Γράμματά τε καὶ ἀριθμοὶ Φίλε διευθυντά, Τὸ πρόόληµα τῆς ὑπάρξιος ἢ ἢ μὴ λεξαρίθµων δυσεπἰλυτόν ἐ ἐςι. Θὰ πρέπει, πρῶτον διερωτηθῆναι περὶ τίνα ἐποχὴν συζητοῦμεν. Δι’ ὅτι πᾶσαι αἱ προ- σπάθειαι πρὸς ἑρμηνείαν τῶν λέξεων διὰ τῶν ἀριθμῶν περιόρίζονται ἐν τῆι ἀττικῆι διαλέκτωι τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης τῶν δου καὶ όου προχριςιανικῶν αἰώνων. Ὅμως ἡ ἑλληνικὴ τῆς ἐποχῆς ταύτης ἐςι ἁπλῶς παρεφθαρμένη μορ- φὴ τῆς προκατακλυσµιαίης (πρὸ τοῦ ἐπὶ Δευκαλίωνος δευτέρου μεγάλου καταλλυσμοῦ) πελασγικῆς ἑλληνικῆς. ᾿Ιδέτε τὸν κάτωθι πίνακα: 1 Α 10 Ι 100 Ο 2 Β 20 Κ 200 Ρ 3 Γ 30 Λ 300 Σ 4 Δ 40 Μ 400 Τ 5 Ε 50 Ν 500 Υ 6 Ε 60 5 600 Χ 7 Ζ 70 Ο 700 Φ ὃ Η δ0 Π δ00 ψΨ 9 Θ 90 Ἄ 900 [2] Τὴν σειρὰν τῶν γραμμάτων τῆς ἀλφαδήτου ἀντέγραψα ἐκ πινακίδος, ἧς φωτογραφήματα παρατίθενται ἐν τῆι 771 σελίδι τῆς ““Ιστορίης Γενέσιος τῆς «Σὲξ» καὶ «κουλτούρα»: Δύο ἑλληνικὲς λέξεις ᾿Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ἢ λέξη “σὲξεοχ᾽ εἶναι ἑλλη νική. 4ὲν τὴν δημιούργησαν οἱ πρόγονοί μας ἔτσι τυχαῖα. Ἢ προέλευσή της ἔχει μία δαθύτερη σημασία, ποὺ δείχνει περίτρανα καὶ τὴν ἀριστοκρατική της καταγωγή. Οἱ λέξεις κλειδια σὲ ὁποιαδήποτε γλῶσσα εἶναι τὰ ρήματα “εἶμαι) ᾿καὶ “ἔχω”. Ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα μᾶς τὰ πῆρε αὐτούσια. Συγκρίνετε μόνοι σας: εἶμαι-- [αγ καὶ ἔχω -- Ξ | μπανε. Βγάξοντας το [ εἰστε κοντὰ στὶς ρίξες τους. ᾿Απὸ τὸ ρῆμα εἰμαι - - ἀρχαῖο ἑλλη νικὸ “εἰμί᾽ - ἔγινε τὸ “ὃν᾽ Ξ Ξ αὐτὸ ποὺ 'ὑπάρ: χει. Τὸ θηλυκὸ εἶναι “οὐσα᾽ - Ξ αὐτὴ ποὺ ὑπάρχει. Καὶ ἀπὸ τὸ “οὖσα” ἔγινε ἡ “οὐσία᾽ .Ἢ οὐσία ἑνὸς πράγματος δίνει καὶ τὴ φύση τοῦ πράγματος, ποὺ τὸ κα- τατάσσει σὲ ἀρσενικὸ ἢ θηλυκό. - Κάθε πρᾶγμα πρῶτα πρέπει νὰ "εἶναι” - νὰ ὑπάρχει, γιὰ νὰ "ἔχει”, γιατὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἔχεις, ἐὰν δὲν ὑ ὑπάρχεις Ξ-Ξ ἐὰν δὲν εἰσαι. "τσι ἀμέσως μετὰ τὸ “εἰμαι" ἔρχεται τὸ ρῆμα "ἔχω” Ξ (1) Λανο. Οἱ ἀρχαῖοι, ὅταν ἔλεγαν “θὰ ἐ ἔχω”, τὸ ἔλεγαν “ἔξω”. Τὸ ε τὸ πρῶτο ταν δασύ, δηλαδὴ πυκνὸ καὶ τὸ πρόφεραν ὄχι ὡς ἕνα σκέ- το ε ἀλλὰ ὡς σε. Τιὰ αὐτὸ μέχρι τὶς μέρες μας ἔχουμε καὶ τὴ δασεῖα, γιὰ νὰ δείξει ---