ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἑθραϊκὴ πόλη! Στὴν «Θεσσαλονίκη- Πολιτιστική Πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης» ἔγιναν µέσα στὸ 1907 ἢ γίνο- νται: 1) «Εόδομάδα Μνήμης» γιὰ τοὺς “Εὐραίους τῆς Θεσσαλονίκης. 2) Εγκαίνια τοῦ Μνημείου τοῦ “Ολοκαυτώματος στὴν συμδολὴ τῶν ὁδῶν Ν.᾿Εγναντία καὶ Παπαναστασίου (συνολικὴ δα- πάνη: 50 ἑκατομ. ὁραχμές). 3) Ρεσιτὰλ τοῦ Εδραίου Μιγαν Ρογαμία! στὴν Αἴθουσα Τελετῶν τοῦ ᾿Αοιστοτελείου Πανεπιστηµίου. 4) "Εκδοση τοῦ ἑπτατόμου ἔργου τοῦ ᾿Ιωσὴφ Νεχαμὰ ἀπὸ τὸ ᾿Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης. 5) Αγορὰ διδλίων γιὰ τὶς συναγωγὲς τῆς Θεσσα- λονίκης καὶ τῆς Βέροιας. 6) Ντοκυμανταὶρ γιὰ τὴν τηλεόραση καὶ τὸν κινηματογράφο μὲ θέµα τοὺς Εθραίους σὲ σενάριο Βασίλη Βασιλικοῦ (συνολική δαπάνη: 70 ἑκατομ. δραχμὲς) καὶ προ- θολὴ τοῦ ντοκυμανταὶρ ἀπὸ τὴν ΕΤ2. 7) “Ιδρυση τοῦ «Μουσείου ᾿Εὐραϊκῆς Παρουσίας Θεσ- σαλονίκης», προὐπολογισμοῦ 150 ἑκατομ. δραχμῶν. 8) ᾿Εκθεση καλλιτεχνικής φωτογραφίας μουσειακῶν ἑθραϊκῶν ἀντικειμένων. 9) Φιλοξενία 100 μαθητῶν ἀπὸ τὸ Παρίσι γιὰ ξενάγηση) στὰ ἑραϊκὰ μνημεῖα τῆς Θεσσαλονίκης. 10): Ημερίδα ἀφιερωμένη στὴν σύγχρονη ἑδραϊκὴ σκέψη. 11) "Εκθεση 10) Εόραίων ζωγράφων ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη. 12) Διεθνή συνέδρια ραδδίνων ἀπὸ εὐρωπαϊκὲς ἑδραϊκὲς κοινότητες χαὶ διευθυντῶν τῶν ἑδραϊκῶν μουσείων τῆς Εὐρώπης. 13) “Ημερίδα γλωσσολογίας τοῦ ἑυραϊκοῦ τύπου τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸ συνολικὸ κόστος τῶν ἀνω- τέρω ἔργων καὶ ἐκδηλώσεων ἀνέρχεται στὸ ποσὸν τῶν 330 ἑ ἑκατομ. δραχμῶν. Διερωτᾶται κανείς, μήπως ἡ Θεσσαλονίκη ὀρίσκεται στὸ ᾿Ισραὴλ καὶ ὄχι στὴν Ελλάδα. Ι.Δ.Λ. Ἡ εὐημερία τῆς πείνας Παρ’ ὅλο ποὺ τὰ τελευταῖα 30 χρόνια τὸ λεγόμενο «ἐθνικὸ προϊὸν» τῶν περισσοτέρων χωρῶν ἔχει αὐξηθῆ θεαματικά, ἐν τούτοις τὸ ποσοστὸ τῶν φτωχῶν καὶ ἐξαθλιωμένων ἀνθρώπων ἀνὰ τὸν κόσµο -συμπεριλαμδανομένης καὶ τῆς Δύσης- ἔχει διπλασιασθῆ. Α ὑτὸ τὸ παράδοξο ἀπο- τέλεσμα κατανοεῖται, ἂν σταθοῦμε στὶς σκοπιμότητες τῶν μεθοδεύσεων τῆς Διεθνοῦς ᾿Εξου- σίας, ἡ ὁποία κυρίως διὰ τοῦ “Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου καὶ τοῦ περίφημου Ο.Ο. ΣΑ. ὑποδουλώνει καὶ κατευθύνει τὶς κρατικὲς οἰκονομίες σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Οἱ «διεθνεῖς» αὐτοὶ ὀργανισμοὶ χρηματοδοτοῦν μὲ ὑπέρογκα ποσὰ μέσῳ μεγάλων πιστωτικῶν ἱδρυμάτων τὶς κρα- τικὲς οἰκονομίες, γιὰ νὰ στηρίξουν δήθεν τὴν οἰκονομική τους ἀνάπτυξη, ἐνῷ ταυτόχρονα, ἐνθαρούνοντας τὴν χρατικἡ διαφθορά, ἐμποδίζουν αὐτὴ τὴν ἀνάπτυξη. Τὸ ἀποτέλεσμα ὁρα- ματικό: Καταχρεωμένες χῶρες ἐξαρτημένες στὶς μεγάλες διεθνεῖς τράπεζες ζητιανεύουν νέες χοηματοδοτήσεις, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν κατάρρευση. Ἢ νέα δανειοδότηση δίνεται μὲ προῦ- πόθεση ὃ ὅμως τὴν ἐφαρμογὴ τῆς περίφημης «λιτότητας», ὥστε νὰ ὑπάρχῃ µία ἐλάχιστη δυνατό- τήτα ἐπιστροφῆς. Τὸ παράδειγµα τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδας εἶναι ἰδιαίτερα ὁμιλητικό, ὃ ὅπως καὶ τὰ διαδραματιζόµενα αὐτὴ τὴν στιγμὴ στὶς χῶρες τῆς ᾿Αν. Εὐρώπης, ὅπου οἱ προῦὐποθέ- σεις, ποὺ θέτει τὸ 4.Ν.Τ. καὶ ὁ Ο.0.Σ.Α., ὁδηγοῦν στὴν ἀνέχεια τὸ δ02ο τοῦ πληθυσμοῦ τῶν χωρῶν αὐτῶν. Τὸν περασμένο Φεδρουάριο ἀντιπροσωπεία τοῦ Ο.0.Σ.Α. ἦλθε στὴν ᾿Αθήνα, γιὰ νὰ ἐλέγξῃ τὴν οἰκονομικὴ συμπεριφορὰ τῶν ἐδῶ διαχειριστῶν τῆς 4 ιεθνοῦς᾿ Εξουσίας. κο ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπείας Βὰλ Κορομζάι ἔδωσε τὶς συμθουλές του καὶ ἔφυγε ἱκανοποι- ημένος... Π.Λ.Κ. Ἡ «Φιλολογία τοῦ Μίσους» καὶ ὁ Νέος Μεσαίωνας Τὸ περιοδικὸ «Τάϊιμ» (τεῦχος 2όης Μαΐου 1997, σελ. 5) δημοσίευσε τὴν εἴδηση, ὅτι ὁ δημο- σιογράφος Ντὰγκ Κόλλινς τῆς ἐφημερίδας «ΝΟγ/Ι ΦΠΟΤΟ Νεινς» τοῦ Καναδᾶ, ποὺ χαρακτήρισε σὲ κριτική του τὴν ταινία «Ἢ Λίστα τοῦ Σίντλαιρ» ὡς «ἰουδαϊκὴ προπαγάνδα», δικάστηκε στὸ Δικαστήριο ᾿Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τῆς Βρεταννικῆς Κολομδίας, γιατὶ τὸ χείμενό του θε- ωρήθηκε «φιλολογία τοῦ μίσους». Μ᾽ αὐτὴν τὴν δίκη τέθηκε γιὰ πρώτη φορὰ ὑπὸ δοκιμὴ στὸν Καναδᾶ ἕνας νέος νόμος, ποὺ ἀπαγορεύει στοὺς ἐκδότες καὶ τοὺς δημοσιογράφους νὰ δήµοσι- εύουν «ὁτιδήποτε δύναται νὰ προκαλέσῃ τὸ μίσος καὶ τὴ ν περιφρόνηση ἔναντι ἀτόμων, τάξεων ἢ κοινωνικῶν ὁμάδων». Τὸ «Τάιμ» δὲν ἀναφέρει, ἂν ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος τελικὰ καταδι- χάστηκε. 'Ο σοφὸς νομοθέτης ποὺ συνέταξε αὐτὸν τὸν νόμο, ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμα δῆμα πρὸς τὸν «ἐξανθρωπισμὸ τῆς κοινωνίας μας», σέδεται τὰ εὐαίσθητα συναισθήματα τῶν «λιγό- τερο, προνομιούχων» ἀτόμων, τάξεων ἢ κοινωνικῶν ὁμάδων, δηλαδη τῶν δύστυχων ἡ Εδραίων (ὁ νόμος τοὺς «φωτογραφίζει»). Μόνο ποὺ γι’ αὐτὸν τὸν «ἐξανθρωπισμὸ» πρέπει δυστυχῶς νὰ πληρωθῇ ἓ ἕνα πολὺ δαρὺ τίμημα: ἡ ἐξάλειψη τῆς ἐλευθεροτυπίας, ἡ ῇ ἀπαγόρευση τῆς κριτικῆς, ὁ διωγμὸς" τῆς ἐλεύθερης ἄποψης. Σκοταδισμὸς καὶ δημιουργία ἑνὸς Νέου Μεσαίωνα λοιπὸν ἐν ὀνόματι τῆς «προόδου». 1.Δ.Λ.