Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἐπιστημονικὸ φρενοκομεῖο ΓΕ! Τώρα θὰ ἤμαστε καὶ ἀχάριστοι, ἂν δὲν λέγαμε κι ἕνα εὐχαριστῶ στὸν «Ιὸ τῆς Κυριακῆς» (« Ελευθεροτυπία» τῆς 13-10-1996), γιὰ τὰ καλά του λό- για γιὰ τὸν «4 αυλό». Τξάµπα διαφήμιση. / Ποῦ νὰ τρέχῃς, μωρὲ Λάμπρου, νὰ πληρώνῃς διαφημίσεις καὶ ποῦ νὰ σοῦ τύχῃ καὶ σὲ «τραδηκτικὴ » σελίδα; Εδῶ οἱ ἄνθρωποι σοῦ δάξουν αὐτούσια τὰ κείµενα. Χαρτὶ καὶ καλαμάρι, ποὺ λέει ὁ λόγος... "Ασε ποὺ σοῦ ἐξαίρει καὶ τὸ ἐκδοτικό σου ἐγχείρημα ὡς «τὸ ἐπιτυ- χέστερο». Εὐγέ τους λοιπόν, ποὺ εἶχαν τὴν καλοσύνη νὰ διαδώσουν μέρος τῶν ἰδεῶν τοῦ περιοδικοῦ, ἔστω καὶ μὲ τὴν γνωστὴ ἀμεροληψία ποὺ χαρα- κτηρίξει αὐτοὺς τοὺς κύκλους. Κι ὕστερα ἀναρωτιέσαι, πῶς στὸ καλὸ αὐγα- ταίνουν καθημερινὰ οἱ συνδρομητὲς καὶ οἱ ἀναγνῶστες τοῦ περιοδικοῦ. Κύ- οιοι τοῦ «᾿Ιοῦ», Σᾶς παρακαλῶ, ἕνα ἀκόμη τέτοιο «κτύπημα», γιὰ νὰ πιάσουμε τὰ 200.000 ἀντίτυπα. Λοιπόν, δὲν θὰ τὸ πιστέψετε! Ο καθηγητὴς κ. Χρήστος Ντούμας ξανακτύ- πήσε. Ναί! Καλὰ τὸ καταλάδατε: ὁ τραυλίζων. Αὐτὴ τὴν φορὰ σὲ διάλεξή του στὸ Ηράκλειο τῆς Κρήτης ἰσχυρίστηκε ὁ ἐρίφης, ὅτι ἡ Μινωική Κρήτη δὲν ὑπῆρξε ποτὲ θαλασσοκράτειρα («Φιλελεύθερος» τῆς 22-10-1906). Φυσικά, κύ- οιε καθηγητά μου, ποῦ νὰ τὰ δρῇ τὰ πλοῖα ἡ νησιωτικὴ Ελλάδα. Μόνον «οἱ ἄλλες δυνάμεις» (εἰς) εἶχαν πλοῖα. Καὶ δέδαια οἱ ἐντέχνως μὴ κατονομαζόμε- γοι Φοίνικες. ᾿Αλλά, κύριε Ντούμα μου, γιὰ ξαναψάξτε τὸ θέμα. Κάτι μοῦ λέ- ει, ὅτι οἱ Κρῆτες δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ καὶ ὅτι ὁ πολιτισμὸς ποὺ ἀνεπτύχθη στὴν Μεγαλόνη σο ήταν Ασσυροδαδυλωνιακός, Σουµεριακός, Φοινικικὸς καὶ Χα- ναανικός. Ωστόσο, κ. Ντούμα µου, Σᾶς ἀξίξουν συγχαρητήρια, ἀφοῦ µέχρι τώρα δὲν Σᾶς πῆραν μὲ τὶς πέτρες οἱ φοιτητές Σας. ᾿Αλλὰ καὶ τὸ «Σκαῦ» δὲν παραλείπει νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν θρησκευτική µας ἐπιμόρφωση. Βέδαια. ἼἜτσι κάθε Παρασκευὴ δράδυ θὰ ἔχουμε τὴν χαρὰ καὶ τὴν ὑπέρτατη τύχη νὰ θλέπουμε τὴν «Βί6λο» σὲ συνέχειες. ᾿Εχεῖ νὰ δῇς τοὺς γενάρχες µας᾽Α 6ραάμ, ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼδ σὲ πλήρη ὁράση. “Ὅσο γιὰ τὸν Γιαχδέ, καὶ ἡ πρώτη θεντέττα νὰ οὔμ.. Μέχοι τώρα ἤξερα, ὅτι κάτι τέτοιες σειρὲς τὶς ἔδαξαν Χριστούγεννα καὶ Πάσχα καὶ εἰχα τὸ κεφάλι μου ἥσυχο. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἐκεῖ στὸν «Σχκάὺ» ἢ ἔχασαν παντελῶς τὴν αἴσθηση τοῦ χρόνου ἢ σαλτάρισαν καθ᾽’ ὁλοκληρίαν. Ποιός σᾶς εἰπε, οὲ παιδιά, ὅτι θὰ κα- θίσουµε Παρασκευή 6ράδυ μπροστὰ στὴν τηλεόραση, γιὰ νὰ μᾶς δέσῃ τὴν καρδιὰ φιόγκο ὁ Μωῦσῆς χι ὁ Λὼτ μὲ τὶς ἔγχυες κόρες του καὶ μὲ τὴν γυναί- κα ἁλατιέρα; Γιὰ τὴν ἔρμη τὴν Αγγελικἡ Νικολούλη καθόμαστε, ποὺ τὴν ξε- σπιτώσατε... Καὶ σὰν νὰ μὴ ἔφτανε αὐτό, λὲς χι ἔχει, πέσει γραμμή, ὅλα τὰ τηλεοπτικά μας κανάλια νὰ φιλοτιμοῦνται συχνὰ- πυκνά, ποιό θὰ πρωτοεξευτελίσῃ τὸν Ἡρα- κλῆ. Γιατί, ρὲ παιδιά; Μιὰ χαρὰ παλληκάρι ἦταν, καὶ τοὺς ἄθλους του ἔκανε, καὶ γαμῶ τοὺς τσαμπουκᾶδες ὑπῆρξε! 4 ἠλαδὴ τὸ διανοῆστε, στὸ µάθηµα τῆς μυθολογίας νὰ ρωτᾷ ἡ δασκάλα τὸν Τοτό, «Ποιός ἦταν ὁ “Ηρακλῆς,. », χι αὐτὸς νὰ τῆς ἀπαντᾶ, «Ὁ γκόµενος τῆς Ζήνας». Μιλᾶμε γιὰ τρελλὰ πράγματα. Κι ἄντε ἐσὺ μετὰ νὰ πῇς στὸ παιδάκι γιὰ Λερναία Ὕδρα καὶ γιὰ Μῆλα τῶν ΄ἜΕσπε- οἶἰδων. Γιῶργος Πετρόπουλος