ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἰσραέλ-ληνες μὲ τὴ θούλα... Ἢ Βουλὴ τῶν΄ Ελλήνων ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 150 χρόνων συνταγματικοῦ δίου διωργάνωσε «Ἔχθε- ση΄ Ιστορικῶν Αντικειμένων τῆς Νεωτέρας Ελλάδος». Στὸν ὁδηγό ποὺ ἐξέδωσε τὸν Μάιο τοῦ 1994 καὶ στὸ κέντρο τοῦ ἐξωφύλλου «φιγουράρει» ἡ στρογγυλὴ σφραγίδα τῆς Βουλῆς τῶν΄ Ελλή- νῶν, στὴν ὁποία, ὅπως δλέπετε στὴ φωτογραφία, φαντάζουν προκλητικὰ τρία ἄστρα ἐξάκτινα τοῦ Δαυίδ. Ἔχουν περάσει 153 ἔτη, ἀφότου φιλοτεχνήθηκε ἀπ᾽ τὰ ὄργανα τοῦ Διεθνοῦς Εξου- σιασμοῦ ὁ τύπος αὐτὸς τῆς σφραγίδος καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν «πατέρων τοῦ ἔθνους» ἐνο- λήθηκε ἀπ᾿ τὸ τριπλὸ αὐτὸ σιωνιστικὸ σύμδολο. Τί λοιπὸν νὰ ὑποθέση κανείς; “Ὅτι ὅλοι, ὅσοι παρήλασαν ἀπ᾿ τὴ Βουλὴ ἦσαν ᾿Ισραέλληνες; ἢ ὅτι οἱ μὴ ᾿Ισραέλληνες δὲν ἔχουν ἐκεῖ θέση: Ἢ πρόκειται ἄραγε περὶ ἁπλῶν «δολευτῶν», ποὺ πέραν τοῦ δολέματός τους οὐδὲν ἔννο- οὖν; "Όπως κι ἂν ἔχη τὸ πρᾶγμα, καιρὸς εἶναι νὰ πετάξουν τὸ σύμδολο αὐτὸ στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων, γιατὶ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ τοὺς «πάρουν χαμπάρι». "Άλλωστε ὁ ἑξάκτινος «ἀστὴρ τοῦ Δαυὶδ» ἤδη «φι- γουράρει» ἀπὸ τὸ 1947 στὴ σημαία τοῦ τότε ἱδρυθέντος κράτους τοῦ ᾿Ισραὴλ (τὸ ὁποῖο στὸ θέμα αὐτὸ ἦλθε δεύτερο, 120 χρόνια μετὰ τὸ Ρωμαίικο κρατίδιό «μας»). ΣΠ. «ἀλλὰ καὶ μαθηματικῶς Ἑδραῖοι! “Λαμδάνοντας ὑπ’ ὄψιν α) τὴν προσφάτως. ἐκφρασθεῖσα πεποίθηση τοῦ εὐρέως (ἢ ἑδραίως!) γνωστοῦ παπᾶ-Μαϊντανοῦ, ὅτι ἐμεῖς (οἱ «ἀρχαιομανίτες» καὶ «εἰδωλολάτρες» - κατ' αὐτὸν) πολεμᾶμε τὴν Π. Δια- θήκη, µόνο καὶ μόνο διότι εἶναι ἑδραϊκὴ καὶ 6) συνδυάζοντάς την μὲ τὶς δύο ἄλλες ἀνεπανάληπτες ἀπόψεις του, ὅτι ἀφ᾽ ἑνὸς ἡ θρησκεία µας εἶναι ἑδραϊκὴ καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου δὲν νοεῖται Έλλην ποὺ νὰ μὴν εἶναι Χριστιανὸς Ορθόδοξος, ἔρχεται στὸ νοῦ µας ἡ λογικὴ ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποία: ἐὰν ΑΞΒ καὶ ΒΞΓ, τότε ΑΞΓ. ᾿Εν προκειμένω λοιπόν: ᾿Εὰν΄ Εδραῖος Ξ Χριστιανὸς ᾿Ορθόδοξος καὶ Χριστιανὸς ᾿Ορθόδοξος - Ἕλλην, τότε καὶ Ἕλλην -΄ Εδραῖος. Ἢ θετικὴ ἐπιστήμη μᾶς ἀπήλλαξε ἀπὸ τὰ ψευτοδιλήμματα. Κι ἂς λένε οἱ διάφοροι κακοήθεις, ὅτι ὁ παπᾶ-Ρωμιὸς κρίνει ἐξ ἰδίων τὰ ἀλλότρια. ᾿Αλληλούια λοιπόν. "Άλλος. γιὰ περιτομή! Μ.Μ. Πρόύλεψη ᾿ Απόσπασμα ἀπὸ τὸ τεῦχος 116-117 τοῦ «Δαυλοῦ» (Αὔγ.-Σεπτ. 1991), σελ. 6715, στήλη «ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ»: «Ὅταν οἱ Τοῦρκοι καταλάδουν μιὰ “δραχονησίδα” (νὰ εἶσθε θέδαιοι ὅτι θὰ τὸ κάνουν], θὰ ὑψώ- σουν ἐκεῖ τὴν σημαία τους: καὶ εἶναι δέδαιον, ὅτι ἐμεῖς ἐν ὀνόματι τοῦ... πολιτισμοῦ (δηλαδὴ τῆς δει- λίας) θὰ καταγγείλουµε τὴν τουρχικἡ πρᾶξι στὴν διεθνῆ κοινωνία, στὸν ΟΗΕ καὶ στὴν ΕΟΚ, καὶ θὰ ζητήσουμε ἀπὸ τοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς τὴν ἀποκατάστασι τῆς διεθνοῦς νομιμότητας. Αποχλείεται νὰ δομδαρδίσουμε τὴν “δραχονησίδα”..». ἔγιναν ὅλα κατὰ γράμμα. Τὸ ἀναφέρουμε, ἔτσι, γιὰ τὴν ἱστορία. ΣτΚ. Ἡ Αἴγυπτος τῶν Ἑλλήνων Στὶς ἀνασκαφὲς ποὺ ἐκτελοῦνται στὸ «δέλτα» τοῦ Νείλου πλησίον τοῦ οἰκισμοῦ Τὲλ ἐλ Ντάμπα, ἀνακαλύφθηχε ἡ ἀκρό- πολις τῆς προϊστορικῆς πόλης ΄Αδαρης, ἡ ὁποία κυριολε- χτικὰ εἶναι ντυμένη μὲ μινωικὲς τοιχογραφίες πανομοιότυ- πες μὲ ἐκεῖνες τῆς Κνωσοῦ. Οἱ τοιχογραφίες ἐμφανίζουν τὶς γνωστὲς παραστάσεις τῆς µινωικῆς Κρήτης, ὅπως σκηνὲς ἀπὸ κυνήγι, ταυροκαθάψια καὶ τοπία, ποὺ ἄμεσα παραπέ- πουν στὴν Κρήτη καὶ στὸν΄ Ελληνικὸ Πολιτισμὸ τοῦ Αἰγαί- ου. Ὁ ἐπιχεφαλῆς τῆς ἀνασκαφικῆς ὁμάδας αὐστριακὸς ἀρχαιολόγος Μ. Βἰειαξ δήλωσε (ἐφημερίδα «Το ΒηΜΑ» 31-3. Αεπτομέρεια ἀπὸ τοιχογραφία τοῦ Τὲλ ἐλ 96): «Πιστεύουμε, ὅτι οἱ καλλιτέχνες ποὺ ζωγράφισαν τοὺς Νετάμπα: Τυπικὴ σκηνὴ τῶν Μινωικῶν ὀ τρίχους τοῦ ἀνακτόρου τοῦ Φαραὼ" Αχμωση ἦρθαν ἀπὸ τὴν ταυροχαθαψίων. χοὺς ὡ αρ. Άκωση ηρὶ ἢ