Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Περὶ ρατσισμοῦ Πῶς νὰ μὴν διαμαρτύρεται ἡ Τουρχία, χώρα ἐξόχως δημοκρατικὴ καὶ γνωστὴ εἰς ὅλην τὴν ὑφήλιον διὰ τὸν σεδασμόν τῆς πρὸς τὶς ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς μει- ονότητες, γιὰ τὴν ἄθλια συμπεριφορὰ τῶν Εὐρωπαίων ἀπέναντι στοὺς Τούρκους μετανάστες. Γιατί, τζάνουμ, τοὺς καῖτε ζωντανοὺς τοὺς καὐμένους; Γιατί αὐτὸς ὁ ρατσισμός; Δὲν δλέπετε, πῶς εὐημεροῦν καὶ προκόδουν οἱ ἐθνικὲς μειονότητες στὴν Τουρκία; ᾿Εμεῖς ἀγαπᾶμε ὅλα τὰ μειονοτικὰ στοιχεῖα. Τώρα, ἂν δὲν ὑπάρ- χουν πιὰ στὴν πατρίδα μας, αὐτὸ εἶναι ἄλλου χότζα κοράνι. Νὰ γιὰ παράδειγμα οἱ Αρμένιοι ἦταν πολὺ φυσιολάτρες κι ἀπεφάσισαν νὰ κάνουν μέσ’ στὸ καταχεί- μωνο τὸν γύρο τῆς Τουρκίας μὲ τὰ πόδια. Ἦταν λοιπὸν ἑπόμενο ἔτσι, ὅπως ἦταν κι ἐλαφρὰ ντυμένοι, νὰ πεθάνουν πολλοὶ στὴν διαδρομή, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι ἐφο- νεύθησαν στὴν προσπάθεια κατάδασης ἀπόκρημνων ὀρέων. ἔΑμ! τὸ ἄλλο... ᾿Εκεῖ στὸν Πόντο. Σὲ μιὰ ἐπιθεώρηση τοῦ στρατοῦ, πού πήγαι- ναν οἱ Πόντιοι καὶ ἔπεφταν μόνοι τους πάνω στὶς ξιφολόγχες ἀπὸ ἐρωτικὴ ἀπο- γοήτευση/ Γιὰ νὰ μὴ μιλήσουμε γιὰ τοὺς Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς ᾿Ασίας καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ ξαφνικὰ τοὺς ἔπιασε ἐργασιομανία καὶ κατετάσσοντο ὁμαδικῶς στὰ «Τάγματα Εργασίας», γιὰ νὰ δουλέψουν μὲ λύσσα καὶ μέχοι τελικῆς πτώσεως. “Οσο γιὰ τοὺς Κούρδους, μὴν ἀκοῦτε τίποτε. Αὐτὰ εἶναι σκέτη Ελλη- νικὴ προπαγάνδα. Γιατί λοιπὸν αὐτὸς ὁ ρατσισμὸς στοὺς καὐμένους τοὺς Τούρ- κους; Βεδαίως στὸ ᾿Ισραήλ δὲν ὑπάρχει ρατσισμός." Απαπα! Υπάρχουν µόνον τὰ παι- διὰ ἑνὸς κατώτερου Γιαχόθέ, καθὼς 62.000 Αἰθίοπες' Εδραῖοι καλοπερνοῦν ἀνά- µεσα στοὺς ὁμοθρήσκουςτους. Τί τοὺς λείπει; Δόξα τῷ Γιαχδὲ καὶ τὸ τσαντήριτους διαθέτουν (ἔ/ ὄχι ὅλοι ἴσα κι ὅμοια), καὶ τὴν πολυτέλεια νὰ περιφρονοῦν καὶ νὰ σνομπάρουν τὰ πλούτη ἔχουν, ἀποξητῶντας μιὰ κατὰ φύσιν ζωὴ καὶ θεθαίως-δε- δαίως νὰ ἀπολαμόάνουν τῆς λίαν τιμητικῆς προσφωνήσεως «Αράπη» ἀπὸ τοὺς λευκοὺς 'Εδραίους. Δὲν χρειάζεται σίγουρα νὰ περιγράψουμε τὴν εὐτυχία τους, ποὺ ζοῦν ἐπὶ τέλους στὴν Γῆ τῆς ᾿Επαγγελίας, στὴν γῆ τῶν ὀνείρων τους. Τώρα, ἂν ἡ Αἰθιοπικὴ ᾿Εδόραϊκὴ κοινότητα καταγγέλλῃ τὴν Κυδέρνηση τοῦ Ισραὴλ γιὰ ρατσισμὀ εἰς θάρος τής, ποιός μπορεῖ νὰ τὴν πιστέψῃ; Κι ἂν αὐτοκτόνησαν καμ- μιὰ εἰκοσαριὰ ᾿Εόραῖοι Αἰθίοπες ἐσχάτως, αὐτὸ δὲν ὀφείλεται στὶς εἰς θάρος τους διακρίσεις ἀλλὰ στήν συγκίνησή τους, ποὺ ἀπέκτησαν ἕνα τσαντήρι στὴν χώρα τοῦ Μωὺσῆ καὶ τῶν προφητῶν. Δὲν εἶναι δὰ καὶ μικρὸ πρᾶγμα αὐτό. ”Αλλως τε ὁ περιούσιος λαὸς ἀπὸ τήν αὐγὴ ἀκόμη τῆς ἱστορίας του ποτὲ δὲν ἔκανε φυλετικὲς διακρίσεις. “Ὅποιον λαὸ κατελάμδανε, τὸν περνοῦσε διὰ στόματος μαχαίρας καὶ ἡσύχαζε. ᾿Αλλὰ καὶ πάλι ποὺ τὸ σκέπτομαι, εἶναι καλύτερον τὴν σήμερον ἡμέραν ἕνας λαὸς νὰ δάφῃ τὰ χέρια του στὸ αἷμα, ποὺ στὸ κάτω-κάτω κάνει καὶ ἐπίδειξη δύ- ναμῆης καὶ γίνεται σεδαστὸς σὲ ἐχθροὺς καὶ φίλους, παρὰ νὰ τοῦ κολλήσῃ ἡ ϱε- τσινιά, ὅτι εἶναι ρατσιστής. Γιατί, αὐτὸ ἔτσι καὶ μαθευτῇ, θὰ συγκλη θῇ ἡ Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Ο.Η.Ε., σὲ πενῆντα χρόνια θὰ ἐκδώσῃ καταδικαστικὴ ἀπόφαση καὶ θὰ ἐκτελεσθῇ ἀμέσως, μόλις τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ Σιωνισμός. Χώρια ποὺ θ᾽ ἀρχίσουν τὶς διαδηλώσεις διάφοροι κουλτουριάρήδες καὶ ὑστερικὲς ἀνοργασμικὲς μαινά- δες. Συμπέρασμα: Ρατσιστὲς εἶναι µόνον οἱ Έλληνες. Γιῶργος Πετρόπουλος