Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ ᾿Αρχαιολογικὰ ᾽Αμάν, κύριε Κώστα Δούκα µου. Τί σχολαστικότης πιά εἶναι αὐτὴ ποὺ σὲ διακρίνει! Τί τά θέλεις τὰ σουλάτσα στὰ μπάζα τοῦ 4ισπηλιοῦ,; Χάθηκε ὁ κό- σµος νὰ πᾶς σὲ καμμιὰ χασαποταδέρνα ἢ γήπεδο νὰ περάσῃς τὴν ὥρα σου; Κι ἄντε πὼς ἀνεκάλυψες τὴν ἐγχάρακτη μὲ Γοαμμικὴ Γραφὴ Α πέτρα τοῦ 4ι- σπηλιοῦ. Καὶ τί ἔγινε; Η μὲν πέτρα θὰ πάῃ νὰ συναντήση τὴν ξύλινη πινα- χίδα στὴν περίοπτο ἀποθήκη τῆς ἁρμόδιας ᾿Εφορίας ᾿Αρχαιοτήτων, ἐσὺ δὲ θὰ ἀποκτήσῃς τὴν ρεῖτσινιὰ τοῦ ἐθνικιστῇ ἀπὸ τὸν κύριο «Β. Γεωργ.» στὴν «Ελευθεροτυπία», ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ὀξύνοια καὶ τὴν εὑρύτητα πνεύματος ποὺ τὸν διακρίνει τὰ ἰσοπεδώνει ὅλα. Σοῦ λέει: Τί «Χρυσή Αὐγή», τί «Στόχος», τί «Δαυλός»! ᾿Αλλὰ δέδαια κοντὰ στ’ ἄλλα πρέπει νὰ θαυμάσουμε καὶ τὴν γεν- ναιότητά του νὰ ὑπογράφῃ ὅπως ὑπογράφει. Εἶναι ἡ ἴδια ἀκριδῶς γενναιό- τήτα καὶ λεδεντιά, ποὺ χαρακτηρίζει αὐτοὺς τοὺς ὑπέροχους Ἓλληνες, ποὺ πῆγαν νυχτιάτικα καὶ κατέστρεψαν τὸ μνημεῖο τῶν Σαλαμινομάχων κερδί- ζοντας ἔτσι δόξα ἄφθιτη. “Ὅμως ὁ κύριος Στάντης, ποὺ ἐξελίσσεται ταχύτατα σὲ ἕνα εἶδος Νίκου ᾿Αλέφαντου τῆς διανόησης, ξαναχτύπησε. Αὐτὴ τὴν φορὰ ἔρχεται ὑπέρμαχος τοῦ Βρεταννικοῦ Μουσείου στὴν ἐφημερίδα «Ελευθεροτυπία» μὲ τὸ ἀτρά- νταχτο ἐπιχείρημα, ὅτι, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν οἱ Χετταῖοι, οἳ Ελαμίτες καὶ οἱ Βαδυλώνιοι νὰ τοὺς ἀποδοθοῦν τὰ ἐκθέματα τοῦ ἐν λόγῳ μουσείου, καλὸ θὰ εἶναι νὰ μείνουν καὶ τὰ ᾿Ελληνικὰ στὸ Λονδῖνο. Βέδαια ὁ κύριος Στάντης τοὐλάχιστον ὑπογράφει, ἂν καὶ γενικὰ θὰ ἦταν καλύτερα γι’ αὐτὸν οὔτε κὰν νὰ γράφῃ, ὄχι τόσο γιατὶ πείθει κανένα, ὅσο γιατὶ ὑπάρχουν καὶ ντομάτες. Φυσικὰ καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ περάσῃ ἀσχολίαστη ἡ προσπάθεια τοῦ Συλ- λόγου Λακώνων Πετρουπόλεως νὰ φτιάξῃ σχολεῖο γιὰ ἑλληνικὴ ἐκπαίδευση στοὺς Κάλας, τοὺς ἀπογόνους τῶν στρατιωτῶν τοῦ Μεγάλου ᾿Αλεξάνδρου κάπου στὰ ᾿ΙΪμαλάια. Τὸ πόσο χάρηκε τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ μας, μόλις ἄκουσε ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ λατρεύουν τὸν Δία, τὴν 'Εστία, τὴν "Αρτεμη καὶ τὸν ᾿Ηρακλῆ, δὲν περιγράφεται. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἤξερε πῶς νὰ πρωτο- χρηματοδοτήσῃ τὸ ἔργο. Ετσι τὸ ἄφησε νὰ τὸ κτίσουν μὲ ἔρανο οἱ καλοὶ αὐτοὶ πατριῶτες. "Ας μὴν εἴμαστε ὅμως ἄδικοι! Τί νὰ πρωτογρηματοδοτήσῃ κι αὐτὸ τὸ ἔρμο τὸ ὑπουργεῖο; Καὶ φιέστες κάνει καὶ λαϊκὰ πάλκα στήνει. ᾿Εμεῖς ἀπὸ δῶ θὰ τοῦ προτείναμε νὰ διοργανώσῃ διαλέξεις γιὰ τὸν Χάιντε- γκερ στὴ Κάτω Μαγουλίτσα καὶ σεμινάρια γιὰ σημειωτικὴ τοῦ Οὐμπέρτο ἜἜκο στὴν Μέσα Ράχη. “Οσο γιὰ τοὺς Κάλας, ἂν ἦταν ἀπόγονοι τῶν Φοινίκων ἢ νὰ πίστευαν τοὐλά- χιστον στὸν Γιαχόθέ, χαλάλι τὰ λεφτά. Θὰ ἔπιαναν τόπο. Τώρα θὰ πᾶνε χαμέ- να. Καὶ κάτι ἄλλο! Δυστυχῶς, κύριε Μικρούτσικε, οἱ ὑπουργοὶ πολιτισμοῦ ἔρχονται καὶ παρέρχονται, ἐνῷ οἱ πυραμίδες τοῦ ᾿Ελληνικοῦ χώρου στέκο- νται στὴ θέση τους πάνω ἀπὸ 5.000 χρόνια... Γιῶργος Πετρόπουλος