Ἔννθεν καὶ ἔνθεν τῶν συνόρων Οἱ πολεμικὲς ἰαχὲς ἑκατέρωθεν τῆς θραχονησἰδος Ἴμια κοπάζουν σιγἁ-σι- γά. Τὰ τουρχικὰ ἐμόατήρια γίνονται πιὸ ἀραιὰ καὶ λιγότερο στομφώδη. Οἱ παθιασµένες κατηγορίες περὶ ἐθνικῆς προδοσίας, οἱ ἀτέρμονες συζητήσεις γιὰ τὸ ποιός φταίει στὸ ἑλληνικὸ κοινοθούλιο καταλαγιάζουν σιγὰ σιγά. Ἔχζησα στιγμὴ πρὸς στιγμὴ τὰ γεγονότα ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες καὶ καθηλωμέ- νος ἐπὶ ὧρες μπροστὰ στὴν τηλεόραση, αὐτὴν τὴν καινούργια ἐφέστια θεό- τητα ποὺ δὲν λείπει οὔτε ἀπὸ τὸ πιὸ φτωχὸ χαμόσπιτο τῆς χώρας. Τὸ ψωμί, τὸ ψυγεῖο, τὸ μπάνιο, ἡ τουαλέττα μποροῦν νὰ λείπουν, ποτὲ ὅμως ἡ τηλεό- ραση. Τί ἔλεγα ἀλήθεια; ”Α. ναί, ἡ Ἑλληνοτουρχικὴ κρίση περὶ τῆς θραχονησί- δος μια ἢ Καρντὰκ μεταξὺ Μποντροὺμ ἢ ᾽Αλικαρνασσοῦ καὶ Καλύμνου. Θέ- λω λοιπὸν νὰ ἐκθέσω μ᾽ αὐτὸ τὸ γραπτό µου τὶς προσωπικές µου ἐντυπώσεις, τὰ συναισθήματά µου, τὸν ψυχισμό µου τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, ἐλπίζοντας νὰ 6ρῶ σ᾽ αὐτὰ συντρόφους ἑκατέρωθεν τῆς νοητῆς γραμμῆς τῶν συνόρων Τουρ- χίας- Ἑλλάδος. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι κάτι ξύπνησε µέσα µου. Κάτι σχετικὸ μὲ Κόκκινη Μηλιά. Καὶ μὲ 'Αγιὰ Σοφιὰ καὶ Μαρμαρωμένο Βασιλιᾶ. Κάτι μὲ Πόλη καὶ Σμύρνη. Καὶ τότε εὐχήθηχα, λαχτάρησα νὰ πέση ἢ πρώτη τουφε- χιά. Καὶ νὰ δείξουμε ἐμεῖς στοὺς κακοὺς Τούρκους, ὅτι «τοῦ "Ελληνα ὁ τρά- χήλος...» Χ.λπ. Καὶ μετὰ ἦρθε ἡ γενναία ὑποστολὴ τῆς σημαίας µας ἀπὸ τὴν 6ραχονησί- δα "μια, ἡ ἡρωικὴ ἀποχώρηση τῶν στόλων Ἑλλάδας καὶ Τουρκίας. Στενο- Ἡ Συνθήκη τῶν Σεθρῶν Ἢ Συνθήκη τῶν Σεθρῶν ὑπεγράφη εἰς τὰς 28 Αὐγούστου (10 Αὐγούστου μὲ τὸ τότε ἡμερολόγιον) τοῦ ἔτους 1920 εἰς τὸ πλαίσιον τῶν ὑπογραφεισῶν συνθηκῶν μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. χαὶ ὑπεγράφη, μεταξὺ τῶν Συμμάχων ἤ ἤτοι με- ταξὺ τῶν «νικητῶν» τοῦ πολέμου καὶ τῆς Τουρκίας. Ἡ ὑπογραφὴ τῆς Συνθήκης αὐτῆς ἔλαδε χώραν εἰς τὴν πόλιν Σὲ6ρ τῆς Γ ᾽αλλίας, ἡ ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀριστερὰν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ Σηκουάνα καὶ ἀπέχει ὀκτὼ χιλιόμετρα ἀπὸ τὰς Βερσαλλίας. Κατὰ τοὺς ὅρους τῆς Συνθήκης τῶν Σεόρῶν ἡ Τουρκία ὑπεχρεοῦτο νὰ ἐκχωρήση εἰς τὴν ᾿Ελλάδα, ἥτις ἦτο μεταξὺ τῶν νικητριῶν δυνάμεων, ὁλόκληρον τὴν ᾿Ανατολικὴν Θράκην πλὴν τῆς περιοχῆς τῆς Κωνοταντινουπόλεως, καθὼς καὶ τὰς νήσους ]μόρον καὶ Τένεδον. Προέόλεπεν ἐπίσης τὴν ἐνσωμάτωσιν εἰς τὴν Ελλάδα τῶν περιοχῶν τῆς Σμύρ- γης καὶ τῆς Προύσσης μετὰ πάροδον πενταετίας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς Συνθή- κῆς. Τὰ Στενὰ τοῦ “Ελλησπόντου ἐτίθεντο κάτω ἀπὸ διεθνῆ ἔλεγχον καὶ θὰ παρέμεναν ἀνοικτὰ εἰς τὴν ναυσιπλοῖαν ἀκόμη καὶ εἰς περίπτωσιν πολέμου. Εἰς τὴ ν᾿ ᾿Αγγλίαν ἆ ἀνε- γνωρίξετο ἡ ἣ προσάρτησις τῆς Κύπρου. ᾿Απεχωρίζοντο ἀπὸ τὴν τουρκικὴν αὐτοκρατο- ρίαν ἡ Συρία, ἡ Παλαιστίνη, ἡ Μεσοποταμία καὶ ἡ Αἴγυπτος καὶ ἀνεγνωρίξοντο ἀνε- -----ᾱ--