ΕΘΝΙΚΑ Περὶ «νεοπαγανισμοῦ» κι.λπ. Τελικὰ αὐτοὶ οἱ κύριοι τῶν παραθρησκευτικῶν ὀργανώσεων θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὄντως δαθειὰ προδληματισμένοι. Τώρα δὲ τελευταῖα ἀνησυχοῦν ἰδιαίτε- θα, ὅπως λένε, γιὰ τοὺς «ἀπογόνους τοῦ ᾿Ιουλιανοῦ», τοὺς «νεοειδωλολάτρες», ὅπως ἀρέσκονται νὰ τοὺς ἀποκαλοῦν. Καὶ ἀνησυχοῦν σφόδρα, ὅπως φαίνε- ται, ἀπὸ τὰ ἀλλεπάλληλα δημοσιεύματα στὰ ἔντυπα, ποὺ κυκλοφοροῦν. Μόνο ποὺ ἡ ὅλη τους ἀνησυχία στερεῖται οὐσιαστικῆς τεκιω]ρίωσης καὶ χρεώνεται τὴν ἄγνοια, ποὺ ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ κάθε φανατικοῦ καὶ δογματικοῦ ἐγκεφάλου. ἜΑγνοια, ποὺ τοὺς ρίχνει ἀπὸ τὸ ἕνα ἀτόπημα στὸ ἄλλο καὶ ταυτόχρονα τοὺς θυθίξει ὅλο καὶ πιὸ δαθιὰ στὸν ὠκεανὸ τῆς ἱστορικῆς ἀνακρίθειας καὶ πλάνης. Καὶ εἶναι μερικὲς στιγμές, που ἀξίζουν ὃ ὄντως τὸ ἔλεος καὶ τὴν συμπόνοια μας. Γιατὶ καταλήγουν ἕ ἕρμαια τῶν ἐνστίκτων τους μακρυὰ, ἀπὸ τὴν λογική, ποὺ χα- ρακτηρίζει τὸν ἄνθρωπο, ὀντότητες ποὺ ἡ λάσπη καὶ ἡ συκοφαντίᾳ ἀποτελοῦν τὸ ὕστατο καταφύγιό τους, τὸν φυσικό τοὺς χῶρο ἀσφαλείας. Γιατί, ἀγνοῶντας τὴν πραγματικότητα, νομίζουν, πὼς τὴν ἐποχὴ τῆς ἁλμα- τώδους ἀνάπτυξης τῆς τεχνολογίας, τὴν ἐποχὴ τῶν τόσων ἀνακαλύψεων, τῆς ἔρευνας, τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀναζήτησης, τὴν ἐποχὴ τέλος τῶν ἠλεκτρο- νικῶν ὑπολογιστῶν, μποροῦν, ὅπως νομίζουν, νὰ τελεσφορήσουν οἱ μέθοδοι τοῦ παρελθόντος, ποὺ οἱ παλαιοὶ ὁμοϊδεάτες τους χρησιμοποιοῦσαν. Η λάσπη, ἡ ἀμάθεια, ἡ δία καὶ οἱ τοαμπουκισμµοί. Εὐρισκόμενοι ὅμως ἐκτὸς πραγματικό- τητος πιστεύουν, ὅτι ἀκόμη μποροῦν νὰ ἀντιστρέψουν τὴν ροὴ τῶν γεγονό- των, ὅταν ὅλη ἡ ἀνθρωπότης δαδίζῃ ὁλοταχῶς πρὸς τὴν πρόοδο καὶ τὴν ἐξέ- λιξη. Γιατὶ ἐκεῖ, στὴν ὀνειρική τοὺς φαντασία, θρίσκονται καὶ οἱ «νεοειδωλολά- τρες», ποὺ ποτὲ δὲν ὑπῆρξαν, ἀφοῦ δὲν εἶχαν προὐπάρξει εἰδωλολάτρές, ἐκεῖ ὑρίσκεται καὶ ἡ ἀπειλὴ ἀπὸ τοὺς «ἀπογόνους τοῦ ᾿Ιουλιανοῦ». Γιατὶ ἀκόμα δὲν ἔχουν καταλάῦει, πὼς ἔχουμε ξεφύγει ἀνεπιστρεπτὶ ἀπὸ τὸν δογματικὸ με- σαίωνα, ὅπου οἱ προκάτοχοί τους εἶχαν δυθίσει τὴν ἀνθρωπότητα. δὲν ἔχουν καταλάθδει, πὼς ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα θαδίζει πάνω σὲ ἑλληνικὲς ἀξίες, τὶς «εἰδω- λολατρικές», ὅπως αὐτὰ τὰ ἀπολιθώματα τὶς ἀποκαλοῦν. Γιατὶ ποῦ νὰ κατα- λάδουν μὲ τοὺς ἀγρασσάριστους ἐγκεφάλους τους, ποὺ ἔχουν κολλήσει ἀπὸ τὴν σκοταδιστικὴ ἀρτηριοσκλήρωση τόσων αἰώνων, ὅτι τὸ γεγονός, πὼς σή- µερα γράφουν μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες, χρησιμοποιοῦν τυπογραφεῖα καὶ τὴν σύγχρονη τεχνολογία, αὐτὰ καὶ πλεῖστα ἄλλα ὀφείλονται, στὸ ὅτι κάποιοι ἀπὸ τοὺς προγόνους ἐκείνους, ποὺ ἀποκαλοῦν «εἰδωλολάτρες», ἐθέσπισαν αἰῶνες πρὶν τὶς ῥάσεις, γιὰ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀκούγεται σήµερα ἐλεύ- θερα ἡ φωνή τους; Καὶ ἀναλίσκονται σὲ ἕνα σωρὸ γνωστὲς πιὰ ἀνοησίες, ποοσπαθῶντας νὰ δι- καιολογήσουν τὰ ἀδικαιολόγητα. Τώρα τελευταῖα δὲ καὶ ἀφοῦ ὁ κόσμος τὸ ἔχει τούμπανο κι αὐτοὶ κρυφὸ καμάρι, γιὰ πρώτη φορὰ τόσο ἔντονα πιεζόμε- νοι, ἀναγκάζονται νὰ ἀπολογηθοῦν: καὶ τί λένε; «ΑΙ ποὺ ἰσχυρίζονται οἱ νεοπαγανιστές, ὅτι τάχα οἱ Χριστιανοὶ κατέστρεψαν τὰ ἀρχαῖα μνημεῖα καὶ ἔκλεισαν τὶς ἀρχαῖες φιλοσοφικὲς σχολές, εἶναι ἀφελῆ πράγματα». Βέδαια δί- χιο ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, αὐτὰ εἶναι συμθολικά, δὲν ἔγιναν ποτέ. Τώρα, ἂν οἱ ἀρχαιολόγοι, ἱστορικοὶ καὶ ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες ἁπανταχοῦ τῆς ὑφηλίου συ-