ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
172ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ
Τραγικὴ ἄγνοια
Στὴν πόλη Νιοῦπορτ (γειτονικὴ τῆς Βοστώνης) τῶν ΗΠΑ ἱδρύθη ἀπὸ ὁμογενεῖς «Ελλη-
νο-Βυξαντινὸ Πανεπιστήµιο» (/) ποὺ ὀνομάστηχε «Ἰουστινιάνειο Οἰκουμενικὸ Κέντρο» (
μὲ σκοπὸ «τὴν συστηματικὴν ἔρευναν καὶ διάδοσιν τοῦ Ελληνο-Βυζαντινοῦ Πολιτισµοῦ....»
(414 (ἐφημ. «Ορθόδοξος Τύπος», 9-2.96).
Τιὰ τὸ «Ἑλληνο. Βυξαντινὸ» ἢ «Ελληνοχριοτιανικὸ» ὑθρίδιο δὲν χρειάζεται νὰ γίνει σχο-
λιασμὸς ἐκ νέου στὸν «αυλό». ᾿Αλλὰ ὁ ᾿Ἰουστινιανός, ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς, ὁ ἱστορικὸς δο-
λοφόνος ες Ελληνικῆς Επιστήμης καὶ τοῦ Ελληνικοῦ Πολιτιομοῦ. πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ
ἀνακηρύσσεται καὶ προστάτης τους; Ὃ Σλαῦος "Άγιος Οὐπράδδα δὲν ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸ 529
ἔκλεισε τὸ παγκόσμιας προδολῆς Ἑλληνικὸ Πανεπιστήμιο, τὴν Πλατωνικὴ ᾿Ακαδημία τῶν
᾿Αθηνῶν, ποὺ λειτουργοῦσε ἐπὶ 916 χρόνια, καὶ ἐξόρισε τοὺς καθηγητές της, ποὺ κατέφυγαν
στὴν αὐλὴ τοῦ Πέρση δασιλιᾶ Χοσρόη; Προστάτης τοῦ Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ ὁ Σλαυορ-
ρωμαῖος δάρδαρος, ποὺ τὸ 559 στὴν Κωνσταντινούπολη, στὴν πλατεῖα Κυνηγίου, ἔκαψε ὅλα
τὰ εὑρεθέντα ἔργα τῶν΄ Ελλήνων συγγραφέων καὶ θέσπισε διάταγμα, νὰ καίγονται μὲ κρα-
τικὴ ἐπίδλεψη σ᾽ ὅλη τὴν ἐπικράτεια τὰ ἐναπομείναντα συγγράμματα; Προστάτης τοῦ΄ Ελλη-
νικοῦ Πολιτισμοῦ, ὅταν κατὰ τὸν Σωζομενὸ «τῶν ᾿Ελληνιστῶν μικροῦ πάντες κατ᾽ ἐκεῖνο
διεφθάρησαν καὶ οἱ μὲν πυρί, οἱ δὲ ξίφει ἀπολέσθαι προσετάχθησαν»;
Κρῖμα ποὺ οἱ πραγματικὰ ἀγαθὲς προθέσεις τῶν ὁμογενῶν λόγω τῆς τέλειας ἱστορικῆς
ἄγνοιάς τους ἐγκλωδίζονται σὲ «ἑλληνοδυζαντινὰ» καὶ «᾿Ιουστινιάνεια» ψεύδη. Βέδαια ἡ τρι-
σάθλια παιδεία τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου, ποὺ ἀποκρύπτει ἢ διαστρεδλώνει τὴν ἱστορία,
εἶναι ὁ μεγάλος ὑπεύθυνος. Πάντως τὸ ἐν λόγῳ «Κέντρο» ὀφείλει πρῶτα ἀπ’ ὅλα νὰ διδάξει
τὴν ἱστορία ἐκείνου, ἀπὸ τὸν ὁποῖο πῆρε τὸ ὄνομά του" καὶ νὰ ἀποκαλύψη τὸν ρόλο του στὴν
«ἐπιχείρηση» καταστροφῆς τῆς΄ Ελληνικῆς Επιστήμης καὶ ἐπιδολῆς τοῦ Μεσαίωνος.
Σιωνιστὲς καὶ Ἑθραῖοι
« Ὁ Ελληνισμὸς σήμερα εἶναι κυκλωμένος καὶ διαδρωμένος - πολιτικὰ καὶ πολιτιστικὰ
- ἀπὸ ξένους, ποὺ κατευθύνουν τὰ νήματα τῶν συνωμοσιῶν κατὰ τοῦ΄ Ελληνικοῦ Ἓθνους,
ὡς Οἱ σιωνιστὲς (φανατικοὶ΄ Εόραῖοι) πολέμησαν καὶ πολεμοῦν ὅσο κανεὶς ἄλλος τὸν ΄Ελλη-
γισμὸ καὶ τὴν ᾿Ορθοδοξία, Γιατί ὅμως; Μόνο µία ἐξήγηση ὑπάρχει: ᾿Απὸ ἕνα φοδερὸ σύ-
μπλεγμα κατωτερότητος, ἀπέναντι στὸ ὁποῖο μόνο οἱ ἴδιοι αἰσθάνονται μικροί... “Ὅταν κα-
τάφεραν μὲ δοηθὸ τὸ ᾿Ισλὰμ νὰ ὑποδουλώσουν τὴν καρδιὰ τοῦ΄ Ελληνισμοῦ γιὰ 400 χρόνια,
δρῆκαν τὴν εὐκαιρία οἱ σιωνιστὲς ν᾿ ἀναπτύξουν παντοῦ τὶς τεκτονικὲς στοές, ἑτοιμάξοντας
σιγὰ καὶ μεθοδικὰ τὴν παγχόσμια διχτατορία.. Πρέπει νὰ κατανοηθῇ, ὅτι μεγαλύτερος φα-
σισμὸς ἀπ᾿ τὸ Σιωνισμὸ οὔτε ὑπῆρξε, οὔτε θὰ ὑπάρξει...» Οἱ παραπάνω ἐπισημάνσεις εἶναι
τῆς ἐφημερίδος τῆς Νέας Υόρκης «Καμπάνα» (25-3.95, σελ. 1 καὶ 11).
"Όμως ὁ σιωνιστὴς δὲν εἶναι κατ’ ἀνάγκην΄ Εδραῖος Σιωνιστὴς εἶναι ὁ τυπικὰ μορφωμέ-
νος ἀλλὰ τελείως ἀκαλλιέργητος καὶ ἄξεστος, ἄπληστος γιὰ δύναμη, δουλικὸς καὶ ἐξ-ου-
σιαστικὸς ταυτόχρονα: ἄρα μισάνθρωπος καὶ μισέλλην, καθότι ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἀνθρωπι-
σμὸς ἀποτελοῦν δημιουργία καὶ ἄθλημα τῶν προσωπικοτήτων ποὺ ἐδημιούργησαν τὸ Ελλη-
νικὸ Πνεῦμα. Τοιοῦτος ὦν, ρέπει πρὸς τὸν ἐξουσιασμὸ καὶ τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖο χρησιμοποι-
εἴ γιὰ ἐξ-ουσιαστικοὺς σκοπούς. Στοὺς παρανοϊκοὺς σκοπούς του, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει
νὰ πραγματώση μὲ πρόστυχους τρόπους καὶ μεθόδους, θρίσκει ἀντιμέτωπους τοὺς ἐλεύθε-
ρους ἀνθρώπους, τὰ προσωπικὰ ἀναστήματα, τὰ ὁποῖα μισεῖ, καὶ ἐπιδουλεύεεται, καὶ κα-
ταπολεμᾶ μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις.
ΣΠ.
ἘἘπιχείρηση «Σύγχυση»
“Ο κρατικὸς ἀρχαιολόγος κ. Σάμψων (;) ἐπιχειρεῖ μὲ ἄρθρο του νὰ ἐπιφέρει πλήρη σύχχυση
γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῶν πυραμίδων τῆς Αργολίδος (περιοὸ. «Αρχαιολογία», Λεκέμόριος
5). ᾽Αναγνωρίζει τὸν ἑαυτό του ὡς τὸν πλέον ἁρμόδιο νὰ κρίνει καὶ νὰ ἐκτιμήσει τὴν σ-
μασία καὶ τὴν χρήση τῶν κτισμάτων καὶ φυσικὰ (αὐτὸ εἶναι ποὺ «καίει») τὴν χρονολογία κα:
τασχευῆς τους, χαρακτηρίζοντας τοὺς ἄλλους, ποὺ ἀσχολήθηκαν μὲ τὸ θέµα, «ἀνεύθυνους»