«Σενάρια» ἐχθρῶν καὶ ἑλληνικὰ «σενάρια» Στὰ τεύχη 170, σελ. 10209 καὶ 171, σελ. 10313 τοῦ «Δαυλοῦ» ἀναφέρθηχα στὴν κατασχευὴ σενα- ρίων, ποὺ ἀφοροῦν τὴν περιοχή μας, γιὰ τὸ πόσο ἀμφίδολη μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἐγχυρότητα αὐτῶν τῶν σεναρίων καὶ τί ἐπιδιώκουν νὰ πετύχουν. Στὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ θὰ γίνει μιὰ προσπάθεια ἀνίχνευσης τῶν μεθόδων ποὺ χθησιμοποιοῦν, γιὰ περαιτέρω ἐνημέρωσή μας καὶ μιὰ πρώτη πα- ρουσίαση τῶν ἐπιδαλλόμενων ἀντιδράσεων τῆς Ἑλληνοσύνης. Κατὰ τὸ πλεῖστον εἰναι οἱ ξένοι ποὺ κατασκευάζουν σενάρια σὲ εἰδικευμένες ὑ ὑπη ρεσίες, τὶς ὁποῖες χρη ματοδοτοῦν. Ἐπιδιώκουν τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ ἀντιπάλου ἕως καὶ τὴν ἐξόντωσή του, στο- χεύοντας σ᾽ ὅλους τοὺς τομεῖς δραστηριοτήτων του: πολιτισμό, οἰκονομία, διοίκη ση καὶ ἀσφάλεια. Ἡ προσφιλέστερη τεχνική ποὺ ἀκολουθοῦν εἶναι τὸ «διαίρει καὶ ὐασίλευε». Ὁ θάρθαρος δάζει τὸν ἕνα νὰ χτυπάει τὸν ἄλλο, γιὰ νὰ ἐπωφελεῖται αὐτός, ὑπὸ τὴν προὐπόθεση δέδαια δύο κανόνων: νὰ μὴν γίνεται γνωστό, ὅτι εἶναι αὐτὸς ὁ αἴτιος τῆς διαμάχης τους, καὶ τ᾽ ἀρνητικά της ἀποτελέσματα νὰ μὴν ἔχουν ἀντίκτυπο στὰ συμφέροντά του.᾿ Απαραίτητα ἐργαλεῖα εἶναι τὸ ) χρῆ μα γιὰ τὶς ἐξαγο- θές, τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς πληροφορίας καὶ τὸ ἐξάρτημα. τὸ «ἄμεμπτο πρόσωπο», γιὰ νὰ ἐμφανίζεται ἀντὶ τοῦ θαρθάρου. "Ας ἀσχοληθοῦμε τώρα μὲ τὸν κάθε τοµέα στὸν τόπο, ποὺ οἱ ξένοι ὀνομάζουν Γραικία, Οπεοςα. Οτὸςσε, ΟΠἰεσπαεπ]απά κ.λ. καὶ πάντως ὄχι Ἑλλάδα, ὅπως τὴν ὀνομάζουν οἱ Ἕλληνες, Θὰ προσπα- θήσω νὰ παρουσιάσω τὶς μεθόδους τους, ὅσο γίνεται ἁπλᾶ καὶ σύντομα λόγω ἐλλείψεως χώρου. Πολιτισμός. “Ὁ «Δαυλὸς» ἐπὶ δέκα πέντε χρόνια παρουσιάζει, ἀναλύει καὶ διατυμπανίζει τὸ τί γίνεται κι ἔνη μερώνει πλή ρως. Τὸ μόνο ποὺ ἔχω νὰ προσθέσω εἶναι μερικὰ ἐρωτή ματα: Ποιός ἔ ἔχει συμφέρον νὰ ἐπιτρέπεται, ἣ ἐκχλησία στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ ἐλέγχει τὸ πῶς καὶ τί θὰ διδά- σχεται; Γιατί ἀνεχόμαστε τὴ σκοταδιστικὴ κατανόηση τῆς ἑλληνικότητας; Γιατί ἀρνιόμαστε τὸν ἐκσυγχρονισμὸ τῆς παιδείας μας παραγκωνίζοντας τὴν ἀντίληψη τῆς ἀλήθειας ποὺ ἐκφράζει ὁ ᾿Ανοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς Σκοπιανούς: ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΟΣΚΟΠΙΑΝΗ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΑ Η ΛΥΣΗ 1. Σκόπια: Ἑλληνικότατο τοπωνύμιο ᾿᾽Αγαπητὲς Σκοπιανές, ἀγαπητοὶ Σχοπιανοί, Τὴν πρωτεύουσά σας ἵδρυσαν Ἕλληνες- Μακεδόνες (ὅπως ” Ελληνες- Αθηναῖοι, Ελλη- νες- «Σπαρτιάτες, ᾿ ΄Ελληνες-' Αχαιοί, “Ελληνες- Κρῆτες, “Ελληνες- Πόντιοι.. .).. Τὸ ὄνομα τῆς πρωτεύουσάς σας εἶναι ἑλληνικότατο: Οἱ “ Ελλη γες-Μ ακεδόνες τὴν πρωτοκατοίκη- σαν, τὴν θάφτισαν, τὴν ἀνέπτυξαν, τὴν ἀνέδειξαν, τὴν ἐπέδαλαν σ᾽ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Τὴν πρωτεύουσά σας λοιπὸν ἵδρυσαν οἱ “Ελληνες- Μακεδόνες καὶ ὡς ἱδρυτὲς ἔδωσαν στὴν πόλη φυσικὰ ἑλληνικὸ ὄνομα: Σκόπια ἀπὸ τὸ σκοπός, σκοπιά, διότι ἐκεῖ ἐγκατέ- στησαν ἑλληνικὴ φρουρὰ (σκοπιά, δίγλα) μὲ τὶς οἰκογένειές τους ὡς ἀκρίτες φρουροὶ- σκοποὶ τῶν συνόρων τοῦ Μακεδονικοῦ Κράτους, ποὺ ἵδρυσαν οἱ Ελληνες Αργεάδες- Τημενίδες ἀπὸ τὸ "Αργος. Αὐτὸ τὸ γράφουν δύο ἀπὸ τὶς αὐθεντικότερες πηγὲς πρὶν 2500 χρόνια καὶ τὸ καταγράφουν ὡς ἱστορικὸ γεγονός: ὁ Ηρόδοτος (ΥΠ, 137,1 καὶ 138, 2- 3) καὶ ὃ Θουκυδίδης (11, 99.3). [Βλέπε χαὶ τὶς ἄλλες, γνωστότατες λέξεις: τήλε- σχόπιο, ἐπί-σχοπος, ἐνδο-σκόπος κ.τ.λ. ἀπὸ τὸ ρῆμα σκοπέω-σκοπῶ - ἐξετάζω, παρατηρῶ, ἐπι- ὀλέπω, θεωρῶ, θλέπω, προσέχω. Τὸ σχοπὴ ἢ σκοπιὰ εἶναι τόπος, ἀπὸ τὸν ὁποῖο κάποι- ος μπορεῖ νὰ παρατηρεῖ ἢ νὰ φυλάσσει ἢ νὰ κατασκοπεύει. Πρόκειται γιὰ ἀρχαία Ομη- ρικὴ λέξη (Οδύσσεια Κ 97 Ιλιάδα ὃ 275 χ.τ.λ.). Δὲν ἐξηγῶ, γιατί τὸ ἀρχαῖο, μας σκο- πεύω ἔχει τὴν ἴδια ρίζα μὲ τὸ ἀρχαῖο σκέπτομαι -ῇ κοινὴ νοητικὴ λειτουργία εἰναι αὐτο- γόητη. Σκέπτομαι καὶ σκοπεύω ἔχουν ἄμεση κοινὴ νοηματικὴ σχέση].