ΑΛΤΑΝΗ Ὃ ἐκπληκτικὸς συμθολισμὸς τῶν ἐξωτερικῶν ἀρχιτεχτονικῶν στοιχείων Θόλου Ἐπιδαύρου Ἢ παροῦσα ἔρευνα ἀποτελεῖ συνέχεια τῶν δύο προηγουμένων, αἱ ὁποῖαι ἔδη- μοσιεύθησαν εἰς τὰ τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» μηνὸς Σεπτεμόρίου 1996 καὶ Μαΐου 1997. Περιεγράψαμε, πῶς ὁ «ἱκέτης» ἐφωτίσθη ἀπὸ τὴν λευκὴν πέτραν τῆς θόλου τῆς Ἐπιδαύρου, κέντρον τοῦ Πλανητικοῦ Συστήματος. διότι αὐτὴ συμδολικῶς διὰ τῆς θέσεώς της εἰς τὸ κέντρον τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ περικαλλοῦς μνημείου ἀναπαριστᾷ τὸν Ἥλιον (τεῦχος Σεπτεμόρίου 1996). Ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐναρμόνισις τῶν 7 κέντρων τοῦ «ἱκέτου» μετὰ τῶν 7 πλανητικῶν τροχιῶν (τεῦχος Μαΐου 1997) τὸν παροτρύνουν εἰς περαιτέρω ἔρευναν. διὰ νὰ λάσῃ ἀπὸ τὸ μνημεῖον ὅλας τὰς ἀπαραιτήτους διασταυρώσεις σχετικῶς μὲ τὴν ἀστρονομικὴν γνῶσιν καὶ ταυτο- χρόνως τὴν ἀντιστοιχίαν τῆς προσωπικῆς του ἀνελίξεως. Ὃ «ἱκέτης» ἐξέρχεται ἀπὸ τὴν θόλον καὶ ἀπὸ κάποιαν ἀπόστασιν παρατηρεῖ τὸ οἰκοδόμημα (Εἰκ. 1). ᾿Αναδαίνων τοὺς τρεῖς πρώτους ἀναδαθμοὺς (σκαλο- πάτια) τώρα ἀντιλαμθάνεται, ὅτι αὐτοὶ ἀφοροῦν εἰς τὴν νέαν συγκροτημένην ὀντότητα τῶν τριῶν σωμάτων του εἰς ἕν ἁρμονικὸν σύνολον (τὸ ἑνιαῖον τοῦ κρη- πιδώματοςδάσεως: θλέπε τεῦχος τοῦ Μαΐου 1997). Τὰ τρία σώματα αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐπιθυμητικόν, τὸ θυμικὸν καὶ τὸ λογιστικὸν κατὰ τὸν Φαῖδρον τοῦ Πλάτωνος. Ἡ συγχρότησις αὐτὴ ἀνυψώνει τὸν νοῦν εἰς τὸν θριγκόν. Ὃ θριγκὸς εἶναι τὸ ἄνω μέρος τῆς οἰκοδομῆς τοῦ μνημείου, τὸ ὁποῖον κεῖται ἐπάνω εἰς τὸν τοῖχον καὶ τοὺς κίονας (Χρ. Τσούντα, «Ιστορία τῆς ᾿Αρχαίας Ελλ. Τέχνης», σελ. 80). Εἰκόνα 1. Δα διάζωμα 1 οπλο πῆς το κα ΠΑΣ θριγκὸς μετόπη ρα. τρίγλυφα ὃ 6 Δωρικοὶ κίονες 3 ἀνα- ΝᾺ δαθμοὶ ἢ ποτ