Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ ΄Ατλαντες Βρέ! Καλῶς τὰ παιδιά. Κι εἴχαμε μιὰν ἀνησυχία, μὰ μιὰν ἀνησυχία... Βρέ, λέγαμε, πόσο καιρὸ εἴχαμε νὰ διαδάσουμε, ὅτι οἱ “Ελληνες ἦλθαν στὴν ᾿Ελλάδα τὸ 2.300 π.Χ. καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐδῶ, ἀφοῦ κατέστρεψαν τὸν προὐπάρχοντα πολιτισμό; Εὐτυχῶς ὅμως ὁ «"Ατλας τῆς Βίδλου», ποὺ μοιράζει ἡ «Καθημερινή», ἦλθε πάνω στὴν ὥρα κι ἔφερε τὰ πράγματα στὰ ἴσα τους. Γιατί, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ὑποφέραμε ὅλοι ἀπὸ στερητικὸ σύνδρομο. Εἶχε γίνει κάτι σὰν τὴν ἱστορική µας ἡρωίνη. Ὥσπου ἦλθε ὁ «"Ατλας τῆς Βίόλου» νὰ δάλῃ τὰ πράγματα στὴν θέση τους καὶ ν᾿ ἀποκαταστήσῃ τὴν προϊστορικὴ ἀλήθεια τοῦ συστήματος, πού, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, εἶχε ἀρχίσει κάπως νὰ κλονίζεται πότε μὲ τὶς ἀνακαλύψεις τοῦ "Αρη Πουλιανοῦ, πότε μὲ τὴν ἐπιγραφὴ τοῦ Δισπηλιοῦ καὶ πότε μὲ τὸ ᾿Ελληνό- γθαφο ὄστρακο τοῦ 6000 π.Χ. στὴν Σπηλιὰ τοῦ Κύκλωπα κατὰ ᾿Αλόννησο μεριά. ᾿Αφήνει ὅμως ἡ «Καθημερινὴ» νὰ διαταραχθῇ ἡ ἰσορροπία; Μᾶς τραθάει λοιπὸν τὸν «Ἄτλαντα τῆς Βίδλου», νά 'χουμε νὰ πορευώμαστε. Κάτι ἀνάλογο μὲ τὸν «"Ατλαντα τῆς Παγκοσμίου “Ἰστορίας», ποὺ ἐξέδιδε πρὸ καιροῦ μὲ τὰ ἴδια ἀκριδῶς ἱστορικὰ «στοιχεῖα». Μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ ἐνημέρωση πάνω στὰ καινούργια προϊστορικὰ δεδομένα δοη θᾷ τὸν ἀναγνώστη νὰ καταλάδῃ, πόσο ἀρχαῖος καὶ πόσο ἰσχυρὸς ἦταν δ᾽ Ανατολικὸς κόσμος: τὴν ἴδια στιγμή, ποὺ κατὰ ᾿ Ελλάδα πλευρὰ κάποιοι ταλαίπω- οοι μόλις ποὺ προσπαθοῦν νὰ συνεννοη θοῦν... μουγκρίζοντας. Τέτοια ἀντικειμενικὴ ἔκδοση οὔτε τὸ Κεντρικὸ ᾿Εδραϊκὸ Συμδούλιο δὲν θὰ τολ- μοῦσε νὰ κάνῃ! Τὴν κάνει ὅμως, ὅπως φαίνεται, μὲ ἀρκετὴ δόση ὑπερηφάνειας ἡ κα- λή µας «Καθημερινή», διαφημίζοντάς τὴν μάλιστα, μήπως καὶ δὲν τ᾽ ἀκούσῃ κανεὶς καὶ μείνῃ προϊστορικὰ στραδός. Μόνο στὸν Βαγγέλη Πουλάκη, ποὺ λέει τὶς εἰδήσεις γιὰ τοὺς κωφάλαλους, δὲν τὸ δώσανε, ἂν καὶ ἡ ὅλη θέση τοῦ πονήματος ἀπευθύνεται στοὺς ἀκροατές του. Καθ’ ὅσον ἐδῶ ἔρχονται καθημερινὰ στὸ φῶς προϊστορικὰ εὑρή- ματα τοῦ 6000 π.Χ. στὸν Ελλαδικὸ χῶρο, κι αὐτοὶ στὴν «Καθημερινὴ» τὸν χαθᾶ τους. Ωστόσο ἐπ’ οὐδενὶ πιστεύουμε, ὅτι ἡ καλὴ καὶ ἔγκυρη αὐτὴ ἐφημερίδα εἶναι χει- ραγωγούμενη ἢ ὅτι ὁ «"Ατλας τῆς Βίδλου» εἶναι ὑποδολιμαῖος ἀπὸ ἐκλεκτοὺς ἀδήλου προελεύσεως. ᾿Απαπα/ ᾿Απλῶς οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν καλή τους τὴν καρδιὰ φροντί- ξουν γιὰ τὴν μόρφωσή μας καὶ κυρίως «γιὰ νὰ μὴ ξεχνιώμαστε». Ξέρετε τώρα! Αλλως τε πῶς θά ταν ἡ ζωή μας, ἂν δὲν γνωρίζαμε μὲ ποιό τρόπο τὸ ἐκλεκτὸν ἔθνος τοῦ Θεοῦ κατέφυγε στὴν Αἴγυπτο (γιὰ νὰ μὴ ψοφήσῃ τῆς πείνας) ἢ δραπέτευσε ἀπὸ κεῖ; Μιὰ σκέτη κόλαση καὶ μιὰ τυραννία ἄνευ προηγουμένου. Νάσου λοιπὸν ὁ ἤάτλας φρέσκος-φρέσκος καὶ λαχταριστὸς στὰ περίπτερα, ἕτοιμος νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν Βίδλο καὶ τοὺς Εδραίους, ποὺ δι’ ἀμφό- τερα εἴχαμε, ὡς γνωστόν, μεγίστην φαγούραν. Ωστόσο ἀπὸ τὶς τόσες ἀλήθειες ποὺ γράφονται ἐκεῖ στὸ τέλος θ᾽ ἀρχίσουμε ν’ ἀμφισδητοῦμε καὶ τὴν σύγχρονη ἱστορία, καθὼς οἱ τόνοι γαμηλώνουν ἐμφαντικὰ καὶ τὰ ἕξι ἑκατομμύρια νεκρῶν τοῦ «Ολο- καυτώματος» ἔγιναν ἕνα" κι αὔριο, ποιός ξέρει, μπορεῖ νὰ νεκραναστη θοῦν κι αὐτοὶ διὰ χειρὸς Γιαχόέ. Γιῶργος Πετρόπουλος