Κ.ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΔΟΣ,᾽ Αρχαῖοι Ἕλληνες Θετικοὶ Επιστήμονες Τὰ κείμενα τῆς ἀρχαιοελληνικῆς γραμματείας δὲν εἶναι, ὡς γνωστόν, εἰδικὰ φιλολογικὰ ἢ ἢ μα- θη ματικὰ- ἐπιστημονιχἁ ἔργα, ὅπως δὲν σαν «ποῦρου» φιλόλογοι ἢ γλωσσολόγοι ἢ ἢ µαθη ματικοὶ καὶ οἱ Ἕλληνες φιλόσοφοι, ἀλλὰ πανεπιστή µονες, ποὺ ἀγκάλιαζαν τὴν γνώση σφαιρικά. Οἱ µε- ταφράσεις, ποὺ ἔχουν γίνει µέχρι τώρα, προέρχονται ἀπὸ φιλολόγους, ἄσχετους μὲ τὶς θετικὲς ἐπιστῆμες καὶ τὰ μαθηματικά, ἄρα δὲν ἀποδίδουν τὸ πνεῦμα καὶ τὸ περιεχόμενο τῶν ἀρχαίων χει- µένων, τὰ ὁποῖα εἶναι μεστὰ ἐπιστημονικῶν ὅρων καὶ θεωρημάτων. Ὁ Κ. Γεωργακόπουλος, ὁ ὁ συγγραφεὺς τοῦ παρουσιαζόμενου θιθλίου, ἔχει σπουδάσει τόσο ᾿Αρχαιολογία καὶ Υλωσσολογία ἑ ὅσο καὶ πολιτικὸς μηχανικός, ἀρχιτέκτων καὶ ἱστορικὸς τῆς Τε- χνολογίας.Αρα εἶναι ὁ ἐπιστήμων ποὺ διαθέτει τὰ προσόντα, γιὰν ᾿ ἀσχολη θῆ μὲ τὰ κείμενα καὶ τὰ μνημεῖα τέχνης τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ’ εἶναι ὁ πιὸ κατάλληλος, νὰ εἰσχωρῆ στὸ πνεῦμα τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἐννοῆ τὶς ὕπερ-χωρο-χρονικοῦ κύρους ἰδέες καὶ θεωρίες καὶ νὰ τὶς µεταφράζη στὴν γλῶσσα τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν νὰ παρακολουθήσουν τὸ ὕφος καὶ τὸ ὕψος τῶν γιγάντιων ἐκείνων μορφῶν, διότι -γιατί νὰ τὸ κρύδουμε;- δὲν ξέπεσε μόνο ἡ γλῶσσα, ἀλλὰ πρωτίστως ξέπεσε ἡ παιδεία καὶ τὸ πνεῦμα τῆς συγχρόνου ἐποχῆς. Τὸ παρουσιαζόµενο θιθλἰο, ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα τεράστιο ἔργο σὲ ὄγχο καὶ σημασία, προλογίζε- ται τόσο ἀπ᾿ τὸν πρύτανη κ. Ν. Μαρκᾶτο ὅσο κι ἀπ᾽ τὴν ὑπεύθυνη ἐκδόσεων τοῦ Ε.Μ. Πολυτε- χνείου κ. Εὐ. Γ, Κουτσουλιέρη, ποὺ λέγουν τὰ καλύτερα λόγια γιὰ τὸν συγγραφέα καὶ τοὺς ἀρχαι- οέλληνες, κι αὐτὸ ἀποτελεῖ μιὰ εὐχάριστη ἔκπληξη, γιατὶ οἱ πνευματικοὶ «ταγοὶ» τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους δὲν συνηθίζουν “νὰ ἐξαργυρώνουν τὸ προγονικὸ μεγαλεῖο”... (Ἢ ἔχδοση αὐτή», Υρά- φει ἡ κ. Κουτσουλιέρη, «γιὰ τὸ Ε.Μ. Πολυτεχνεῖο ἀποτελεῖ ἐλάχιστο φόρο τιμῆς κι εὐγνωμοσύ- γης σ᾽ ὅσους ἄνοιξαν τὶς Πύλες τῆς Γνώσης καὶ ἠθικὴ ὑποχρέωση ἑνὸς Ανωτάτου ᾿Εκπαιδευτι- κοῦ “Ιδρύματος, νὰ ἀποκαταστήση καὶ νὰ ἐπιμείνη στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια». Μακάρι «νὰ ἐπιμεί- νη στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια» καὶ μακάρι νὰ τὸ μιμηθοῦν καὶ τὰ ἄλλα ἀνώτατα ἀλλ) ἃ, γιατί ὄχι, καὶ ἀνώτερα καὶ κατώτερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, διότι ὅλα ἐξίσου ὀφείλουν τὴν λειτουργία τους «Τὸ Βλέμμα τοῦ Οδυσσέα»: Μιὰ ἄλλη ἄποψη Οκ. Θ. ᾿Αγγελόπουλος ἔ ἔκανε τὸν ἑλιγμὸ τοῦ ᾿Ηλία Καζὰν μὲ τὸ «Λιμάνι τῆς ᾿Αγωνίας», χωρίς νὰ πιεστεῖ ἀπὸ καμμιὰ ἐπιτροπή... Γιατί άραγε; ο σκηνοθέτης τοῦ « Ὀδυσσέα», δεσμευμένος τόσα χρόνια ἀπὸ μιὰ ἰδεολογία ποὺ εἶχε ἕνα τόσο ἄδοξο τέλος, σκέφθηκε νὰ κάνει ὁρατὴ τὴν πολιτική του διαφοροποίηση, γιὰ νὰ κερδίσει τὶς συ- µπάθειες τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἐξουσιάξουν τὸν Δυτικὸ κινηματογράφο. ᾿Ακόμα καὶ ἡ παπιγιονά- τη ἐνδυμασία του φώναξε, ὅτι ἦταν «ντρεσσαρισμένος» νὰ εἰσπράξει τ᾽ ᾿ἀργύρια τοῦ Βραδείου τῶν Καννῶν κι ἀκόμα νὰ «χτυπήσει», γιατί ὄχι, καὶ τὸ "Οσκαρ ξένης ταινίας. Κι αὐτὸ τὸ εἰσιτήριο μὲ δυὸ τρόπους μποροῦσε νὰ τὸ πάρει: Πρῶτα νὰ θυσιάσει ἐπιδεικτικὰ τὴν πολιτική του ἰδεολογία χαὶ δεύτερον τὴν Ελλάδα. Τί ἄλλο θὰ μποροῦσε νὰ χαροποιήσει περισσότερο τοὺς γνωστούς... κι- νηματογραφιστὲς τῆς ᾿Αμερικῆς καὶ τῆς Εὐρώπης ἆ ἀπὸ τὴ διαπίστωση ἑ ἑνὸς χομμουνιστῆ, ὅτι ὁ σο; σιαλισμὸς πέθανε ὁριστικὰ καὶ ὅτι ἡ αἰώνιος ἀντίπαλος τοῦ δογματισμοῦ καὶ τοῦ φανατισμοῦ, ἡ “Ελλάδα, πνέει τὰ λοίσθια; Τὸ ἄγαλμα... στὴν πρώτη περίπτωση κι ἕνας "Ελληνας ὁδηγὸς ταξὶ στὴ δεύτερη ἄνοιξαν τὸ ἀσφράγιστο πιὰ διδλίο τοῦ κ. ᾿Αγγελόπουλου. ᾿Αλλὰ καλὸ θὰ ἦταν νὰ μὴν εἴχαμε καὶ πολλὲς ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὸν σκηνοθέτη, γιατὶ καὶ ἀπὸ μαρξιστικῆς ἀπόψεως πιάστηκε ἀδιάδαστος, μὴ ἔχοντας γνώμη καὶ κρίση γι᾿ αὐτὰ ποὺ συνέδαι- ναν στὰ κράτη ὅπου ᾿οἰκοδομεῖτο ἡ ἥ... σοσιαλιστικὴ ἀφθονία. “ Ὅμως τὸ χειρότερο εἶναι, ποὺ καὶ τώ- α πιάνεται ἀνενημέρωτος γιὰ τὶς πολιτιστικὲς διεργασίες ποὺ συντελοῦνται στὴν Ελλάδα. Μὲ τὶς ἀπόψεις ποὺ ἔχει διαμορφώσει, δὲν θὰ μπορέσει νὰ δεῖ τὴ μεγάλη στροφὴ τῶν Ελλήνων στὶς πη- --»-