ΕΘΝΙΚΑ Ποῦ θρίσκεται ὁ ρατσισμὸς Τὸν τελευταῖο καιρὸ πολὺς λόγος γίνεται καὶ ἀνάλογα προθάλλονται ἀπὸ τὰ µέσα µαζικῆς ἐνημέρωσης συνέδρια κατὰ τοῦ φασισμοῦ, τοῦ ρατσισμοῦ καὶ τοῦ ἀντισημιτισμοῦ. Τότε ὄγαίνουν καὶ ἀπὸ τὴν ναφθαλίνη οἱ ὅποιοι ἀπί- θανοι διανοούμενοι καὶ ἐπαγγελματίες ἐκφωνητὲς λογυδρίων, γιὰ νὰ μᾶς µι- λήσουν ἐνάντια στήν καταπίεση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, τὰ δικαι- ώματα τῶν μειονοτήτων καὶ τὰ συναφή, καὶ σχεδὸν πάντα νὰ παταλή ξουν ὡς διὰ μαγείας ὅλοι, ἄλλος μὲ µεγαλύτερη ἀναφορά, ἄλλος μὲ μικρότερη, στὴν ἀνάγκη προστασίας τῶν σημιτῶν, λὲς καὶ εἶναι κάποιο εἶδος ὑπὸ ἐξαφάνιση. Οὔτε γιὰ τὴν φώκια «μονάχους-μονάχους» δὲν κάνανε ἔτσι οἱ οἰκολογικὲς ὀργανώσεις. Βέδαια κάθε ἄλλο ὑπὸ ἐξαφάνιση εἶναι οἱ ἔχοντες σημιτικὴ κα- ταγωγή, ἀλλὰ καὶ κάθε ἐχέφρων ἄνθρωπος δὲν θὰ ἐπιζητοῦσε τὴν ἐξαφάνι- σή τους, ἀφοῦ τὰ κριτήρια τῆς ὅποιας ἰδεολογικῆς ἀντιπαλότητας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνονται καὶ στὴν ἐθνικὴ ἐξόντωση. Εἶναι σαφὲς λοιπὸν σήμερα, ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε μὲ τὴν γλῶσσα τῆς Βίδλου καὶ μὲ ὅραμα τὸν Παλαιοδιαθηκικὸ Γιαχὄδὲ, ἐκδικητὴ τῶν ἀλλοφύ- λων, ποὺ θὰ τολμήσουν νὰ δρεθοῦν στὸν δρόμο τοῦ περιούσιου λαοῦ. Τέλος οἱ περιούσιοι λαοί, λοιπόν. Γιατὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ πρέπει πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα νὰ ξεκι- νήσσουμε: ᾿Απὸ τὴν ἱστορικὴ θεμελίωση τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ρατσισμοῦ. Απὸ τὴν ἐλέῳ Θεοῦ (Γιαχδὲ) ἐκλογὴ ἐνὸς λαοῦ ἔναντι τῶν ὑπολοίπων, ποὺ πάλι μὲ θεϊκὲς ἐντολὲς θὰ πρέπει νὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ νὰ ἀφανίσῃ ὅλους τοὺς ἄλλους λαούς, προκειμένου αὐτός, ὁ ἐκλεκτὸς λαός, νὰ κυριαρχήσῃ. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐτὸς ρατσισμὸς καὶ φασισμός; Γιὰ νὰ μὴν τρελλαθοῦμε ἐντελῶς. ᾿Η θέλετε νὰ παίζουμε μὲ τὶς λέξεις; ᾿Απὸ ἐκεῖ λοιπὸν πρέπει νὰ ἀρχίσουν αὐτοὶ οἱ δια- νοούμενοι τῆς πλάκας, ὅταν ἀναφέρωνται σὲ φασισμοὺς καὶ ρατσισμούς. Καὶ πρὶν ἀπ’ ὅλα, ἐπειδὴ κατὰ λάθος ἴσως πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς πατᾶνε ἱερὰ χώματα, ἑλληνικά, θὰ πρέπει, ἂν τοὺς ἐχῃ μείνει κάποιο ἴχνος ἀπὸ φιλότιμο, νὰ μιλήσουν γιὰ τὸν ρατσισμό, ποὺ ἐμεῖς οἱ "Ελληνες αἰῶνες τώρα διώνουμε: Τὸν ανθελληνισμό. Τολμᾶνε ὅμως; Γιατί, ἂν μιλήσῃς γιὰ ἀντισημιτισμό, αὐτό- ματα τὸ ντόπιο καὶ ξένο κατεστημένο σὲ δαφτίζει διανοούμενο, ἐπειδὴ ὑπο- στηρίξεις τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἰδεολογία τῶν σημιτῶν, πού, ὅπως καὶ νὰ ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, δὲν εἶναι ἡ πλειοψηφία τοὐλάχιστον ἀπὸ ἄποψη καταγωγῆς, γιατὶ ἂς ἀφήσουμε τὸν ἰδεολογικὸ χῶρο τῶν ὅσων κατοίκων αὐτῆς τῆς χώρας. "Οταν ὅμως µιλήσῃς γιὰ ἀνθελληνισμὸ καὶ τολμήσῃς νὰ θίξῃς φαινόμενα τέ- τοια, τὴν ἴδια στιγμὴ δαφτίζεσαι ἀπὸ τήν ξενόφερτη καὶ ὑποστηριξόμενη ἀπὸ κέντρα ἐκτὸς ᾿ Ελλάδος κρατοῦσα ἰδεολογία φασίστας καὶ ρατσιστής, ἂν καὶ ἡ πλειονότης τῶν κατοίκων αὐτῆς τῆς χώρας ἔχουν “Ελληνική καταγωγή. "Απλῶς ἐπειδὴ τόλμησες νὰ ὑποστηρίξῃς τὰ ᾿Ελληνικὰ δίκαια περισσότερο ἀπὸ τὸ ἐπιτρεπόμενο ὅριο. Μέχρι τὴν ρωμιοσύνη καλὰ πᾶμε: ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέ- ρα, ὅταν ἀρχίζουμε καὶ πλησιάζουµε στὴν ᾿Αρχαία ᾿ Ελλάδα, γινόμαστε ἐπι- κίνδυνοι, ἐθνικιστές. ᾿Αν ὅμως δάλουμε μέσα στὴν Αρχαία Ελλάδα, ἐχθειά-