ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ὋὉ ᾿Αριστοτέλης, ὁ Λάιμπνιτς καὶ ὁ καθηγητὴς Στὸ «Βῆμα» τῆς Κυριακῆς 6.4.1997 ὁ κ. Γεράσιμος Βῶκος, ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς Φιλο- σοφίας τοῦ Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δημοσιεύοντας ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν πρόλογο τῆς «Μοναδολογίας» τοῦ Λάιμπνιτς, μεταξὺ ἄλλων ἔγραψε καὶ τὰ ἀκόλουθα ἀναληθῆ: «Μὲ πολὺ σίγουρο καὶ ἐπιστημονικὸ καὶ ἐπιστημολογικὸ κριτήριο, καταλαύαίνει (ὁ Λάιμπνιτς), ὅτι ἡ ἐπογή του ζῇ μία ἐπαναστατικὴ ἀνανέωση καὶ ὅτι ἡ ἀριστοτελικὴ ἐπιστήμη ἀνήκει πιὰ ὁρι- στικἁ στὸ παρελθόν. Ἢ γλῶσσα τοῦ μέλλοντος εἶναι τὰ μαθηματικά, ἐνῷ ἡ φυσικὴ προορίζεται νὰ ἐπισκιάσῃ τὶς ἄλλες ἐπιστῆμες». Δυστυχῶς ὁ ἀναπληρωτῆς καθηγητὴς τῆς Φιλοσοφίας τοῦ Αριστοτελείου Πανεπιστηµίου δὲν ἔχει διαθάσει ᾿Αριστοτέλη. 'Ο ᾿Αριστοτέλης δὲν περιώρισε τὴν ἐπιστημονικὴ σκέψη, ἀντίθετα μάλιστα: «Πρώτα θὰ ποῦμε -τονίζει ὁ ᾿Αριστοτέλης- περὶ τοῦ ἀντιχειμένου τῆς σκέψης καὶ σὲ ποιόν ἀνήκει αὐτή, ποὺ εἶναι ἡ ἀπόδειξη καὶ ἡ ἀποδεικτικὴ ἐπιστήμη» (Αριστοτέλης, «Άνα- λυτικὰ Πρότερα» Α). Καὶ προσθέτει: «Απόδειξη λέγω τὸν ἐπιστημονικὸ συλλογισμὸ καὶ ἐπι- στημονικὸ συλλογισμὸ λέγω ἐκεῖνον, ποὺ ἔχει ἀντικείμενο τὴν ἐπιστημονικὴ γνώμη μας» (Αρι- στοτέλης, «᾿Αναλυτικὰ Ὕστερα» Α,2,49). Καὶ ὅσον ἀφορᾷ στὰ μαθηματικά, ὁ ᾿Αριστοτέλης εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ πρῶτος τὰ ἐχρησιμο- ποίησε γιὰ τὴν ἀπόδειξη τῶν φυσικῶν νόμων ( Αριστοτέλης, «Φυσικά» 4, 2158). Καὶ ἔτσι ὁ ᾿Αριστοτέλης θεωρεῖται ὁ πατέρας τῆς Μαθηματιχῆς Φυσικῆς. ΄Ο Λάιμπνιτς περπάτησε μὲ ἀξιο- θαύμαστο τρόπο στὸν δρόμο τῆς Λογικῆς καὶ τῶν Μαθηματικῶν, ποὺ ἐχάραξε ὁ Αριστοτέλης. Καὶ φυσικὰ δὲν ἐθεώρησε, «ὅτι ἡ ἀριστοτελικὴ ἐπιστήμη ἀνήκει πιὰ ὁριστικὰ στὸ παρελθόν». ΓΚ. Στὴν Γερμανία καὶ στὴν Ελλάδα (1) "Οταν εἰς τὴν Γερμανίαν καθιερώνωνται ὑποχρεωτικῶς τὰ ἀρχαῖα Ελληνικὰ (Βαάεῃ - Μ/ΠΠΙΟΠΙΡΟΗΡ καὶ προαιρετικῶς ἀλλοῦ, εἰς τὰ γυμνάσια ὙΜοΙβθιινρ, Βγαιιηδολννοῖρ κ.λπ.) καὶ εἰς τὴν “Ελλάδα καταρρέουν ἡ Κνωσὸς καὶ αἱ Μυκῆναι (αὐταὶ κατέρρευσαν), τότε θὰ ἔπρεπε οἱ ὑπουρ- γοὶ καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοὐλάχιστον νὰ ἔχουν αὐτοκτονήσει ἢ οἱ ἀρχαιολόγοι νὰ ἔχουν ὑποδληθὴ εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ λιθοδολισμοῦ (ἐπιεικῶς). ΝΣΑΑ. Στὴν Γερμανία καὶ στὴν Ἑλλάδα (11) ᾿Αναδαθμίζεται ἡ διδασκαλία τῆς ἀρχαίας Ελληνικῆς γλώσσας στὸ ὁμόσπονδο κρατίδιο τῆς Βάδης- Βυρτεμδέργης τῆς Γερμανίας. Τὸ τοπικὸ ὑπουργεῖο Παιδείας ἀπεφάσισε τὴν αὐτόνομη διδασκαλία τῶν ἀρχαίων' Ελληνικῶν σὲ σχολεῖα ὡς τρίτη ὑποχρεωτικὴ ξένη γλῶσσα μέχοι τὴν ἐνδεκάτη τάξη. Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς ἐπιθεωρήσεως «ϑιραγίον Ζεμπρ» (ἀναδημοσί- ευση: «Ελεύθερος» 26-2-97) τὰ Εὐαγγελικὰ Σεμινάρια τῶν πόλεων ΜαΙΙΡΙΟΠΗ καὶ ΒΙ4ΙΡΟΙΙΥΘΗ υἱοθετοῦν ἤδη τὸ πρόγραµµα, ἐνῷ ὁ διευθυντὴς τοῦ πρώτου ἔφορος Μάρκους Χάινριχ δηλώ- νει, ὅτι: «Αποδίδεται ἰδιαίτερή σημασία στὰ ἑλληνικά, διότι ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς ἔχει τὶς οίζες του στὸν ἑλληνικό». κ Μ.Μ. Χαλίκι κάνουν τὶς ἀρχαιότητες Φαίνεται, πὼς στὴν Ελλάδα οἱ ρόλοι ἔχιυν διαχωρισθῆ κανονικά. Ὡρισμένοι ἱεράρχες κτί- ζουν ναοὺς ἐπάνω στὰ ἐρείπια τῶν ἀρχαίων τὸ δὲ κράτος κατασκευάζει ἀεροδρόμια σὲ προῖ- στορικοὺς οἰκισμούς. "Έτσι τὸ νέο ἀεροδρόμιν Ἱεράπετρας κατασκευάζεται μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ