Γιὰ µία Νέα ᾽Αναγέννηση Δεχθήκαμε (τ. 187), ὅτι ἡ ἀκριδὴς γνώση τῶν γενομένων τοῦ Χθὲς ἀποτελεῖ τὸν μοναδικὸ ἀσφαλῆ δείκτη, ποὺ διαθέτει ἡ ἀνθρωπότητα, γιὰ τὴν ἔγκυρη κατα- νόηση τῶν γινομένων τοῦ Σήμερα ἀλλὰ καὶ τὸν μοναδικὸ ὁδηγὸ γιὰ τὴν ὀρθὴ ἔλλογη πρόδλεψη τῶν γενησομένων τοῦ Αὔριο καὶ συνεπῶς τὴν ἀκίνδυνη πορεία στὸ Μέλλον' καὶ ὅτι (τ. 188-189) ὁ κίνδυνος τῆς ἀνεξέλεγκτης κινήσεως στὸν ἀό- ρατο ὁρίζοντα τοῦ Χρόνου προκύπτει ἀπὸ τὴν ἄγνοια ἢ ἀτελῆ γνώση ἢ ἀπό- κρυψη καὶ διαστρέδλωση τοῦ Χθές, ποὺ ἀφήνει ἐλεύθερο ἔδαφος στὴν ἀντικα- τάσταση τῆς ἱστορικῆς πείρας ἀπὸ τὰ ἰδεολογήματα, δηλαδὴ τὴν ὑποδούλωση τῆς γνώσεως στοὺς (ἐξουσιαστικοὺς) σκοποὺς --καὶ συνεπῶς οτὴν ἀχρήστευσή της. Ἢ ἀκριδὴς γνώση τοῦ Χθές, ἡ ἀποκαθαρμένη ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, τὴν λήθη καὶ τὴν πλάνη ποὺ ἐπέφεραν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες τὰ διάφορα θρησκευτικὰ καὶ πο- λιτικὰ ἰδεολογήματα, θεμελιώνει δύο μεγίστης καὶ πανανθρώπινης σημασίας ἀλήθειες: α) ὅτι ἡ ἀρχαιότερη συνεχὴς ἱστορικὴ πεῖρα εἶναι τὰ δεδομένα ποὺ διαθέτουμε ἀπὸ τὸ παρελθὸν τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ: 6) ὅτι οἱ πληροφορίες, οἱ κατα- κτήσεις καὶ οἱ πράξεις, ποὺ ἔφθασαν ἕως ἐμᾶς ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ παρελθὸν (-: “Ελληνικὸς Πολιτισμὸς), εἶναι οἱ πιὸ πλούσιες, οἱ πιὸ πολύτιμες ἀλλὰ καὶ οἱ πιὸ καθοριστικές, ἀπ᾿ ὅσες ἄλλες ὑπάρχουν, γιὰ νὰ μᾶς χρησιμεύσουν ὡς ἐπαρκὴς σφαιρικὴ γνώση-ὁδηγὸς γιὰ τὴν συνειδητοποίηση τῆς κρισιμώτατης ἱστορικῆς καμπῆς ποὺ περνᾷ σήμερα τὸ ἀνθρώπινο εἶδος καὶ δεδαίως γιὰ τὴν χάραξη τοῦ καλύτερου δυνατοῦ δρόμου γιὰ τὴν ἀκίνδυνη καὶ εὐδαίμονα ἐπιδίωσή του. Γε- ωλογία, παλαιοανθρωπολογία, ἀρχαιολογία, ὁλόκληρη ἡ ἱστορία τοῦ Πολιτι- σμοῦ, τῆς Επιστήμης κ.λπ., κιλπ. στοιχειοθετοῦν τὴν ἀκρίδεια τῆς ἐκτιμήσεώς μας αὐτῆς. Στὶς ἄνω τῶν 11.500 σελίδες τοῦ «Δαυλοῦ» μπορεῖ ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ 6ρῇ πληθώρα ἀποδείξεων καὶ γιὰ τὴν καθοριστική -μοναδικἠ-δημιουργικὴ ση- µασία τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος καὶ γιὰ τὴν Ἱστορικὴ ᾿Εκτροπή, ποὺ ἐπέφερε ὁ Εξουσιασμὸς διὰ μέσου τῶν αἰώνων, ἀχριθῶς διότι ἀθέτησε, ὅσο μπόρεσε, καὶ ἀπενεργοποίήῆσε, ὅσο μπόρεσε ἐπίσης, τὴν ἑλληνικὴ ἱστορικὴ πεῖρα. ΚΑ Μὲ σκεπτικὸ τὰ προαναφερθέντα προκύπτει ἕνα πόρισμα κρισιμώτατο γιὰ ὁλό- χληρη τὴν παραπαίουσα σημερινὴ ἀνθρωπότητα, ποὺ χρινόμενο ἀπὸ ἄλλη σκο- πιὰ θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῇ καὶ ὡς τὸ μοναδικὸ εὐεργέτημα πρὸς ἀξιο- ποίησιν, ποὺ ἔχει στὴν διάθεσή της. Τὸ πόρισµα ἢ εὐεργέτημα αὐτὸ εἶναι ἡ κα- τανόηση τῆς ἀνάγκης ἀπαλλαγῆς ἀπ’ ὅ,τι ὑπαγορεύει ἡ ἐσκεμμένη σκοποθηρία καὶ ἡ ἐξουσιαστικὴ ἐκτροπή: καὶ παράλληλα ἡ ἔγκυψη καὶ δαθύτατη γνώση τοῦ ἀ-ληθινοῦ, μὴ λησμονηθέντος, (ἑλληνικοῦ) Χθές, μὲ σκοπὸ νὰ χρησιμοποιηθῇ αὐτὸ γιὰ τὴν ἐπανόρθωση τοῦ ἐκτροχιασμένου ὀχήματος τῆς Ἱστορίας. Αν στὸν Μεσαίωνα ἡ ᾿Ανα-γέννηση (δηλαδὴ τὸ ξαναγέννημα τῆς Ελλάδος) ἦταν ἁπλῶς ἀναγκαία, σήμερα, στὸν Νέο Μεσαίωνα, ποὺ οἱ κίνδυνοι εἶναι δεκαπλάσιοι, ἡ Νέα ᾿Ανα-γέννηση (δηλαδὴ τῆς Ελλάδος) εἶναι δεκαπλασίως ἀναγκαία. Δ.Ι.Λ.