Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ / Μονόλογος Τώρα τὸ καταλάδατε, τί πρόκειται νὰ σᾶς συμδῆ; ᾿Εσωτερικὴ θάλασσα τὸ θέλατε τὸ Αἰγαῖο; Περιορισθῆτε λοιπὸν στὴν ἐσωτερικὴ στε- ριά/ Χάσατε τὴν ᾿Ιωνία' χάσατε τὴν μισὴ Κύπρο. "Ε, ὅπου νἆναι, πᾶνε καὶ τὰ ὑπόλοι- πα... Ποιός θὰ θυμᾶται σὲ ποιό µέρος ἐγεννήθηκε ὁ πολιτισμός; Χά! Οἱ Τοῦρκοι θὰ γί- νουν οἱ κληρονόμοι του. «Οθωμανικῷ δικαίῳ» θὰ τὸν ἀναδείξουν' θὰ τὸν µεταφέρουν στὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Οἱ μεγαλύτεροι ἀρχαιοκάπηλοι. Θὰ γεμίσουν οἱ αἴθουσες πλει- στηριασμῶν στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Νὰ ὄγάλουμε κι ἐμεῖς τὸ κάτι τίμας. Ἕλλη γικὸ πολιτισμὸ μοῦ θέλατε; Τὶς ἀρχαιότερες πυραμίδες; Τὶς ἐπιστῆμες; Βρεῖτε πρῶτα τὴν γλῶσσαν σας... Πάει κι αὐτή, σᾶς τὴν καταστρέψαμε. «Φοινικικῷ δικαίῳ». Σὲ λίγο θὰ κυττάζεστε στὰ μάτια, καὶ δὲν θὰ ἀναγνωρίζῃ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. ἤΑσε πού, ἂν δὲν γνω- ρίξετε κορακίστικα καὶ ἀγγλικά, θάναι λιγάκι δύσκολο, γιὰ νὰ κουδεντιάσετε. Ξέρεις, τί εἶναι νὰ μὴν πιάνῃ κάδο ὁ δικός σας, νὰ σᾶς τὴν σπάῃ χι ἐσεῖς νὰ τὰ παίρνετε στὸ χρα- γίο; Κουλάρετε... Τὸ ἔχω καρατσεκαρισµένο, ὅπου νἀναι, θάστε ὀκέυ: θὰ ἔχῃ ἐπέλθει τὸ τρανσφορμάρισµα. Καὶ μὴ χαίρεστε, ποὺ ἄλλαξε δ΄ Υπουργὸς Πολιτισμοῦ. Μὴν ξεχνᾶτε, χορόϊδα, οἰκου- μενική ήταν ῇ ἀπόφασις γιὰ τὴν δημοτικὴ καὶ τὸ μονοτονικό. Τὰ πρόσωπα ἀλλάξουνε, μὰ ᾗ γραμμή µας μένει: καὶ σὲ μερικὰ ἀπαιτοῦμεχι ἐθνικὴν ὁμοψυχίαν. “Ὅσογι’ αὐτούς, τοὺς λίγους, τοὺς κουφιοκέφαλους ὑπερεθνικιστές, θλιδερὸ προδλέπω τὸ μέλλον τους. Θὰ πᾶνε τὸν ὑπερεθνικισμό τους δόλτα στὸ ἐξοχικό τους μὲ τὸ καταλυτικό τους καὶ θὰ τὸν ψήσουν στὸ μπάρμπεκιου. Κι ἂν ἐπιμένουν, ὅπως θᾶάναι ἀραχτοὶ στὶς σαὶζ-λόνγκ, τοὺς ρίχνουμε κατακέφαλα κι ἕναν παπα-Ρωμιὸ στὸ δλακοκούτι νὰ τοὺς ἀποτελειώσουμε. Ξέρεις, τί εἶναι νὰ δρίσκεσαι στὴν χώνεψη καὶ νὰ παρακολουθῆς μιὰ συζήτησιν γιὰ σα- τανιστὲς καὶ νὰ σοῦ κάνουν ἀνάλυσιν ὁ παπα-Ρωμιὸς καὶ οἱ ἀστρολόγοι; Εἶναι σὰν νὰ σοῦ μιλάῃ γιὰ γλῶσσα ἐπιφανὴς «ἕλλην» γλωσσολόγος, καὶ νὰ μὴ καταλαδαίνης ἀπὸ ποιό σημεῖο τοῦ σώματός του ἐξέρχεται ἦ φωνή. Στὰ μουσεῖα, στὶς ἰδιωτικὲς συλλογές, ἐκεῖ θὰ καταλήξετε. Κι ὅλοι θὰ λένε: ὑπῆρξαν κάτι “Ἕλληνες, ποὺ ζοῦσαν σὲ κάποια ᾿ Ελλάδα, κάτι ἔκαναν, κάτι εἰπαν. Κι ἂς πάψουν νὰ μὲ ἐκνευρίζουν κάποιοι Βάσκοι εὐρωδουλευτές, ποὺ ἐπιμένουν νὰ προτείνουν τὰ ἀρχαῖα Ελληνικὰ γιὰ ἐπίσημη γλῶσσα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ενώσεως: δὲ ὄλέπουν, ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι οἱ "Ελληνες εὐρωδουλευτὲς ἔχουν πάρει ἀρνητικὴν θέσιν; ᾿Αλλὰ τί νὰ πῶ καὶ γιὰ τοὺς ἀχαρακτήριστους δῆθεν ἐπιστήμονες... Βρῆκαν, λέει, φάρμακα σὲ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ διόλία, ποὺ θεραπεύουν. Μὰ καλὰ δὲν διαδάζουν τὴν "Αγία Γραφή; Τὸ καλύτερο φάρ- μακο εἶναι ἡ προσευχή, μήπως καὶ εἰσακουστοῦν ἀπὸ τὸν Γ ἱαχδὲ καὶ τὸ πάρῃ ἀπόφα- ση νὰ τοὺς κάνῃ καλά. Αὐτὴ εἶναι ἡ ριξικὴ θεραπεία. Κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ἡ ἰατρικὴ πρέ- πει νὰ καταργηθῆ. Ποῦ ἀκούστηκε νὰ λέγεται παγκοσμίως παθολογία, χειρουργική, χαρδιολογία, ὕπνωσις καὶ τόσα ἄλλα; "Ολα θὰ τὰ διαλύσω. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ τίποτε' οὔτε µατεµάτικς οὔτε ἀρσιτέχτουρ, οὔτε ἐκόνομυ, οὔτε τίποτα. Πίσω στὸν πρωτογονισµό, νὰ ζήσουμε καὶ οἰκολογικά. Στὶς σπηλιὲς πάλι. "Οταν ὁ Γιαχόὲ ἔχτιζε τὸν κόσμο, ἤξερε τί ἔχανε. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν πάψτε νὰ σφίγγετε γύρω ἀπὸ τὸ λαιμό µου τὸν 6ρόχο. Δὲν τὸ ἀντέχω ἄλλο... Τοὺς "Ελληνες τοὺς σδήνω, χι αὐτὸ τὸ ρημάδι τὸ σχοινὶ σφίγγεται ἀκόμη περισ- σότερο... Φτάνει πιά! Κι ἂν ὁ πολιτισμός, ἂν τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα παγκόσμιο γίνεται, ἐγὼ ἔχω ἀκόμη δύναμι µέσα μου. Τὰ µαλλιάμου μακραίνουν' ῇ δύναμις τοῦ Σαμψὼν ἐνι- σχύει τὰ χέρια μου. Ὥρα νὰ φωνάξω: ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. Βγάλτε αὐτὸ τὸ σκοινὶ ἀπὸ τὸ λαιμό μου! Τί θέλετε; Νὰ σκουπίσῃ τὴν ἐξουσίαν μου τὸ Σάρωθρον