ΤΟΜΟΣ Γ᾽ ο 25 ο ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1984 Τὸ Πνεῦμα, τὰ Πρόσωπα κι ἡ Ὁμάδα Αὐτοὶ ποὺ ζοῦν καὶ κινοῦνται στὸ χῶρο τῆς Διανοήσεως τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας βρίσκονται ἀντιμέτωποι μιᾶς καταστάσεως «διπλῆς ὄψεως». ᾿Αφ᾽ ἑνὸς μιὰ σειρὰ συμπτωμάτων, ποὺ ἔχουν μεταδοθῆ σὰν ἕνα εἶδος ἐπιδημίας στὴν πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς Τέχνης, παρέχουν τὴν εἰκόνα ἑνὸς ἀπέραν- του πεδίου ἀναμετρήσεως παθῶν, ματαιοδοξιῶν, κλικῶν, καστῶν, συμφερόντων καὶ ἐπιρροῶν, μὲ μέ- σα σχεδὸν ποτὲ θεμιτά, σὲ σημεῖο ποὺ ἄνθρωποι σεβόμενοι τοὺς έαυ- τούς τους καὶ τὴ σοβαρότητά τους νὰ αἰσθάνωνται ἔένοι ἐντελῶς πρὸς τὸ νοσηρὸ αὐτὸ «σῶμα» καὶ νὰ ἀπέχουν τῶν κοινῶν ἐκδηλώ- σεων μιᾶς τέτοιας «πνευματικῆς ζωῆς». Καί, ἐξ ἄλλου, μέσα στὸ πνιγηρὸ αὐτὸ κλῖμα μονάδες, ὄχι λίγες, κατορθώνουν ὄχι μόνο νὰ ἱερουργοῦν ὄντως δημιουργικὰ μέ- σα στὸν ἐμποροποιημένο κι ἐκπορ- νευμένον αὐτὸ Ναὸ τῆς Τέχνης καὶ τῆς Σκέψεως, ἀλλὰ καὶ νὰ παρέ- χουν δείγματα ὑψηλοῦ ἔργου, πράγματι πρωτοποριακὰ, ἐλεύθε- ρα, ποιοτικὰ καὶ οὐσιαστικά. Στὰ μάτια ἑνὸς παρατηρητὴ τοῦ σημερι- νοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ μπορεῖ νὰ μὴν παρουσιάζωνται πολλὲς λάμψεις Ἤθους ἤ ἱκανοποιητικὰ μοντέλα ρευμάτων ἢ ροπῶν, ὅμως προσφέρονται πολλὲς καὶ καθόλου συνηθισμένες ἀτομικὲς περιπτώ- σεις καὶ μεμονωμένες φύσεις γνή- σια πνευματικές, καθὼς καὶ προϊόντα πολιτισμοῦ σίγουρα λαμ- πρά. Στὸν τόπον αὐτὸ μπορεῖ νὰ