ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
180ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Τα Ζώδια δεν είναι 12 αλλά 13 — ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΚΩΝ. Β. ΚΟΥΤΡ ΟΥΒΕΛΗΣ
Τὰ Ζώδια δὲν εἶναι 12, ἀλλὰ 13
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ὁ Ζωδιακὸς Κύχλος εἶναι µία φανταστικἡ περιφερειακἠ ζώνη τοῦ οὐρανοῦ. στὴν ὁποία κα-
τατάσσονται διάφοροι σταθεροὶ ἀστερισμοὶ μὲ ὀνόματα ἡρώων, θηρίων καὶ πραγμάτων ἀπὸ τῆς
ἀπροσδιορίστου ἀρχαιότητος, ἀφοῦ καὶ ὁ Ὅμηρος, ἀναφερόμενος σ᾽ αὐτόν. λέγει ἀπὸ τὸ 3.100
περίπου π.Χ. (6λ. «Δαυλόν». τ. 158, σ. 9359: «Νέα χρονολόγηση τοῦ Τρωικοῦ Πολέμου μὲ δάση το-
πογραφικὰ καὶ ἀστρονομικὰ δεδοµένα«): «σ᾽ αὐτὴν (τὴν ἀσπίδα τοῦ ᾿Αχιλλέα) ὑπάρχουν ὅλα τὰ
θηρία, μὲ τὰ ὁποῖα στεφανώνεται ὁ οὐρανὸς» («Ἰλιὰς» Σ 185). Μέσα σ᾽ αὐτὴ τὴν ζώνη προθάλ-
λονται τὰ διαδοχικὰ σημεῖα τῆς ἀκολουθουμένης ὑπὸ τῆς Γῆς τροχιᾶς ἢ τῆς φαινομένης κινήσε-
ὡς τοῦ Ἡλίου καὶ ἀποτελοῦν τὴν περιφέρεια τοῦ κύκλου τῆς ἐκλειπτικῆς.
ὋὉ καθηγητὴς τῆς Αστρονομίας Στ. Πλακίδης στὸ ἔργο του «Ἡ Μυθολογία, ἡ ᾿Ονοματολογία
καὶ τὰ ᾿Αξιοπρόσεκτα τῶν ᾿Αστερισμῶν» (ἐκδ. τοῦ Συλλόγου πρὸς Διάδοσιν Ὠφελίμων Βιθλίων.
1974 καὶ 1992) γιὰ τὴν καταγωγὴ καὶ τὴν προέλευση τῶν ἀστερισμῶν } [ράφει στὴν σελ. 55: «Οἱ λε-
πτομέρειες τῆς καταγωγῆς τῶν ἀστερισμῶν καὶ ἡ προέλευση τῶν ὀνομάτων πολλῶν ἐξ αὐτῶν δὲν
εἶναι ἀχριδῶς γνωστές, διότι χάνονται στὰ δάθη τῆς προϊστορικῆς ἀρ χαιότη τος. Τὸ γεγονὸς ὅτι
μεταξὺ τῶν ἀστερισμῶν τοῦ Ζωδιακοῦ Κύκλου δὲν ὑπάρχουν τὰ ὀνόματα τῆς τίγρης καὶ τοῦ ἐλέ-
φαντα ἀποκλείει τὴν προέλευση τῶν Ζωδιακῶν ἀστερισμῶν ἀπὸ τὴν ᾿Ινδία. ᾿Επίσης ἡ ἀπουσία
τῶν ὀνομάτων τοῦ κροκόδειλου ἢ τοῦ ἱπποπόταμου ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ Αἰγύπτιοι δὲν ἔχουν καμ-
μία σχέση μὲ τὴν ὀνοματοθεσία τῶν ἀστερισμῶν τούτων». Καὶ συνεχίζει ὁ καθηγητὴς Πλακίδης
στὴ σελ. 56: «Μὲ τὸ θέμα τῆς προελεύσεως τῶν ἀστερισμῶν ἀσχολήθηκαν μεταξὺ ἄλλων ὁ Ι4616Ἠ,
ὁ Οογπιαίη Ο. ΡοΥΙΟΥ, ὁ ΕΟ Μαιιιάεη, ὁ Α. Ὁ). Ογοπιπιοίίη, ὁ Αἰοη καὶ τελευταῖα ὁ ΜΙς]ιοἰ γν, Ονοπάρη.
Ὃ Ονεπάση, μελετῶν εἰδικὰ τὴν κατανομὴ τῶν ἀστέρων σὲ ἀστερισμούς, ὅπως αὐτὴ ἐκληροδοτήθη
ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ παράδοση τῶν ἀρχαίων Ελλήνων, παραδέχεται ὅ ὅτι οἱ γνωστοὶ στοὺς “Ελλη-
νες ἀστερισμοὶ. ἐσχηματίσθησαν ἀπὸ αὐτοὺς σὲ ὡρισμένη ἐποχή, σὲ ὡρισμένο τόπο καὶ γιὰ ὡρι-
σμένο σκοπό, ἡ δὲ κατανομή τους. ἐπὶ τῆς οὐρανίας σφαίρας, ἀποτελοῦσα συστηματικὴ χαρτο-
γράφηση τοῦ οὐρανοῦ, δὲν ἔγινε εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε, ἀλλὰ σὲ ἀναφορὰ πρὸς τὴν ἐκλειπτικὴ ἢ τὸν
ἰσημερινὸ ἢ καὶ πρὸς ἀμφοτέρους τοὺς μεγίστους κύκλους τῆς οὐρανίας σφαίρας». Τοῦ λόγου τὸ
ἀλη θὲς χαταγράφεται πιὸ πάνω ἀπὸ «τὸ στεφάνι τῶν θηρίων» τοῦ Ὁμήρου, τὸ ὁποῖο κανονικὰ
πρέπει νὰ χρονολογηθῇ πρὸ τοῦ 3.100 πρὸ Χριστοῦ.
Οἱ νόμοι ποὺ διέπουν τὶς θέσεις, τὶς κινήσεις καὶ τὶς ἀλληλεπιδράσεις τῶν σταθερῶν ἢ ἀπλανῶν
ἀστερισμῶν μεταξύ τους. ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν πλανητῶν τοῦ ἡλιακοῦ μας συστή ματος, διατυπώνο-
νται καὶ ἀναλύονται ἀπὸ τοὺς ἀρχαιοτάτους χρόνους ἀπὸ τὴν ἐπιστή μη τῆς ἀστρονομίας. Πα-
θάλληλα ἕ ὅμως ἄνθισε καὶ ἡ λεγομένη ἀστρολογία, ἡ ὁποία σχετίζεται, μὲ τὸν λόγον περὶ ἄστρων
καὶ ὄχι μὲ τοὺς νόμους τους. Στὴν ἀντίστοιχη θεωρία ἐμπλέκονται καὶ οἱ πλανῆτες τοῦ ἡλιακοῦ
μας συστήµατος, ὁπότε ἀνάλογα μὲ τὴ θέση ἑνὸς ἑκάστου πλανήτου, τῆς Σελήνης καὶ τοῦ Ἡλίου
ἐπὶ τῶν ἀπλανῶν ἢ σταθερῶν ἀστερισμῶν τοῦ Ζωδιακοῦ Κύκλου καὶ τὴν θέση τῆς στιγμῆς γεν-
νήσεως τῶν ἀνθρώπων ἐπ᾽ αὐτοῦ ἐπηρεάζεται -λέγει ἡ ἀστρολογία- θετικὰ ἢ ἀρνητικὰ ὁ χαρα-
χτῆρας, ἡ μοῖρα καὶ ἡ μελλοντική πορεία τῆς ζωῆς τους.
Ἡ θεωρητικὴ καὶ ἡ πραχτικὴ ἀνάλυση τῶν στοιχείων τῆς ἀστρολογίας θασίζεται σὲ πολλοὺς
ἀρχαίους συγγραφεῖς." Ἕνας ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁ Πτολεμαῖος μὲ τὴν «Τετράδιδλόν» του, ἐκδ. ΠΟΕΒ,
1948. ἀρχὴ ἐπὶ τῆς ὁποίας θασίζεται εἶναι, ὅτι οἱ σταθεροὶ ἀστερισμοὶ τοῦ Ζωδιακοῦ Κύκλου
εἶναι δώδεκα (12) καὶ ὁ χαθένας ἐ ἐκ τούτων καταλαμδάνει ἐ ἐπὶ τῆς περιφερείας τοῦ κύκλου τῆς ἐκλει-
πτικῆς καὶ τοῦ οὐρανίου ἰση μερινοῦ ἰσομερῆ τόξα ὁ ἀνοίγματος 02ωθθλθθδὸ κατ ᾿ὀρθὴν ἀναφοράν,
ἢ διαστή ματος 30 ἡμερονυκτίων, μὲ ἀρχικὴν ἀναγωγὴ τῶν ὑπολογισμῶν τους στὸν σταθερὸν ὁ ἁστε-
ρισμὸ τοῦ Κριοῦ τοῦ Ζωδιακοῦ Κύκλου. Τὸ στοιχεῖο τῆς ἰσομεροῦς κατανομῆς σὲ 12 τομεῖς τῶν
θασικῶν κύκλων τῆς οὐρανίου σφαίρας δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ νὰ χρησιμοποιῆται καὶ ἀπὸ τὴν
ἀστρονομία στοὺς σχετικοὺς χάρτες της.
Ἔχ τῶν ἀνωτέρω δεδομένων προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ γεννήθηκε στὶς 30 Μαρ-
τίου κάποιου ἔτους, ἐξακολουθεῖ νὰ θεωρῆται ἀπὸ τοὺς ἀστρολόγους, ὅτι γεννήθηκε στὸν ἀστε-