Στὴ Νέα Υόρκη ἑλληνικὰ θιθλία διαθέτει µόνον ἕνας... Νιγηριανὸς Τὸ θιθλιοπωλεῖο τοῦ Νιγηρια- νοῦ Σὰμ Σέκδας (58πι 5Π6 Κνν85), ποὺ λειτουργεῖ στὴν ᾿Αστόρια τῆς Νέας Ὑόρκης, εἶναι τὸ μόνο ποὺ διαθέτει ἑλληνικὰ θιθλἰα στὴν με- γαλόπολη αὐτή, ὅπου ζοῦν τοὐλά- χιστον 300.000 Ἕλληνες. Ὃ «μί- στερ Σὰμ» εἶναι γνωστὸς στοὺς Ἕλληνες φοιτητὲς τῆς Ν. Ὑόρκης καθὼς καὶ στοὺς ὁμογενεῖς, ποὺ διαδάζουν ἑλληνικὰ θιθλἰα. Στὸ διόλιοπωλεῖο του μᾶς ὡδήγησε ἣ φοιτήτρια τῆς ᾿Ιατρικής κυρία Χαρὰ Βαμδούρη, ὅπου γνωρίσα- Ὁ κ. Σὰμ Σέκδας στὸ θιθλιοπωλεῖο Μὲ τὸν κύριο Σὰμ καὶ εἴχαμε μία του μπροστὰ στὰ ράφια μὲ τὶς ἰδιαίτερα φιλικὴ συζήτηση μαζύ ἐπιγραφὲς “Οἴεοκ ΤΙ ς᾽". του. «ἮΗλθα γιὰ πρώτη φορὰ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ Ελληνικὸ Πνεῦμα, ὅταν ἤμουν μαθητὴς ἀκόμη καὶ ἔπεσε τυχαῖα στὰ χέρια μου ἡ “᾿Αντιγόνη᾽ τοῦ Σοφοκλῆ. Αὐτὸ τὸ δι- δλίο ἴσως ἦταν τὸ μόνο ἑλληνικὸ ποὺ ὑπῆρχε σ᾽ ὁλόκληρη τὴν Νιγηρία τότε, τὴν δεκαετία τοῦ ᾽60. ᾿Αργότερα, ὡς φοιτητὴς τῆς ᾿Οδοντιατρικῆς στὸ πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης, εἶχα τὴν τύχη καὶ τὴν χαρὰ νὰ γνωρίσω τὴν Ελλάδα, τὴν ΄Ιστο- ρία της καὶ τὸν Πολιτισμό τής», θὰ μᾶς πῇ σὲ ἅπταιστα Ἑλληνικὰ ὁ Σάμ. Μὰ ἀλήθεια, εἶναι τὸ µόνο θιθλιοπωλεῖο, ποὺ διαθέτει ἑλληνικὰ θιθλἰα σ᾽ ὁλό- κληρη τὴν περιοχή; τὸν ρωτᾶμε. Καὶ μᾶς ἀπαντᾷ: «Εἶναι τὸ µόνο, καὶ αὐτὸ ἔχει νὰ πῇ πολλά. Εἶχα πρὶν ἀπὸ τέσσερα χρόνια προτείνει στοὺς Ἕλληνες νὰ δημιουρ- γήσουμε κάτι µεγαλύτερο, ἀλλὰ δὲν ἔδειξαν κανένα ἐνδιαφέρον». Καὶ συνεχίζει: «“Ο “Ἕλληνας ὁμογενὴς δὲν ἔχει καταλάδει, τί σηµαίνει νὰ εἶσαι Ἓλληνας, Κάπου πρέπει νὰ ξεχωρίσουµε τὰ πράγματα, δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε ὅλους τοὺς ἀνθρώ- πους ᾿Ορθόδοξους. Ὅμως γράμματα μποροῦμε νὰ τοὺς μάθουμε. Εἶναι λυπηρό, ὅτι οἱ “Ελληνες δὲν ἔχουν κατανοήσει ἀκόμη τὸ δάρος τῆς κληρονομιᾶς τους. Αὐτὸ εἶναι σήμερα ὁρατό, τὴν στιγμὴ ποὺ ἐδῶ --ὅπως θὰ γνωρίζετε-- ὑπάρχει ἀμφισδή- τηση γιὰ τὸ ἂν πράγματι ἡ Ελλάδα ἔσπειρε τὸν Πολιτισμό. Ο Μέγας Αλέξανδρος εἶπε: “ὅ,τι δὲν γιορτάζεται ἀποξενώνεται καὶ πεθαίνει". Καὶ αὐτὸ εἶναι μία μεγά- Λη ἀλήθεια. Κάθε” Ελληνας πρέπει νὰ εἶναι πρεσδευτὴς τῆς πατρίδας του καὶ τῶν ἀξιῶν της».