ΚΩΝ.Β.ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ Προκατακλυσμιαῖες Ἑλληνικὲς γραφὲς ΚΑΙΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΝ ΜΕ ΝΕΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ 1. Εἰσαγωγὴ Ὁ καθηγητὴς Ν. ᾿Ανδριώτης στὸ θιθλίο του «Γλωσσολογία- Ἱστορία τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσ- σας» παραθέτει γενικὰ σχόλια γιὰ τὸ πρόόληµα τοῦ ἀλφαθήτου καὶ ἐκθέτει τὶς γενικὲς ἀπό- ψεις καὶ θεωρίες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ὁ Γ.Γ. Μωραλίδης σὲ ἀνάλογη ἐπιστολή του, ποὺ δημοσιεύ- θηχε στὸ τεῦχος 6δ-69/1987 τοῦ «Δαυλοῦ» μεταφέρει διάφορα ἀποσπάσματα. Ἕνα ἐκ τούτων ἀναφέρεται στὸ πότε εἰσήχθη ἡ γραφὴ στὴν Ἑλλάδα, ὅπου λέγει: «ἐπὶ τούτου ἡ παλαιὰ ἀντί. λήψη ἦταν τούτη: Σὰν ἦλθαν οἱ Ελληνες” καὶ ὀρῆκαν τοὺς Προέλληνες, δὲν εἶχαν δική τους γραφή (οἱ νεοφερμένοι ᾿ Ἕλληνες). ᾿Απὸ προελληνικὲς ὅ ὅμως ἐπιγραφὲς διαπιστώνεται, πὼς οἱ Προέλληνες εἶχαν γραφή. ᾿Αλλὰ ὅπως πάντα συμδαίνει, οἱ καταχτητὲς (νεοφερμένοι) ἣ Ελλη- νες κατέστρεψαν χάθετι τὸ προελληνικό, ἀκόμα χαὶ τὴν γραφή. Ἔτσι οἱ (νεοφερμένοι ' Ἕλλη- γες καὶ οἱ ἐναπομείνατες Προέλληνες) ἔμειναν ἀγράμματοι γιὰ πολλοὺς αἰῶνες, ὥσπου εἰσή- γαγαν νέο ἀλφάδητο, τὸ Φοινικικό. Οἱ ἀνασκαφὲς συχνὰ ἔφερναν στὸ φῶς ἐπιγραφές, ποὺ τὶς θεωροῦσαν Προελληνικές. Μὰ τοὺς ἦταν ἄγνωστο τὸ κλειδί, καὶ δὲν μποροῦσαν νὰ τὶς διαδά- σουγν». Ἡ καταστροφὴ τοῦ κάθε τι «προελληνικοῦ» ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ λεγόμενα τῆς «Ιστο- ρίας τῆς ᾿ Ανθρωπότητος» τῆς [ΝΕΞΟΟ (ἔκδ. Χ. Τεγοπούλου-Ν. Νίκα, τόμος Β', σελ. 793, 1970), ὅπου ἀναφέρεται: «οἱ ἀρχαιότατες περίοδοι τοῦ πολιτισμοῦ τῆς λίθινης ἐποχῆς, ποὺ λείψανά της ἀνακαλύφθησαν στὴν Ελλάδα, ὑπῆρξαν χωρὶς ἀμφιδολία ἔργο ὄχι τῶν (νεοφερµένων “Ἱνδοευρωπαίων”) "Ελλήνων, ἀλλὰ τῶν αὐτοχθόνων (προελληνικῶν) λαῶν, ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ (στὸν ἑλληνικὸ χῶρο τοῦ Αἰγαίου) πρὶν ἀπὸ αὐτοὺς (τοὺς νεοφερµένους Ἕλληνες)». Καὶ στὴν συνέχεια στὴν σελίδα 794 τοῦ ἰδίου τόμου σημειώνεται; «οἱ (νεοφερμένοι 'Ἱνδοευρωπαῖοι”) “Ἕλληνες ὑποδούλωσαν αὐτοὺς τοὺς προελληνικοὺς (αὐτόχθονες) λαοὺς καὶ πληθυσμούς, ποὺ ἐξακολουθοῦσαν ν᾽ ἀναπτύσσουν τοὺς χαρακτηριοτικοὺς ἐκείνους πολιτιομοὺς τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὄρει χάλκου. (στὴν συνέχεια τῶν πολιτισμῶν τῆς Λιθίνης καὶ τῆς Χαλκίνης ἐ ἐποχῆς, ὅπως ση- μειώνεται πιὸ πάνω), ποὺ ἀνάλογα; μὲ τὴν σφραγῖδα τῆς περιοχῆς (ὅπου ἑ ἕκαστος ἀνεπτύχθη) τοὺς ὀνομάξουμε “Μινωικοὺς” στὴν Κρήτη καὶ “Κυκλαδικοὺς” στὶς νησιώτικές ζώνες, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἐξόντωσαν τελείως (ὅλους τοὺς αὐτόχθονες προελληνικοὺς λαούς). Η' Ἕλλη' νικὴ Χ. ερ: σόνησος χατεχόταν ἀπὸ τοὺς (νεοφερµένους)᾿ “Ἕλληνες εἰσθολεῖς ἀπὸ αἰῶνες, σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ οἱ γηγενεῖς πληθυσμοὶ (δηλ. οἱ αὐτόχθονες, ὅπως ἀναφέρεται πιὸ πάνω) ἦσαν ἀκόμη ἐλεύθε- ροι κάτοικοι τῶν νησιῶν καὶ τῶν ᾿Ασιατικῶν ἀκτῶν. Μόλις κατὰ τὸν δον καὶ Ι4ον αἰῶνα π.Χ. ὑπέκυψαν τὰ Μινωικὰ δασίλεια τῆς Κρήτης (στοὺς νεοφερμένους Ἕλληνες εἰσθολεῖς) χαὶ στὴ θέση τους ῥημιουργήθηκαν νέα ἑλληνομυκηναϊκά κράτη (καλά, τὰ νέα Ἑλληνοκράτη δηµι- ουργή θηκαν ἀπὸ τοὺς νεοφερμένους “Ἰνδοευρωέλληνες" εἰσθολεῖς, τὰ Μυκηνοκράτη ὅμως ἀπὸ ποιούς λαοὺς ἔ ἔγιναν; ), ἐνῷ ταυτό ὄχρονα ἱδρύθησαν οἱ πρῶτες ἑλλη γικὲς πόλεις στὶς ἀσια- τικὲς ἀκτές, (ἀραγε αὐτὲς οἱ πόλεις ἢ ἦσαν ἀμιγεῖς Ἑλληνικὲς καὶ δὲν ἦσαν Ἑλληνομυκηναϊ- χές, )». Πότε ἦλθαν αὐτοὶ οἱ περιδόητοι «Ἰνδοευρωέλληνες» εἰσθολεῖς: Στὴν περίοδο τῆς Λιθίνης Προελληνικῆς ἐποχῆς; Στὴν περίοδο τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὀρειχάλκου; Ἢ κατὰ τὴν περίοδο τοῦ {5ου πρὸς τὸν 14ον αἰῶνα π.Χ., ὅπως ἀναφέρεται πιὸ πάνω; Τὸ μόνο καλὸ ἦταν, ὅτι: «δὲν ἐξόντω- σαν τελείως ὅλους τοὺς πληθυσμοὺς (αὐτόχθονες καὶ γηγενεῖς), ποὺ ζοῦσαν ἐδῶ πρὶν ἀπὸ αὐτοὺς» γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο, ὅτι δὲν ἦλθε ποτὲ ἐδῶ τέτοιος «Ἰνδοευρωπαϊκὸς» λαὸς μὲ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἑλληνικός».