ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ «Δ» Δὲν ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τὸ Συμθούλιο Ἰσχυρῶν Ὠργανωμένων Νόων ἐθυσίαζε ἕνα δημιούργημά του, ὅταν ἀποφάσισε τὴν διά- λυση τῆς Αὐτοκρατορίας τοῦ νεωτέρου δόγ- ματος καὶ ἄφησε τὸν πλανήτη στὴν χυριαρ- χία τῆς ἀντιπάλου δυνάμεως. Οἱ ραγδαῖες τε- χνολογικὲς ἐξελίξεις εἰχαν ἐπιδράσει προχα- λώντας τὸ πρόωρο γῆρας τοῦ νεωτέρου δόγ- ματος, τὸ ὁποῖο δὲν πρόλαθε νὰ συμπληρώσει οὔτε ἕναν ὁλόκληρο αἰῶνα ζωῆς ἀπὸ τὴν ἔπι- κράτησή του ὡς καθεστῶτος στὴν περιοχή ποὺ πέτυχε νὰ ἐγκατασταθεῖ. Χρονικὸ διά- στηµα 6ραχύτερο ἀπὸ κάθε προηγούμενο στὴ ζωὴ τῶν δογμάτων. "Ἠταν ἐμφανὴς ἡ σταδιακὴ ἀποσύνθεση καὶ αἰσθητοὶ στὰ εὐαίσθητα ὄργανα οἱ ὑπό- χωφοι τριγμοὶ τοῦ καθεστῶτος. Εἶχαν ἀρχί- σει γρήγορα τὰ «πῶς; » καὶ τὰ «γιατί», οἱ ἀμφισθητήσεις ποὺ πάντα ὁδηγοῦν σὲ ἐπι- χίνδυνα μονοπάτια καὶ δι᾽ αὐτῶν στὴ λεω- φόρο τῆς ἐλεύθερης σκέψεως τοῦ λαοῦ τῆς χερσονήσου. Εἶχαν ἐπιδράσει τόσο οἱ ἀνα- πόφευχτες διαρροὲς καὶ νοθεῖες στὴν ἐφαρ- μογὴ τοῦ ἀφύσικου προκρούστειου κανόνα, μὲ ὁρισμένους «πιὸ ἴσους» ἀπὸ τὴν εὔαγγε- λιζοµένη γενικὴ ἰσότητα, ὅσο καὶ ἡ ἀδυνα- μία ἐκπληρώσεως τοῦ ὁράματος καὶ ὑποσχέ- σεως πρὸς τὶς μᾶζες τῆς μετεγκαταστάσεως τοῦ ἐπουρανίου παραδείσου στὸν πλανήτη. ᾿Απὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἦταν ἐμφανὴς ἡ με- γάλη διαφορὰ στὸ ἐπίπεδο ζωῆς μὲ τὴν ἀντί- παλη δύναμη τὴν ὁποία μιὰ ἀχαλίνωτη ἔκμε- τάλλευση τῶν τεχνολογικῶν ἐξελίξεων ὁδη- γοῦσε στὸ μεγαλεῖο τῆς παραχμῆς καὶ στὴν κοινωνία τῆς ὑπερκαταναλώσεως καὶ τῆς εὐημερίας τῶν τριῶν τετάρτων, ἀγνοώντας τόσο τὶς γενικώτερες μελλοντικὲς συνέπειες ὅσο καὶ τὴ νομοτέλεια τῆς ἀναπόφευκτης καὶ συνεχοῦς μειώσεως τοῦ εὐημεροῦντος ποσο- στοῦ τοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ πτώση τοῦ δόγματος καὶ ἡ διάλυση τῆς αὐτοκρατορίας του εἶχε ὀδυνηρὲς συνέπειες γιὰ τοὺς πληθυσμούς της. Τὸ θεσμικὸ γχρέ- μισμα ἀκολούθησε γχρέμισμα ἀξιῶν καὶ ἐξάρτηση ἀπὸ τὸν μέχρι χθὲς ἀντίπαλο. Χαρακτηριστικὴ καὶ ἡ εἰρωνία τῆς ἵστο- Δ.ΜΑΡΜΑΊΣΟΥΡΗΣ Τὸ Ἐέφτισμα ρίας: ἡ µεγάλη χώρα ποὺ ἀπεξαρτήθη ἀπὸ τὸ δόγμα χι ἔπεσε στὴν ἐξάρτηση τῆς ἀντιπά- λου της, ἀπέχτησε τὸν πρῶτο ἐχλεγμένο ἡγέ- τη της ἐξηρτημένο ἀπὸ τό... ἀλκοόλ. Μακροχρόνιες καὶ καλὰ ὠργανωμένες προ- σπάθειες τοῦ μυστικοῦ συμδουλίου ἔχουν πε- τύχει νὰ χυριαρχοῦν οἱ μιγ άδες στὰ διάφορα χέντρα ἐξουσίας τῆς µονοκράτειρας δυνάµε- ως, Ἰδιαίτερα στὴ διοίκηση, στὴν οἰκονομία, στὰ µέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως, στὴν ψυχα- γωγία κ.λπ. Τὸ µεγάλο ἔθνος, δημιούργημα μιᾶς παν- σπερµίας μεταναστῶν, τελεῖ ὑπὸ ἰδιότυπο- ἰδιόμορφο καθεστὼς δουλείας, συµόθουλιο- κρατεῖται. Τὸν κίνδυνο ὑποδουλώσεως εἶχε ἐπισημάνει ἐγκαίρως, ἀπὸ τοὺς πρώτους χρό- νους τῆς δημιουργίας τοῦ κράτους -πρὶν δύο αἰῶνες-, ἕνας ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τῆς ἄνε- ξαρτησίας, διάσημος ἐπιστήμων καὶ πολιτι- κός. Ἔγραφε γιὰ τοὺς μιγάδες στὸν τότε ἡγέ- τη τῆς χώρας του: «...σὲ λιγώτερο ἀπὸ 200 χρόνια θὰ ἔχουν συρρεύσει σὲ τόσο μεγάλους ἀριθμούς, ποὺ θὰ κυριαρχήσουν καὶ θὰ κα- τασπαράξουν τὴ χώρα καὶ θὰ ἀλλάξουν τὴ μορφὴ τοῦ πολιτεύματός μας... Αν δὲν τοὺς ἀποκλείσετε, σὲ λιγώτερο ἀπὸ 200 χρόνια οἱ ἀπόγονοίμας θὰ δουλεύουν στὰ χωράφια γιὰ νὰ τοὺς παράσχουν ἀγαθά, ἐνῶ αὐτοὶ θὰ τρί- 6ουν τὰ χέρια τους στὶς ἀποθῆκες. Σᾶς προ- ειδοποιῶ. ᾿Αν δὲν τοὺς ἀποκλείσετε διὰ πα- ντός, τὰ παιδιά σας θὰ σᾶς καταραστοῦν στοὺς τάφους σας...». Τὰ διακόσια χρόνια ἔχουν ἤδη περάσει καὶ ἢ ὑπερδύναμη, ὑποτελῆς στὴν πραγµατικό- τητα τοῦ Συµθουλίου Ἰσχυρῶν Ὠργανωμέ- νων Νόων, ἀσκεῖ τὴν δοτὴ ἀπὸ αὐτὸ πλανη- ταρχία. ᾿Απὸ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς µονοκρατορίας στὸν πλανήτη τὸ συμδούλιο φρόντισε νὰ στρέψει τὸ ἐνδιαφέρον τῆς πλανηταρχίας στὸν εὐρύτερο χῶρο τῆς χερσονήσου. στὸ νό- τιο ἄκρο τῆς ὁποίας ζοῦσε περιορισμένος- στριμωγμένος ὁ αἰώνιος ἀντίπαλός του. Καὶ εἶχε σοδαροὺς λόγους νὰ ἐνδιαφερθεῖ ἡ πλανηταρχία στὴν περιοχή: α) Γιὰ τὴν δι-