Κρατικιστιχκή καὶ ἐθνικὴ Ἑλληνικὴ Ιδεολογία Ἔχει καθιερωθῆ εὐρέως ἡ ἀντίληψη, ὅτι τὰ ἔθνη στὸ σύνολό τους ἄποτε- λοῦν Φφυλετικὲς-πολιτισμικὲς ὀντότητες, ποὺ Φυσικός τοὺς προορισμὸς εἶναι ἢ πολιτική τους συγκρότηση σὲ κράτος (ἐθνικὴ ὁλοκλήρωση). Ἔτσι κάθε ἔθνος, ποὺ στερεῖται τῆς πολιτικῆς του ἀνεξαρτησίας, ἔχει τὸ ἱερὸ καθῆκον νὰ ἀγωνισθῇ, γιὰ νὰ τὴν ἀποχκτήσῃ, ἤ, ἂν ἤδη τὴν ἔχῃ πετύχει, νὰ τὴν δια- φυλάξῃ μὲ ὁποιοδήποτε τίμημα. Ἐξετάζοντας ὅμως τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα ἕως τὸν τελευταῖο ἄνθρωπο συγκροτήθηκε σὲ ἕνα πλῆθος ἐθνῶν-κρατῶν παρατηροῦμε, ὅτι ἡ παραπάνω ἀξιωματικὴ ἀντίληψη δὲν ἀνταπεκρινόταν σὲ ὑπαρχτὲς θεωρητικὲς δάσεις. Τὰ παραδείγματα ποὺ τὴν ἀναιροῦν εἶναι ἄπειρα. Παράδειγμα ἐνδεικτικώτερο ὅλων εἶναι τὸ περίφημο «᾿Αμερικανικὸ Ἔθνος». Ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ἡ ἐθνολογικὴ σύσταση τῶν κατοίκων τῶν Η.Π.Α. διαθέτει τόση ποικιλία ὅση σχεδὸν ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα. Ὡστό- σο τὸ ἰσχυρὸ ᾿Αμερικανικὸ κράτος κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ σὲ ἀρκετὰ σύντομο χρονικὸ διάστημα τὸν «Αμερικανό», ποὺ διαθέτει πλέον συγκεκρι- μένη ἐθνικὴ συνείδηση. Ὅλοι οἱ ἐπεχκτατικοὶ πόλεμοι τοῦ ᾽Αμερικανικοῦ κράτους ὑπηρετήθηχκαν ἀπὸ τὸν λαό του στὸ ὄνομα τῆς διασφάλισης τῶν συμ- φερόντων τοῦ ᾽Αμερικανικοῦ «ἔθνους». Ἐδῶ λοιπὸν θλέπουμε µία ἰσχυρὴ ἐξαίρεση τοῦ κανόνα. ᾿Αντὶ τὸ ἔθνος νὰ προηγῆται καὶ νὰ δημιουργῇ τὸν ζω- τικό του πολιτικὸ χῶρο (κράτος), ἔχουμε τὸ ἀντίστροφο. Τὸ κράτος δηµιουρ- γεῖ τὸ ἔθνος μὲ τὴν καλλιέργεια μιᾶς νέας «ἐθνικῆς» συνείδησης, μιᾶς νέας «ἐθνικῆς» ἰδεολογίας. Τὸ ἀμερικανικὸ παράδειγµα δὲν εἶναι τὸ μόνο. Αν προσέξῃ κανεὶς τὰ κρά- τη ποὺ δημιουργήθηκαν στὴ Νότια ᾽Αμερικῆ καὶ κυρίως στὴν ᾽Αϕρικὴ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Αποικιοχκρατίας καὶ ἕως σήµερα, παρατηρεῖ, ὅτι κάθε ὕφι- στάµενο κράτος ἔχει ἀπορροφήσει στὴν ἐπικράτειάτου δεκάδες ἀνεξάρτητες φυλές, ποὺ οὐδεμία σχέση εἶχε ἡ µία μὲ τὴν ἄλλη (τὶς περισσότερες φορὲς µά- λιστα ὑπῆρχε μακροχρόνια θανάσιμη ἔχθρα μεταξύ τους). Ὅμως μπροστὰ στὴν ἀνάγκη ἑνὸς ἰσχυροῦ ἐθνικοῦ κράτους (δηλαδὴ ἀνάγκη ἐλεύθερης πρό- σόασης τῶν Δυτικῶν ἐπιχειρήσεων στὶς πρῶτες ὕλες καὶ ἀξιοποίηση τοῦ ὑπάρ- χοντος ἀνθρώπινου δυναμικοῦ), ποὺ νὰ στηρίζεται σὲ μία ἐθνικὴ φυλή, κα- ταπατήθηκαν τὰ δικαιώματα τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Καὶ στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ὀλέπουμε, ὅτι τὸ κράτος προηγεῖται καὶ δημιουργεῖ τὸ ἔθνος. Ἢ περίπτωση τοῦ Τουρκικοῦ «ἔθνους» εἶναι καὶ αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της ἰδι- αἰτερα ὁμιλητική. Τὸ Τουρκικὸ ἔθνος δὲν ἔχει ἀκόμη συμπληρώσει ἕναν αἰῶνα