Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Σύμμαχοι τοῦ Σένγκεν ««Ο θρησκευτικὸς παροξυσµός, ποὺ ἐπεκράτησε ἔξω ἀπὸ τὴ δουλἠ μὲ τοὺς πα- λαιοημερολογίτες καὶ τὸ ἀνίερο σόου, ποὺ παίχθηκε µέσα στὴν αἴθουσα ἀπὸ κά- ποιους γαλάζιους “θεομπαῖχτες”, ἀποδείχθηχκαν τελικὰ οἱ καλύτεροι... σύμμαχοι στὴν προσπάθεια νὰ περάσει “ἀπὸ τὸ παράθυρο” τὴν περίφημη “Συνθήκη τοῦ Σένγκεν” ἢ μᾶλλον τὸ Σ.Ν. (Σχέδιο Νόμου), ποὺ ἔπρεπε νὰ προηγηθεῖ!» («Πο- ντίκι», 20/34/97, σελ. 13). Χά! ὥστε ἀπορεῖ αὐτὸς ὁ ἀνόητος συντάκτης τοῦ «Πο- ντικιοῦ»; Τί περίμενε λοιπόν; Νὰ σηκωθοῦν τὰ πόδια καὶ νὰ δαρέσουν τὸ κεφά- Λι; Δικά μου παιδιὰ εἶναι ὅλα... Δὲν ἦταν δυνατὸν ν᾿ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν οὐσία τοῦ προθλήµματος. ᾿Ασετὸν ψευδοπροφήτη ᾿Οργουελ νὰ γράφῃ, ὅ,τι θέλῃ. Αν κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε οὔτε ἡ φαντασία τοῦ "Οργουελ μπόρεσε νὰ συλλάδῃ αὐτό, ποὺ σή- µερα συμδαίνει. ”Αχ/ αὐτὴ ἡ τεχνολογία τὶ ὑπέροχη ποὺ εἶναι, ὅταν στηρίξῃ τὴν ἐξουσία μου... “νας τεράστιος ἡλεκτρονικὸς ἐγκέφαλος στὶς Βρυξέλλες, καὶ ἀμέ- σως ξέρω τὰ κουσούρια τοῦ καθενός. "Ενα μικροτσὶπ στὴν νέα τους ταυτότητα, μία ἁψίδα ἀνιχνεύσεως, γιὰ νὰ περνοῦν ἀπὸ κάτω οἱ «πολίτες» τῆς Εὐρωπαϊκῆς “Ενώσεως, καὶ ἀμέσως ξέρω, ποιός εἶναι, τί πιστεύει καὶ ποῦ πάει... "Οχι, θὰ μοῦ ξέφευγαν... Στὸ μαντρὶ κι ὑπάκουοι ὅλοι. Δὲν μοῦ χρειάζονται πιὰ μαντρόσκυλοι, γιὰ νὰ τοὺς συνετίζω, ποὺ στοιχίζουν κι ἀπὸ πάνω. Μία ἐγκατάσταση, ὑλικὰ καὶ μόνον ὑλικά, καὶ τελείωσε. Μόνον ἀπὸ τὰ μεροκάματα, ποὺ γλυτώνω, σὲ λίγο καιρὸ θὰ ἔχω καὶ κέρδος ἀπὸ πάνω, γιὰ νὰ ἐπενδύσω σὲ νέες τεχνολογίες, σὲ νέ- ες τεχνικὲς ἐξουσίας. “Ολα δικά μου! Κι ἀπὸ πάνω κι ἕνας ὡραῖος τίτλος: «Νομο- σχέδιο γιὰ τὴν προστασία τοῦ πολίτη». ᾿Εκεῖνο ὅμως, ποὺ δὲν κατενόησα, ἦταν αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ πρωθυπουργός, ὅτι οἱ κίνδυνοι δὲν προέρχονται μόνο ἀπὸ τὴν κρατικὴ ἐξουσία ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἰδιω- τική. ᾿Εγὼ αὐτὸ θέλω νὰ γλυτώσω. Νὰ πάψουν τὰ καλά μου παιδιὰ νὰ ἐξοδεύω- νται. Εἴπαμε ἰδιωτικὴ πρωτοδουλία, ἀλλὰ τοὺς ἔχω ρημάξει. Ξέρετε, πόσο στοι- χίξει ἡ παγκοσμιοποίησις; Ασε ποὺ ἡ ἐπιδολὴ τοῦ μεσαίωνα μοῦ στοιχίζει πα- ραπάνω ἀπὸ τὴν παιδεία. Γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ ἀπεφάσισα νὰ τοὺς ἐλαφρύνω. Κρα- τικὴ μόνον ἡ παρακολούθησις τῶν πολιτῶν. Νὰ πληρώνουν οἱ παρακολουθούμενοι μὲ τοὺς φόρους τὴν δική τους παρακολούθησιν. Θὰ μοῦ προσάψετε, ὅτι αὐτὸ εἶναι σατανικό. Καὶ λοιπόν; Δικός μου εἶναι κι ὃ σατανᾶς. Δικοίμου κι αὐτοὶ ποὺ φωνάζουν κατὰ τοῦ σατανᾶ. Τοὺς ἀγαπῶ καὶ τοὺς κλεί- νω στοργικὰ στὴν ἀγκαλιά µου. Αν δὲν ὑπῆρχε ἡ 4ουράκη νὰ θορυδῇ στὰ θεω- ρεῖα, ἂν δὲν ὑπῆρχαν αὐτὲς οἱ 20 κυριοῦλες, ποὺ ἔγραψαν οἱ ἐφημερίδες, νὰ ἐξορ- κίζουν ἀπ’ ἔξω τὸ νομοσχέδιο, ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτὸς ὁ Γιακουμᾶτος νὰ καταθέσῃ στὰ πρακτικὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τότε οἱ ἐφημερίδες καὶ οἱ τηλεοράσεις θὰ εἶχαν ἀσχοληθῆ μὲ τὴν οὐσία τοῦ πράγματος... Απαπα... Αὐτὸ μοῦ ἔλειπε. ᾿Εδῶ ἡ κυδέρνηση ἔφερε τὸ νομοσχέδιο ἐν μέσῳ τόσων γεγονότων, γιὰ νὰ περάσῃ ὅσο πιὸ ἀνώδυνα γίνεται... ᾿Αλλὰ κι αὐτὸς ὁ Γιακουμᾶτος ἦταν ἀνάγκη νὰ καταθέσῃ τὴν εἰκόνα μὲ κολλημένα στὴν πίσω πλευρά της αὐτοκόλλητα τῆς προεκλογικῆς του ἐκοτρατείας; ᾿ Αχ! ἐπὶ τέλους ποὺ συμδαίνουν κι αὐτά: ποὺ περνᾷ καί κάνα τέ- τοιο νομοσχέδιο, ποὺ στερεώνει τὴν ἐξουσία μου. Καὶ μὴ λοιδωρῆτε κανέναν’ ὅλοι δικά μου παιδιὰ εἶναι. ᾿Αν δὲν ὑπῆρχαν ὅλοι τους, θὰ μὲ εἶχε σαρώσει ἀπὸ καιρὸ τὸ Σάρωθρον