Α.ΤΖΙΡΟΠΟΥΔΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, Μαθήματα Αρχαίας ᾽Ελληνικῆς Γλώσσης «Στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα μὲ τὶς 600.000 λέξεις καὶ τὰ 72.000.000 ἀποθησαυ- οισµένα µέχρι τοὺς δυζαντινοὺς χρόνους λήμματα, δὲν ὑπάρχει σὲ κανένα λε- ξικὸ ἡ λέξις “ἀρνησίγλωσσος”, ἐνῷ ὑπάρχουν οἱ λέξεις “ἀρνησίπατρις”, “ἀρνησίθρησκος”, “ἀρνησίθεος”, “ἀρνησίδοξος”, “ἀρνησίκοσμος” (σελ. 58). “Ἡ ἀνυπαρξία τῆς λέξεως μαρτυρεῖ τὴν ἀνυπαρξία καὶ τοῦ ἀντιστοίχου φαι- νοµένου ἀλλὰ καὶ κάτι ἀκόμη. ὅτι οἱ ἐξ-ουσιαστὲς διὰ τοῦ ἑλληνικοῦ κρά- τους ἐπέτυχαν µέσα σὲ λίγα χρόνια αὐτό, ποὺ δὲν μπόρεσαν κατὰ τὴν µα- πραίωνη περἰοδο τῆς Τουρκοκρατίας. «Αποσκορακίζοντας τὰ ἀρχαῖα, κόδοντας δηλαδὴ τὴν ρίζα τοῦ γλωσσικοῦ µας δένδρου, στενέψαμε τοὺς ὁρίζοντες τῆς σκέψεως, τὶς δυνατότητες ἐκφρά- σεως καὶ ἀνακόψαμε τὴν ἐξέλιξιτοῦ γλωσσικοῦ µας πολιτισμοῦ. Ξένοι ἑλλη- νισταὶ διεμµαρτυρήθησαν ἔντονα κι ἐξακολουθοῦν νὰ διαμαρτύρωνται, γιὰ τὴν ἀποκοπὴ τῆς τωρινῆς νέας ἑλληνικῆς ἀπὸ τὴν γλωσσικὴ παράδοσι. “Ἢ "Ελληνικὴ ᾽Ακαδημία τῆς Βασκωνίας χαρακτηρίζει τὴν τάσιν αὐτὴ ὡς αὐτο- κτονία: “.. τοῖς "Ελλησι οὕτω ποιοῦσι,αὐτοχειρία ἐστί...”». (σελ. 55). Δὲν ἔλλειψαν 6έόαια οἱ διαμαρτυρίες καὶ στὴν Ἑλλάδα: ᾽Ακαδημαϊκοί, Οἱ ἀδικημένοι ἀρχαῖοι Σοφιστὲς Εἰς τὸ ἱστορικὸν γίγνεσθαι τοῦ δου αἰῶνος καὶ ἀμέσως μετὰ τὰ Μη δικά, τὴν νίκην δηλαδὴ τῶν Ελλήνων ἐναντίον τῶν Περσῶν, ὡς εἶναι γνωστόν, καὶ κυρίως εἰς τὴν πόλιν τῶν ᾿Αθηνῶν ἠκολούθησε µία πραγματικὴ ἄνθησις εἰς πλείστους ὅσους τομεῖς, ὅπου μεταξὺ ἄλλων ἡ ἐμφάνισις τῶν Σοφιστῶν ὑπῆρξε, καθ’ ἃ φοονοῦμε θετική τε καὶ δημιουργική, οὐχὶ δὲ ἀρνητική, ὅπως ἕως σήμερον θεωρεῖται, ἔτι δὲ καὶ ὑπὸ τινῶν διδάσκεται ἢ ἀντιμετωπίζεται. Ἢ χρονικὴ ἀπόστασις, ἥτις μεσολαθδεῖ καὶ χωρίζει ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἐποχήν, δίδει τὸ πλεονέκτημα μιᾶς ἐπανεχτιμήσεως ἢ ἐπανατοποθε- τήσεως ἔναντι αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην μας δὲν δύνανται παρὰ νὰ ἔχουν ἰδιαιτέραν θέσιν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην -- “Ελληνικὴν ἱστορίαν τῆς σκέ- Ίεως.