Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ροξὲ Γκαρωντὺ Χά! Τώρα τὸ μάθατε τὸ µάθηµα, πουλάκια μου; Ὅπου δὲν πίπτει λόγος, πίπτει ρά- ὄδος. Καὶ ἂν δὲν εἶναι ράόδος ἀκριόῶς, εἶναι δόμόα Μολότωφ. ᾿Αλλὰ καὶ ποιός τὸ πε- θίμενε αὐτὸ ἀπὸ ἕνα δικό µας παιδί, ν᾿ ἀμφισδητήσῃ τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά µας, ποὺ πά- νω τους ἐστηρίχθηχε ὅλη µου ἢ πολιτική; Γκαρωντύ, Γκαρωντύ, ἵνα τί μὲ διώκῃς; Κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, πολλὰ μοῦ ἔχεις κάνει τώρα τελευταῖα. Μοῦ ἀμφισδθήτησες τὴν Εκκλη- σία, τὸν ᾿Ισλαμισμό. Σοῦ ἔδωσα ἄδεια γιὰ κάτι τέτοιο; ᾿ Εκεῖ καταντᾷ, ὅποιος φεύγει ἀπὸ τὸ µαντρί. Ξεσάλωσες τελείως, ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ σὲ ἔδιωξαν ἀπὸ τὸ Κομμουνι- στικὀ Κόμμα. Αν σοῦ ἔχῃ μείνει λίγο συντροφικὸ φιλότιμο ἀκόμα, πρέπει νὰ πᾷς νὰ κρεμαστῆς ἀπὸ ἕνα δέντρο σὰν τὸν Ιούδα. Γιατὶ κι ἐσὺ εἶσαι ἕνας προδότης καὶ τίποτε περισσότερο. Νὰ μάθῃς νὰ σέόεσαι τοὺς νόμους, ποὺ ἀποφασίζω νὰ ἰσχύουν. Κάτι ξέ- ρω παραπάνω ἀπὸ σένα, ποὺ θέλησα ὁ νόμος Γκαῦσὸ-Φαμπιοὺς νὰ ψηφιστῇ 13η Ιου- λίου 1990: παραμονὴ τῆς μεγάλης Ι4ης. ταν ἕνας σαφὴς συµόδολισμός, ἕνα σαφὲς µή- νυµα" καὶ ἀπορῶ, πῶς δὲν τὸ ἔπιασες. ᾿Αλλὰ σ᾽ ἀφήνει ἡ ψυχασθένειά σου νὰ σκεφτῇς ψύχραιμα; Γιατί τί ἄλλο εἶναι ἀπὸ ψυχασθένεια αὐτὴ ἡ ἐμμονὴ γιὰ τὸ φανέρωμα τῆς ἀλήθειας; Αν ἤθελα νὰ ὄγῇ στὸ φῶς ἡ ἀλήθεια, σὲ πληροφορῶ, ὅτι διαθέτω ὅλα τὰ μέσα καὶ τὰ στοιχεῖα, γιὰ νὰ λάμψῃ πλέρια, ὅπως λένε καὶ οἱ Έλληνες πρώην σύ- ντροφοί σου. ἴῶρες ὧρες καταριέμαι τὸν ἑαυτό μου, ποὺ ἐπέτρεψα νὰ διαλυθῇ τὸ ᾿Ανατολικὸ Μπλόκ. Τώρα δὲν θ᾽ ἀντιμετώπιξες μόνον μιὰ δίκη καὶ κατάσχεσιν τοῦ θλιδεροῦ σου θιόλίου «Οἱ θεμελιώδεις μύθοι τῆς ᾿Ισραηλινῆς πολιτικῆς». Θὰ σὲ εἶχα ξαποστείλει σὲ κανένα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ εὐαγῆ ἱδούματα-ψυχιατρεῖα τῆς Σιθηρίας καὶ θὰ εἶχα καθαρί- σει μαζίσου. Τόσοι καὶ τόσοι ἐθάφτηκαν ἐκεῖ πέρα. Εσὺ θὰ μοῦ γλύτωνες; Ἴσως ἔχουν δίκιο μερικοὶ δικοίμου, ποὺ μοῦ φωνάζουν, ὅτι ἐδιάστηκα νὰ καταργήσω τὸ διπολικὸ σύστημα καὶ νὰ προχωρήσω στὴν μονοχρατορία μου. Βλέπεις μερικοὶ ψυχασθενεῖς σὰν κι ἐσένα ἔπαψαν νὰ ἀποδεικνύουν τὸ ψεῦδος καὶ στὴ θέση του νὰ παρουσιάζουν ἕνα ἄλλο. Τώρα μόνος µου τοὺς ἔδωσα τὴν εὐκαιρία νὰ ἀνατρέχουν στὰ πραγματικὰ γεγονότα. Καὶ τώρα ἀναγκάζομαι νὰ καταφεύγω σὲ δίαιες ἐνέργειες, ὅπως συνέόη στήν Ελλάδα. Μετέφρασαν καὶ ἐξέδωσαν τὸ διθλίο σου. Μὲ τίνος τὴν ἄδεια; Τοῦ κε- φαλιοῦ τους κάνουν, κι ἔτσι ἀναγκάζουν τοὺς πιστούς µου νὰ τοὺς πετᾶνε τὶς δημο- κρατικές µου Μολότωφ. Καὶ νὰ εἶχα καὶ κανένα οὐσιαστικὸ ὄφελος... ᾿Απ’ ὅ,τι µα- θαίνω, διαφήμιση τοῦ ἔκανα. Τὸ διθλίο ἀκούστηκε καὶ πουλάει.” Αντε τώρα νὰ τὸ µα- ζέψῃς. ”Αντε νὰ κατασχέσῃς ὅλα τὰ ἀντίτυπα, ποὺ ἔχουν πουληθή. Μοῦ φαίνεται, ὅτι τὴν ἔπαθα πάλι. Τίμπλέξιμο κι αὐτό... Τελικὰ κάτι δὲν μοῦ πάει καλὰ μ’ αὐτοὺς τοὺς ἡ Ελληνες, ᾿Απὸ τὸ 1990 ἔχει ψηφιστή αὐτὸς ὁ νόμος στὴ Γαλλία" χάθηκε γὰ ψηφίσουν κι αὐτοὶ ἕναν ἀνάλογο; Στὸ κάτω κά- τω τῆς γραφῆς σοσιαλιστὲς τὸν ἐψήφισαν στὴ Γαλλία, σοσιαλιστὲς κυδερνοῦν καὶ στὴν “Ελλάδα. "Ολοι στὸ ἴδιο τὸ μαντρὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς ᾿Ενώσεως δόσκουν. Εἶναι καρα- τσεκαρισμένο: ὅπου κυδερνοῦν λαοπρόόλητες σοσιαλιστικὲς κυδερνήσεις, ἐκεῖ ψη φί- ζονται οἱ πιὸ ἀντιδραστικοὶ νόμοι.” Αἴντε παιδιὰ τῆς Ελλάδος, δῶστε κι ἐσεῖς ἕνα χε- ράκι, ὅπως ξέρετε, γιὰ νὰ ἐξαλείψουμε τὸ κακὸ τῆς ἀναζητήσεως τῆς ἀλήθειας. Πα- ραδειγματιστῆτε ἀπὸ τὸν ἀλησμόνητο Μικρούτσικο, ποὺ ἀπαγόρευσε τὴν χρονολό- γησιν τῶν παλαιολιθικῶν μνημείων, καὶ πράξτε ἀναλόγως. Βιαστῆτε, γιατὶ στὴ γωνία μᾶς περιμένει τὸ Σάρωθρον