ΠΙΠΟΚΡΑΊΗΣ ΔΑΚΟΙΓΛΟΥ Κρίσεις γιὰ τὸ κοινὸ Εὐρωπαϊκὸ νόμισμα Πρόσφατα (12-12-96) ἀνεκοινώθησαν τὰ 6ραθευθέντα δοκίμια τοῦ διαγωνι- σμοῦ γιὰ τὸ κοινὸ Εὐρωπαϊκὸ νόμισμα καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ διάφοροι ὅροι καὶ ἐπεξηγήσεις τοῦ διενεργηθέντος διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. ποὺ ἤρχισε τὴν 12ην Φεθρουαρίου 1996. Ἢ διερεύνησις τῶν 15 ὑραδευθέντων δοκιμίων. σὲ ὅ.τι ἄφο- ροῦν τὴν Ἑλλάδα, διαπιστώνει τὴν ὕπαρξι λαθῶν. ἀτελειῶν καὶ παραλείψεων καὶ μὴ προσαρμογὴν στὴν δασικὴν ἰδέα τῆς Ἠνωμένης Εὐρώπης. Ταῦτα συνίστα- νται σὲ λάθη, ἀτέλειες κ.λπ.. γεωγραφικά. ἱστορικά, γλωσσικὰ καὶ συμθολικά. α) Κατ ἀρχὰς σὲ ὅλα τὰ 15 δοχίµια ἀπειχονίζεται γεωγραφικἀ ἐλλιπὴς ὁ χάρ- της τῆς Εὐρώπης. Συγκεκριµένα δὲν ἀπειχονίζεται ἡ “Ἑλληνικὴ µεγαλόνησος Κρήτη καθὼς καὶ ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ νησιά. πρᾶγμα ποὺ ἔκανε ἀλγεινὴν ἐντύπω- σιν στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ κατέστησε τοῦτο πολιτικὸν ζήτημα, τεθὲν μάλιστα στὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Δὲν γνωρίζουμε εἰσέτι τοὺς λόγους τοῦ τοιούτου ἀτοπή- ματος. ὑποθέτουμε ἁπλῶς, ὅτι οἱ μετέχοντες τοῦ διαγωνισμοῦ ἐστεροῦντο πλή- ρῶν γεωγραφικῶν γνώσεων, πρᾶγμα ποὺ παρέσυρε ἐξ ἀθλεψίας καὶ τὴν κρι- τικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ διαγωνισμοῦ -- καὶ ταῦτα. γιὰ νὰ μὴν ἐνστερνισθοῦμε τὶς κυ- χλοφοροῦσες φῆμες περὶ δολιότητος. ᾿Ελπίζουμε, ὅτι ἐν καιρῷ θέλει διορθωθῆ τὸ ἄνω ἀτόπημα καὶ ἀποκατασταθῆ ἡ ὀρθὴ γεωγραφικὴ ἀπεικόνισις τῆς Εὐρώ- πῆς. 0) Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ προελέγχου τῶν δοκιμίων ἐγένετο ὑπὸ τῆς πρὸς τοῦτο συμθουλευτικῆς ἐπιτροπῆς σύστασις-ὑπόδειξις, ὅπως στὰ σχέδια συμπε- ουληφθοῦν μαζὶ μὲ τὴν ἀπεικόνισιν τῆς μέχρι σήμερα παραδεκτῆς σημαίας τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης καὶ ἀπὸ ἕνα χαρακτηριστικὸ μνημεῖο ἑκάστης χώρας, ποὺ νὰ φανερώνῃ τὴν ἐξέλιξιν τῆς τέχνης στὶς διάφορες ἱστορικὲς ἐποχὲς ἐπάνω σὲ «παράθυρα» (!) καὶ «πύλες» (1). Ἔτσι στὸ νόμισμα τῶν 5 μονάδων ἐμφανίζεται ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς Ἑλλάδος σὰν ἕνα ἀντιπροσωπευτικὸ μνημεῖο της ἕνα ἄλλο σο- θαρὸ ἱστορικὸ ἀτόπημα. Γιὰ νὰ γίνῃ ἀπολύτως ἀντιληπτὴ ἡ σοδαρότης καὶ τὸ μέγεθος τοῦ ἀτοπήματος, ὀφείλω. πρὶν ἀποκαλύψω τὸ λάθος. νὰ πλαγιοδρομήσω ἐλαφρῶς δίδοντας ἕνα πιὸ ἔντονο καὶ ἐμφανὲς παράδειγμα καὶ τοῦτο διότι οἱ αἰῶνες ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴν κατασκευή τοῦ μνημείου ἔχοιν ἐπιφέρει τὴν ἱστορικὴν λήθην αὐτοῦ. Εἰς τὴν κυ- ρίως “Ελλάδα ὑπάρχουν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων πολλῶν εἰδῶν καὶ ἐποχῶν μνημεῖα, μνημεῖα ποὺ εἶναι καθαρῶς Ἑλληνικὰ καθὼς καὶ ἕτερα. ποὺ ἔγιναν ἀπὸ διαφόρους καταχτητάς. Ἕνα τέτοιο μνημεῖο τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοχκρα- τίας, «ὑποχρεωτικὰ διατηρητέο», εἶναι καὶ τὸ γνωστὸ Τζαμὶ στὸ Μοναστηράκι τῶν ᾿Αθηνῶν. Φαντάζεσθε λοιπόν. τί θὰ ἐγένετο. ἐὰν στὸ νόμισμα τῶν 5 μονάδων ἀπειχονίζετο σὰν ἀντιπροσωπευτικὸ μνημεῖο τῆς Ἑλλάδος κάποιο στοιχεῖο ἀπὸ τὸ τζαμὶ τοῦ Μοναστηραχίου: Εἶναι θέθαια λίγο χονδροειδὴς ἡ παροµοίωσις, ὅμως κάτι τέτοιο συνέρη. Στὸ δοκίμιο τοῦ νομίσματος τῶν 5 μονάδων ἀπεικονίζεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τὸ Ρωμαϊκῆς ἐποχῆς κατασκεύασμα τῆς Πύλης, ποὺ ἔγινε. γιὰ νὰ διέλθῃ ὁ τότε κα-