Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ ᾿Επιστολή πρὸς Γιαχθὲ Μέγας εἶσαι, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα Σου! "Αν καὶ μοῦ φαίνεσαι κομμάτι ρατσιστής καὶ ψιλοφασιστάκος. Διότι, σεδαστέ μου Γιαχόέ, τί πα- θάξ ενες προτιµή σεις πρὸς τὸν ἐκλεκτὸ λαὸ εἶναι αὐτὲς ποὺ μᾶς τσαμπουνᾶς στὸ ἱερό µας διόθλίο, τὴν Παλαιὰ Διαθήκη; Δηλαδή, καὶ μὲ ὅλο τὸ συμπά- θειο, τί περισσότερο ἔλεγε καὶ ὁ ἀείμνηστος ᾿Αδόλφος, ποὺ καὶ σήµερα ἀκόμη τὸν ξορκίζουµε μὲ τὸν ἀπήγανο; ᾿Αλλὰ καὶ τὰ ἔργα Σου, Μεγαλο- δύναμε, εἶναι ἄστα νὰ πᾶνε... Γιὰ κάτσε, Γιαχδούλη µου, ἐδῶ στὸν φασιστικὸ “Δαυλὸ” διαδάζουµε, ὅτι προστάζεις γενοκτονίες καὶ ὁλοκαυτώματα. ᾿Εντάξει! Τὸ ξέρουμε ὅτι δὲν παίξεσαι μὲ τίποτε, ἀλλὰ νὰ ζηλέψης ἔτσι στὰ ξαφνικὰ τὴν δόξα τοῦ ”Αιχμαν καὶ τοῦ Μπόρμαν εἶναι κομμάτι τραδηγµένο. Καὶ ἄντε, μεγάλε, πὼς ἔχεις καὶ Σὺ τὰ 6ίτσια Σου. ᾿Ακοῦς, ἂς ποῦμε, Γα- θαωνίτες καὶ τὰ παίρνεις στὸ κρανίο. Λίγη ὅμως δημοκρατία δὲν ὀλάπτει! 4ηλαδὴ ᾿Εσένα (καὶ μὲ ὅλον τὸν ἀπαιτούμενο σεδασμόν), ἐπειδὴ Σοῦ τὴν ἔδωσε νὰ δάλῃς γκαουλάιτερ ἐπὶ τῆς Μέσης ᾿᾽Ανατολῆς τὸν πρόγονό µας Μωῦὺσῆ, ποὺ τό Ἰπαιζε ἄνετος, ἔπρεπε σώνει καὶ ντὲ αὐτὸς νὰ πηδήξῃ ὅλο τὸν ἄλλο πληθυσμό. Διότι, Υψιστέµου, κατὰ τὰς Γραφὰς ὅποιος Εόραῖος λοξοκύτταξε τὸν ἀντιπρόσωπό Σου ἐπὶ τῆς γῆς ἔόλεπε ἀμέσως τὶς δροῦδες ἀνάποδα. Καὶ δέδαια κάτω ἀπ᾽’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ὁ ἀλήστου μνήμης Πι- νοσὲτ μοιάζει «καὶ ζήτω στοὺς δηµοκράτες». ᾿Αλλὰ ἐκεῖ ποὺ ἤσουν καὶ πολὺ µπαγάσας, ήταν στὶς παρέες Σου. Καλέ, τί ἐλιτισμὸς εἶναι αὐτός! "Ολο μὲ τὴν πλουτοκρατία καὶ τὴν μπουρζουαζία τακίµιαζες. Κι ᾿Εσὺ δέδαια μπορεῖ νὰ τὴν εὕρισκες µέσα στὶς γκλαμοὺρ στάνες τῶν κρατούντων, ἀλλὰ τὴν πλέμπα, πάντα κατὰ τὰς Γραφάς, τὴν εἰχες γραμμένη κανονικά... Μέχοι δηλαδὴ ποὺ (μετὰ συγχωρήσεως) Σ᾽ ἔγραψε κι ἐκείνη. Καὶ προτίμησαν νὰ λατρεύουν τὸ χρυσὸ μοσχάρι παρὰ τὸ 6όδι. Καθόσον, σοῦ λέει, ἂν ὁ Ὕψιστος ἀκόμη χρησιμοποιῇ ἀγγέλους, γιὰ νὰ μεταφέρουν τὶς ἐντολές του, ὅπως γιὰ παράδειγμα στὴν καταστροφὴ τῶν Σοδόμων, τὴν δάψαμε. Χώρια, ποὺ παραλίγο νὰ τοὺς μαζεύῃς κι ἀπὸ τὴν Συγγροῦ. "Ας εἶναι! Μεγάλος εἶσαι, ὅ,τι θέλεις κάνεις. “Ὅμως εἶναι ντροπῆς πρᾶγμα νὰ Σοῦ τὶς όρέχει ἕνας ᾿Ιακώδ. Γιὰ κάτσε, ρὲ Μεγαλοδύναμε, ᾿Εσὺ ποὺ θέ- λεις δυὸ λαοὺς στὴν καθησιά σου σὺν κάτι Κρῆτες-Φιλισταίους γιὰ ἐπι- δόρπιο, νὰ κωλώνῃς σ᾽ ἕνα τσομπάνο; ᾿Ανυπερθέτως ἀπὸ αὔριο νὰ γρα- φτῆς σὲ μιὰ σχολὴ καράτε ἢ ἔστω τέκ-όάν-ντόὀ. ᾿Εδῶ κι ὁ τελευταῖος γύ- φτος ἔχει μαύρη ζώνη. Μπὰ σὲ καλό Σου! Κι ἂν τελικὰ ἀποδειχθῇς ἀνεπί- δεκτος μαθήσεως, τὸ μυστικὸ τὸ ξέρεις. Βγάζεις ἀπ’ τὸ μανίκι Σου δυὸ ἀρκοῦδες καὶ καθάρισες. Γιῶργος Πετρόπουλος