ΑΝΤ.ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ: Ἕνας ἑλληνότροπος μεγάλος ζωγράφος τῆς) Αναγεννήσεως ἀπὸ τὴ Μῆλο η Ἰχνευτὴῆς ὀμορφιᾶς καὶ ὁσιότητας στὸ ἀξονικὸ μοναστήρι τῶν Βενεδικτίνων, ποὺ λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ 1300 στὶς παρυφὲς τῆς ξακουστῆς Περούτξζιας, ἀξιώθηκα ν᾿ ἀντι- κρύσω τὶς ὑπερμεγέθεις συνθέσεις τοῦ ᾽Αντωνίου Βασιλάκη (ΑΙΙεπςε) τοῦ Μήλιου. Πρόκειται γιὰ τὸν πρῶτο “Ἕλληνα μεγαλοζωγράφο μετὰ τὸν Δομήνικο (Κυριάκο) Θε- οτοκόπουλο. Ὅταν ὁ πρῶτος ἔφυγε διωγµένος ἀπὸ τὸ καλλιτεχνικὸ προσκήνιο τῆς Βενετίας, ὁ ἄλλος ἐγκαθίστατο. “Ο᾽ Αντώνιος Βασιλάκης ὁ Μήλιος, ὁ ἐπονομαζόμενος ᾿Αλιένσε (1556-1629), ἔχει ἕνα πολυκύμαντο προσωπικὸ 6ίο. Γεννήθηκε στὴ Μῆλο τῶν Κυκλάδων στὰ 1556 καὶ πέ- θανε στὴν Βενετία στὰ 1629. Ὁ πατέρας του Στέφανος Βασιλάκης ὑπῆρξε ὁ προμη- θευτὴς τῶν χριστιανικῶν στόλων, ποὺ πῆραν μέρος στὴν περιώνυμη ναυμαχία τῆς Ναυπάκτου στὰ 1571. Στὸ σημεῖο αὐτό, ποὺ ἀφορᾶ στὴν μεταφορά τοῦ ᾿Αντώνη καὶ στὴν μόνιμη πιὰ ἐγκατάστασή του στὴ Βενετία, ὑπάρχουν δύο ἐκδοχές. Η πρώτη