ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἡ Σιὼν τοῦ... Θερμαϊκοῦ Στὸ δελτίο τύπου, ποὺ ἐξέδωσε ὁ « ᾿Οργανιαμὸς Πολιτιστικής Πρωτεύουσας τῆς Εὐρώπης “Θεσσαλονίκη 97”», ἀναφέρεται, ὅτι «τὴν σκηνοθεσία καὶ παραγωγὴ ταινίας- ντοκυμανταὶρ μὲ θέμα τοὺς “Εδραίο υς τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸν 150 αἰῶνα -ἐποχὴ τῆς ἐξόδου ἀπὸ Ἱσπανία- ἕως τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴ γερμανικὴ Κατοχὴ ἀνέθεσε μὲ ὁμόφωνη ἀπόφασή του τὸ 4.Σ. τοῦ ᾿Οργανιομοῦ στὸν διάσημο ἑλληνικῆς καταγωγῆς σκη νοθέτη Κώστα Γαύρᾶ, μὲ τὸ σχεπτικὸ ὅτι ἡ διαχρονική παρουσία τοῦ ἑοραϊκοῦ στοιχείου στὴ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ ἕνα ἀπαράμιλλο στοιχεῖο, τὸ ὁποῖο τῆς ἐπιτρέπει νὰ διεκδικήσει τὴν πολύμορφη, πολυεθνικὴ καὶ πολυθρησκευτική τῆς ἱστορία καὶ κλ Ἰρονομιά». Προστίθεται, ὅτι «ὁ Πρόεδρος τοῦ ᾿Οργανιομοῦ κ. Κοσμόπουλος διαθεδαίωσε τὸν Κ. Γ αθρᾶ καὶ τὸν Β. Βασιλικό, ὅτι θὰ ἔχουν κάθε διευκόλυνση στὸ ἔργο τῆς ἔρευνας τόσο ἀπὸ τὴν ᾿Ισραηλιτική Κοινότητα τῆς Θεσσαλονίκης ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ Κέντρο Ιστορίας τοῦ Δήμου». Τὸ παρὸν ζήτημα, ὅπως καταλαδαίνει κανείς, χρήζει μεγάλης συζητήσεως. Πρὸς τὸ παρὸν κρίνουμε ἀναγχκαῖο νὰ θέσουµε δύο ἁπλᾶ ἐρωτήματα στὸν κ. Κοσμόπουλο, δήμαρχο Θεσσα- λονίκης καὶ πρόεδρο τοῦ ᾿Οργανισμοῦ «Θεσσαλονίκη 97»: α ) ᾿Εκεῖνο ποὺ χαρακτηρίζει καὶ καθορίζει τὴν ἱστορικὴ παρουσία τῆς Θεσσαλονίκης (καὶ εὐρύτερα τῆς Μακεδονίας) στὸ διάόα τῶν αἰώνων, εἶναι τὸ ἑδραϊκὸ στοιχεῖο της; δ ) ᾿Εφόσον ἡ ἡ ἑδραϊκὴ παρουσία ἀποτελεῖ γιὰ τὸν κ- Κοσμόπουλο τὸ «σῆμα κατατεθὲν» τῆς Θεσσαλονίκης, γιατί δὲν τὸ διακήρυξε στὰ πολυπληθῆ συλλαλητήρια τῶν Ελλήνων, ποὺ πρὶν 4 χρόνια διοργάνωσε, γιὰ νὰ στείλει τὸ «μήνυμα» στοὺς «ἐχθροὺς» τῆς Μακεδονίας; Π.Λ.Κ. Ἕλληνες- Ἐτροῦσκοι στὴ Ν. ᾽Αμερικὴ Ὃ 4ρ. ΜαΤΙΟ Οαιοηὶ (εἰ σε ἀνακοίνωσή, του στὸ ᾿Ινστιτοῦτο᾽ Ετρουσκικῶν Σπουδῶν ὑπε- στήριξε, ὅτι στὴ Γουϊνέα τῆς Ν. ᾽Αμεριμῆς ὑπάρχει ἕνας λαὸς᾿ Ετρουσκικῆς καταγωγῆς. Στὸ ᾿Ετρουσκικὸ Μουσεῖο τῆς Ταρκυνίας, λέει, ὑπάρχουν ἐπιγραφὲς μὲ τὴν κρητική ΤΙ θαμμική Γραφή, ποὺ θρέθηκαν στὶς ὄχθες τοῦ ᾽Αμαζονίου, φωτογραφίες τῶν ὁποίων μάλιστα ἔχει στὴν διάθεσή της ἡ γνωστὴ ἑλληνίστρια συγγραφεὺς Ε. Μὲρτξ («Καμπάνα», 25-12-95). Οἱ ᾿Ετροῦσκοι αὐτοὶ κατὰ τὸν Δρ. (εἰ ἔφθασαν στὴν ᾿Αμερικὴ μαξὶ μὲ τοὺς ᾿Αργοναῦτες ἢ μὲ τὸν ᾿Οδυσσέα, δηλαδὴ πρὸ χιλιάδων ἐ ἐτῶν. "Ας σημειωθῆ, ὅτι οἱ Ετροῦσκοι ἦσαν Ἕλληνες, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν ὁ Θουκυδίδης, ὃ Στράδων, ὁ Διονύσιος «Αλικαρνασσεύς, ὁ 4ιόδω- οος Σικελιώτης κ.ἄ Οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «4» θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι ἑλληνικὴ παρουσία ἐντοπίσθηκε στὴν Πολυ- νησία («Ἀ αυλός», τ. [69 καὶ 170/1996), καὶ στὴν ᾿Ασία --᾿Ινδίες, Θιόὲτ («4 αυλός», τ. 1721/Μάρ- τιος | 996): πρᾶγμα ποὺ σηµαίνει, ὅτι οἱ “Ελλη νες τῆς παμπαλαίας ἐποχῆς εἶχαν ταξιδεύσει σ᾽ ὅλον τὸν κόσμο, τὸν ὁποῖο ἐκπολίτισαν καὶ ἐξανθρώπισαν. Π.Σ, Νεροκουθαλητὲς τῆς Αγκυρας Οἱ ἔνθερμοι προασπιστὲς τῆς Ρωμιοσύνης εξακολουθοῦν νὰ ταυτίζουν τὴ Ρωμιοσύνη μὲ τὸν “Ελληνισμό. Κατηγοροῦν ἆ ἀκόμη καὶ τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι ὀρθῶς διαχωρίζουν τοὺς” Ελλη- νες (Γ Ἰουνὰν) ἀπὸ τοὺς Ρωμιοὺς ( Ρούμ), θεωρώντας τοὺς τελευταίους ὑπόδουλους χοιστια- νοὺς τῆς ᾿Οθωμανικῆς Α ὑτοκρατορίας. Ὃ ὅρος Ελλη νισμὸς προσδιορίζεται φυλετικὰ (Ελλη- νες) καὶ πολιτισμικἀ (ἑλληνικότητα) σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ρωμιοσύνη, ποὺ προσδιορίζεται θρη- σκευτικἀ (χριστιανοὶ) καὶ πολιτικὰ (ὑπόδουλοι στοὺς ᾿Οθωμανούς). Επομένως ἐκεῖνοι ποὺ σήµερα αὐτοαποκαλοῦνται «Ρωμιοὶ» τί ἄλλο ἐπιθυμοῦν ἀπὸ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Τουρχικὴ σκλαόιά; Γιατί ὅμως δέχονται τὴν ὀνομασία «Εκκλησία τῆς ' Ελλάδος» καὶ ὄχι τὴν ὀνομασία «ΕΛΛ ἰησία τῆς Ρώμη ς» ἢ « ᾿Εκκλησία τῆς Νέας Ρώμης» ἢ) «Εκκλησία τῆς Ρωμιοσύνης»; φαί- νεται, ὅτι ἄρχισαν νὰ Κατανοοῦν τὸ «λάθος» τους νὰ ἀποδεχθοῦν τὸν ὅρο « ᾿Εκκλησία τῆς Ελλάδος» καὶ προσπαθοῦν ἐναγωνίως νὰ «ἐπανορθώσουν»... Καὶ τὸ σημαντικότερο: Γ νωρί- ζουν ὅλοι αὐτοί, ποὺ δηλώνουν Ρωμιοί, ὅτι κουδαλοῦν νερὸ στὸν μύλο τοῦ τουρκικοῦ ἐπε- κτατισμοῦ μὲ τὸ νὰ ἀναπολοῦν τὴν χαμένη σκλαδιά; Π.Λ.Ικ.