ χειρίζομαι αὐτὸ τὸ κάρ- ----