Μυκάλη-Γέροοντας- Ἴμια Μυκάλη-Γέροντας-”Ίμια. Τρία διαφορετικἀ τοπωνύμια γιὰ τὴν ἴδια ἀκριδῶς χούφτα σμαραγδένια νερά, γιὰ τὸ ἴδιο ἀκριδῶς κρόσσι δα- ντελλένια ἀκρογιάλια. Πέρσες-᾿Οθωμανοὶ- Εὐρωαμερικανότουρκοι. Τρία διαφορετικὰ «μπαϊράκια» τοῦ ἴδιου ἀκριδῶς ἐξουσιασμοῦ, τῆς ἴδιας ἀκριδῶς πα- οάνοιας. 4αρεικοὶ-γρόσσια-δολλάρια. Τρία διαφορετικὰ εἴδωλα τοῦ ἴδιου ἀκριδῶς «θεοῦ», τοῦ ἠλιθιώτερου σκιάχτρου ποὺ ἀνηγόρευσε σὲ θεὸ τὸ εὐφυέστερο εἶδος τοῦ ζωικοῦ δασιλείου. 470 π.Χ.-1824 μ.Χ.- 1996 μ.Χ. Τρία διαφορετικὰ µέτρα γιὰ τὸ ἴδιο ἀκριδῶς μέγεθος τῆς ἀνθρώπινης ὄλακείας. ἜΚ Καὶ σὲ ἀπόσταση τουφεκιᾶς ὁ Ἡρόδοτος στήν ᾿Αλικαρνασσό, ὁ Θαλῆς στὴ Μίλητο, ὁ Ηράκλειτος στὴν ΄Ἔφεσο κι ὁ Ιπποκράτης στὴν Κῶ νὰ κυοφοροῦν ἐπώδυνα τὴν ᾿Επιστήμη καὶ νὰ γεννοῦν αἰσίως τὸν Πολιτισμό. Κι ὁλόγυρα στὴν πανάρχαια θυμέλη «Μυκάλη-Γέροντας-”Ίμια» ὁ χορὸς τῶν Ελλήνων (ή, ἀργότερα, τῶν δῆθεν «Ρωμιῶν» καὶ τῶν δῆθεν «Τούρκων») νὰ διεκτραγωδῇ τὰ δεινὰ καὶ νὰ περαίνῃ τὴν τῶν τοιού- των παθημάτων κάθαρσιν. Αἰῶνες ἐπὶ αἰώνων. ΧἌλὰάκ Χειρὶ λαιᾷ καὶ μόνῃ ἐν ἀκαρεῖ ὁ ἀμφιγυήεις "Ηφαιστος κι ὁ ἐνοσί- γαιος Ποσειδῶν ἔθαψαν τὸ πετρέλαιο στὰ ἔγκατα τῆς Αἰγηίδος. “Ὅλοι οἱ Τιτᾶνες, ἀπὸ τὸν ὀχετὸ τῶν Ταρτάρων ὅπου οἱ Ελληνες θε- οἱ τοὺς καταδαράθρωσαν, λυσσᾶνε νὰ διαχύσουν τὴν δυσωδία τους στὰ μυρωμένα μελτέμια τοῦ Αἰγαίου. ας κκ “Ὅσοι ξέρουν τὴν ἔκόαση τῆς ἀρχαίας Τιτανοµαχίας, γνωρίζουν καὶ τὴν ἔκόαση τῆς σημερινῆς. Δ.Ι.Λ.