Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ ᾿Αρχαιολογικὰ ᾿Εξαφανήστε τον! Νὰ χαθῆ γρήγορα ἀπὸ τὰ μάτια μου! ᾿Αχ, ποὺ τὸν ἐσπούδαζα στὴ φιλτάτη κι ἀλησμόνητη Σοδιετία... Αὐτὰ τοῦ ἐμάθαιναν; Πάει, θὰ μοῦ στρίψη... Ατιμε Πουλιανέ, μὲ τὰ εὑρήματά σου. ᾽Ακοῦς ἐκεῖ, ἐπῆγε καὶ ὄρῆχε ἀπολιθωμένη ἀνθρώπινη χνήμη 1] ἑκατομμυρίων ἐτῶν καὶ ἰσχυρίζεται, ὅτι μαξὶ μὲ ἄλλα του εὑρήματα εἶναι σί- γουρος, ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι ἡ κοιτίδα τοῦ ἀνθρώπινου γένους. Ἥ ᾿Αφρικὴ εἶναι: ή ᾿Αφρική. Τὸ εἶπε κι ὁ Μάρτιν Μπερνάλ, ὁ ἀγαπητός, ὃ περιούσιος υἱός µου. Βαρᾶτε τὶς καραμοῦζες σας, ἄγγελοι. Βαρᾶτε, νὰ ξυπνήσουν ὁ Ντούμας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ. Γιατί, ἐνῶ ὁ Πουλιανὸς δρίσκει κόκκαλα ὀρθίου ἀνθρώπου, αὐτοὶ κοιμοῦνται ὄρθιοι. Γι θήγορα χαρ- τὶ καὶ µολύδι. Γρήγορα, νὰ συνταχθοῦν σοφὲς ἀνακοινώσεις, ὅτι πρόκειται γιὰ χόκκα- λα Τούρκων ἀπὸ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους. "Αντε, ἂς ποῦν, ὅτι εἶναι λίγο πιὸ παλιά. Ἔστω δυξαντινά ' Υπουργὲ τοῦ ἀ- “πολιτισμοῦ, ξύπνα. Γι θήγορα φέρε σχέδιο νόµου, νὰ πε- οιέλθουν σὲ κρατικὸ ἔλεγχο τὰ εὑρήματα, ὅπως ἔγινε μὲ τὰ ὀστᾶ τοῦ σπηλαίου τῶν Πε- τραλώνων. Νὰ καταχωνιαστοῦν σὲ καμμιὰ ἀποθήκη μαζὶ μὲ τὴν ἐπιγραφὴ τοῦ Δισπη- λιοῦ: νὰ ξεχαστοῦν: νὰ ἡσυχάσω. Γρήγορα λοιπόν! Τί Μπενιζέλος εἶσαι; αν κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, σὲ περιμένει πολλὴ δουλειά. Πρέπει νὰ πιαστῇ τὸ χέρι σου νὰ ὑπογράφης ἀποφάσεις. ᾿Αλλὰ ὀφείλω νὰ σοῦ ἐπισημάνω, ὅτι δὲν κινεῖσαι μὲ τὴν ταχύ- τήτα, ποὺ ἐκινεῖτο ὁ ἀγαπημένος µου Μικρούτσικος. Τί ὡραῖα ποὺ ἦταν ἡ ὑπουργική του ἀπόφασις: ἀπαγορεύονται οἱ χρονολογήσεις προϊστορικῶν μνημείων. Μία ἀπόφασις, καὶ καθάρισε μιὰ κι ἔξω, συλλήδδην καὶ ἀθρόως. Τὰ ἴδια νὰ κάνης κι ἐσὺ γιὰ τὰ ἀρχαῖα, ποὺ θρίσκονται στὰ ἔργα τοῦ μετρό. Γι’ αὐτὲς τὶς παλιόπετρες καὶ τὰ παλιοαγγεῖα, ποὺ στέκονται ἐμπόδιο στὴν πρόοδο. Δὲν παρα- δειγματίζεσαι ἀπὸ τοὺς ἐθνοπατέρες γιὰ τὸ ὑπόγειο γκαράζ, ποὺ θέλουν νὰ κάνουν γύ-. ϱω ἀπὸ τὴν Βουλή; Κανέναν δὲν ρώτησαν. Κι ἄσε τοὺς ἀρχαιολόγους νὰ λένε, ὅτι εἶναι παράδοξο, ὅτι δὲν ἀνησύχησε κανείς, γιατὶ τὰ εὑρήματα τοῦ Συντάγματος πιστοποιοῦν, ὅτι καὶ κάτω ἀπὸ τὸ κτήριο ὑπάρχει πλούσιο κι ἐνδιαφέρον ἀρχαιολογικὸ ὑλικό. ᾿Από- τάξαι τάχιστα τοὺς δαίμονες τῶν ἀρχαιοτήτων καὶ συντάξου μὲ τὴν πρόοδο τῶν ἔργων. Μὴ σὲ παρασύρουν μερικοὶ κουφιοχεφαλάκηδες ρωμαντικού ὅτι τάχα τὸ μετρὸ δὲν πρέ- πει νὰ περάση κάτω ἀπὸ τὸν Κεραμεικό. Κι ἄσε τους νὰ λένε, ὅτι στὸ Παρίσι τὸ μετρὸ παρέκαμψε τὴν ᾿Αψϕίδα τοῦ Θριάμύου. Αὐτὴ γιατί νὰ μὴ σωθῆ; Εἶναι μνημεῖο μεταχρι- στιανικό. Τὰ προχριστιανικὰ μ ᾿ ἐνοχλοῦνε" χαὶ ἰδίως τὰ "Ελληνικά. Τί κάθεσαι καὶ δὲν ὑπογράφεις τὴν ἀπόφασι, νὰ γίνουν μπάζα τὰ εὑρήματα τοῦ παλαιολιθικοῦ οἰκισμοῦ στὰ Σπάτα; Τὸ µεγαλύτερο ἀεροδρόμιο τῶν Βαλκανίων θὰ κατασκευαστῆ. Ξέρεις πόσο χαλίκι θὰ χρειαστοῦν γιὰ τὸ μπετόν; Πέταξε καὶ τὸ σύνθημα: Τὸ καλύτερο χαλίκι τὸ κά- νουν τὰ προϊστορικὰἁ μνημεῖα. "Έτσι νὰ ἔρθη κι ἡ καρδιά µου στὴ θέσιν της. Καὶ κύτταξε, τί θὰ κάνης μ᾽ αὐτὸν τὸν Σάντο Τίνε, τὸν ᾿Ιταλό... Θέλει, λέει, ν᾿ ἀναπα- οαστήση σὲ φυσικὸ μέγεθος τὴν ἀνακαλυφθεῖσα πόλιν Πολιόχνη στὴν /ἤμνο. Καὶ ποῦ; Στὴ ν Θεσσαλονίκη. Τοπάρχης εἰσαι. Κάνε κάτι. Θὰ τὸν ἀφήσης ν᾽ ἀναπαραστή ση χαὶ τὸ Βουλευτήριο; Νὰ ἀποδείξῃ, ὃ ὅτι τὸ 3000 π.Χ. λειτουργοῦσε ἡ η4 ημοκρατία στὸ Αἰγαῖο; Τέτοια συμφορὰ νὰ μὴ μᾶς τύχῃ. Πᾶνε στὸν ἀέρα ὅλες οἱ γραφές, ἅγιες καὶ μή. Λοιπὸν ἢ δάλε τὸν Ντούμα νὰ πῆ, ὅτι εἶναι τῆς κλασσικῆς ἐ ἐποχῆς, ὅπως ἔκανε μὲ τὶς πυραμίδες ἢ δάλε ἄλλη ὁμάδα ἀρχαιολόγων ν᾿ ἀνακαλύψη κανένα θρόνο τοῦ Μωυσῆ, ὅπως στὴ Δ4ῆλο. Συμδουλεύσου κι αὐτὸν τὸν Πίκουλα. Τὸ μυαλό του κόδει. Μόνον γρήγορα, γιατὶ μᾶς πλησιάζει τὸ Σάρωθρον