ΕΘΝΙΚΑ Οἱ οὐραγοὶ Μέρα μὲ τὴν μέρα πληθαίνουν διάφορα δημοσιεύματα τόσο σὲ ἐφημερίδες ὅ ὅσο καὶ σὲ περιοδικά, ποὺ ἀπηχοῦν τὶς ἀπόψεις πανεπιστημιακῶν, ἀκαδημαϊκῶν καὶ ἄλλων ἐκφρα- στῶν τοῦ πνευματικοῦ κατεστημένου, οἱ ὁποῖοι ὅμως δυστυχῶς τόσο γιὰ τοὺς ἴδιους ὅσο καὶ γιὰ τὸ πνευματικὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖο ἐκφράξουν, ἔρχονται οὐραγοὶ καὶ «χρούουν ἀνοικτὰς θύρας», ποὺ ἤδη ὁ «Δαυλός» ἐδῶ καὶ δεκαπέντε χρόνια ἔχει ἀνοίξει. Παρα- τηρεῖται λοιπὸν τὸ ἐπιφανειακῶς παράδοξο -- σύμφωνα μὲ τὴν δική τους θεώρηση τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ οὐσιαστυκὰ ἀπολύτως λογικὸ γιὰ ὅποιον ἐρευνᾶ καὶ ἀναζητᾶ τὴν ἀλή- θεια: Μιὰ γενικότερη ἀποτυχία τοῦ κρατικοῦ ἱστορικοῦ-ἀρχαιολογικοῦ καὶ φιλολογι- κοῦ μονοπωλιακοῦ κατεστημένου, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔρευνα γιὰ τὰ ἑλληνικὰ καὶ κατὰ συνέπεια παγχόσµια θέµατα, ὅπου σήµερα ἀναπόφευκτα ὁδηγοῦνται, θέλοντας νὰ ξε- περάσουν τὴν ἀπομόνωση, στὴν ὁποία τοὺς εἶχε ρίξει ὁ ἀρτηριοσκληρωτισμὸς καὶ ἡ δογματική ἀπηρχαιωμένη σκέψη τους, στὰ χνάρια ποὺ δαθιὰ χάραξε στὸ χέρσο αὐτὸ χῶμα τῆς κρατικῆς, καὶ ὄχι μόνο δυστυχῶς, διανοητικῆς ἀποκτήνωσης ἕνα μικρὸ πε- θιοδικάκι ἀποτελούμενο ἀπὸ νεοελληνικὰ «περιθωριακούς», «φασίστες», «εἰδωλολά- τρες», «ρατσιστὲς» ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο ἡ ἀρρωστημένη καὶ ἐνδοτικὴ φύση αὐτοῦ τοῦ κα- τεστηµένου μποροῦσε νὰ γεννήσῃ, ἕνα περιοδικάκι, ποὺ θέλησε, μὲ ἄροτρο τὴν ἔρευνα καὶ τὴν κριτική, νὰ «πετάξη» στὴν ἐπιφάνεια καὶ πάλι τὴν σπιλωµένη καὶ καταχωμένη γνώση τοῦ παρελθόντος τῶν ᾿ Ελλήνων. Στὰ πλαίσια λοιπὸν αὐτῆς τῆς τακτικῆς προσέγγισης ἔρχεται ὁ ἀκαδημαϊκὸς χαὶ ἀρχαιολόγος κ. Σπ. ᾿Ιακωδίδης γὰ δηλώση στὴν ἐφημερίδα «βῆμα» τὴν Κυριακὴ 5 Νο- ἐµόρίου τοῦ 1995, σὲ ἄρθρο μὲ τὸν τίτλο «Οἱ Δωριεῖς ποὺ δὲν ἦρθαν», τὰ ἑξῆς: «᾿Εκεϊνο ποὺ ἀνατρέπεται οιζικῶς, νομίζω, εἶναι τὸ περὶ τῆς καθόδου τῶν Δωριέων. Ἔχουν ἀρχί- σει ὅλοι νὰ καταλαδαίνουν, ὅτι αὐτὸ ὑπῆρξε ἕνα λάθος τῶν προηγουμένων γενεῶν. "Αλλωστε οἱ ἀρχαῖοι δὲν μιλᾶνε περὶ καθόδου τῶν 4 ὠριέων. Μιλᾶνε περὶ τῆς χαθόδου τῶν Ηραχκλειδῶν. Καὶ τὸ πρόδλημα. δὲν εἶναι, ἂν κατέόηκαν ἢ ἢ δὲν κατέδηκαν οἱ Δωριεῖς, διότι δὲν κατέδηκαν». "Οχι, δὲν εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν «Δαυλό», εἰναι τὰ λόγια τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ κ. Σπύρου ᾿Ιακωδίδη. Λάθος λοιπὸν τῶν προηγουμένων γενεῶν ἡ χάθο- δος τῶν 4 ὠριέων, δὲν κατέδηκαν ποτὲ οἱ Δωριεῖς καὶ τώρα τελευταῖα καὶ σὲ µία μεγά- Λη ἡλικία ὁ κ. ᾿Ιακωδίδης, ὁ ἀκαδημαϊκός, ἀνεκάλυψε ὅτι πουθενὰ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα δὲν μιλᾶνε περὶ καθόδου Δωριέων. “Ὅταν ὅμως στὸ συνέδριο, ποὺ πραγματο- ποιήθηκε στὸ ΟΙδιαπά τῆς Γερμανίας, ἕνας ἐκ τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δαυλοῦ» τόλμησε νὰ ἀμφισδητήση τὴν θεωρία αὐτὴ τῆς καθόδου τῶν Δωριέων, τότε δρῆκε ἀντίπαλο μαζὶ μὲ τοὺς κικ. Μαρωνίτη, Κακριδῆ καὶ τὸν κ. ᾿Ιακωδίδη, ποὺ ἀμφισδήτησε τὰ λεγόμενά του, καθὼς καὶ τὴν ἐπιγραφὴ τοῦ ψευδόστομου ἀμφορέα τοῦ ᾿Ορχομενοῦ, ποὺ χρονο- λογεῖται στὸ 2000 περίπου πρὸ Χριστοῦ (λεπτομέρειες στὸ τεῦχος 158 τοῦ «4»). Τώρα ὅμως, σχεδὸν ἕ ἕνα χρόνο ἀργότερα, ἔρχεται νά δηλώση καὶ πάλι στὸ προαναφερθὲν ἄρθρο του μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀνεύρεση γραφῆς τοῦ τύπου τῆς Γραμμικῆς Β πάνω σὲ ἕνα ποταμί- σιο θότσαλο, ποὺ χρονολογήθηκε τὴν μεσοελλαδικὴ ἐποχή: «Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Γραμ- μικὴ Γραφὴ Β ὑπῆρχε ἤδη πρὶν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν λακκοειδῶν τάφων τῶν Μυκηνῶν, δηλαδὴ ὁπωσδήποτε πρὶν ἀπὸ τὸ 1600 π.Χ.». Κάλλιο ἀργά, παρὰ ποτέ. ᾿ Ὃ κ. ᾿Ιακωδίδης δὲν εἶναι ὅμως ὁ μοναδικός. "Αλλη ἐνδιαφέρουσα περίπτωση εἶναι αὐτὴ ἀπὸ τὶς ἀνασκαφὲς ποὺ διεξή χθησαν στὴν Μύκονο, στὴν τοποθεσία Φτελιὰ καὶ ποὺ τὰ πορίσματά τους δημοσιεύονται στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινή» τῆς 14ης ᾿Ιανουαρί- ου 1996. ᾿Εδῶ δὲν ἀνέλαδε κάποιος χρατικὸς ἀρχαιολόγος νὰ κάνη τὴν γνωμάτευση,