ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

192ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1997

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11891 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
70 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Το αρχαιοελληνικό σύμβολο "πεντάγραμμον" καιη επιβίωση του στην δημώδη ιατρική — ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ, Δ.
    ἀρχή: σελ. 11891 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 192

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΔΑΖΑΡΟΣΕ.ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ Τὸ ἀρχαιοελληνικὸ σύμθολο «πεντάγραμμον» καὶ ἡ ἐπιθίωσή του στὴν δημώδη ἰατρικὴ ΚΑΙΟ«ΑΣΤΗΡ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ» ΗΤΑΝΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΕΡΜΗ Εἰς τὸ τεῦχος Ιανουαρίου 1997 τοῦ «Δ» (σελ. 110268) ἐδημοσιεύθη ἐπιστολὴ ἀναγνώστου μὲ τὸν τίτλο: «Σταυρός, “πεντάλφα”, “σδάστικα” πανάρχαια ᾿Ελληνικὰ σύμδολα». Ἣ ἐπιστολὴ συνοδεύεται ἀπὸ δύο φωτογραφίας ἔκθε- μάτων τοῦ Μουσείου Ἡρακλείου τῆς Μινωικῆς περιόδου, αἱ ὁποῖαι εἰκονί- ζουν ἐκτὸς ἄλλων καὶ τὰ σύμθολα, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν ἐποχήν µας ὀνομάζονται «πεντάλφα» καὶ «ἄστρον τοῦ 4 αδίδ». Εἰς τὴν ἐπιστολήν του ὁ ἀναγνώστης τοῦ περιοδικοῦ θέτει ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέροντα ἐρωτήματα καὶ προτείνει τὴν διε- ρεύνησιν τοῦ σχετικοῦ θέματος, πρότασιν τὴν ὁποίαν συνυπογράφω. Πολλὰ πανάρχαια ἑλληνικὰ σύμδολα, διότι περὶ συμδόλων πρόκειται, εἰς τὴν ἐποχήν μας συμδολίζουν καὶ ὑποδηλώνουν τελείως διαφορετικὰς ἐννοίας καὶ ἐνίοτε ἀντιθέτους ἀπὸ τὰς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων συμόολιζομένας. Ἡ «πεντάλφα» ἢ «πεντάγωνον» εἶναι τὸ «πεντάγραμμον» τῶν πυθαγορείων. Κατὰ τοὺς πυθαγορείους ἦτο τὸ «τριπλοῦν δι᾽ ἀλλήλων τρίγωνον», τὸ ὁποῖον συμδολίζει τὴν αἰωνιότητα καὶ τὴν τριάδα". Ἐπίσης κατὰ τοὺς πυθαγορείους ἐσήμαινε καὶ τὸ «ὑγιαίνειν», ἐλέγετο καὶ «Υγίεια», ἦτο δὲ τὸ ἀγαπημένον των σύμδολον καὶ τὸ ἐχρησιμοποίουν εἰς τὰς ἐπιστολὰς καὶ εἰς τοὺς χαιρετι- σμούς των". ᾿Απὸ τοὺς πυθαγορείους τὸ ἔλαθον καὶ τὸ ἐχρησιμοποίουν οἱ ἀλχημισταὶ καὶ οἱ ἀποκρυφισταὶ κατὰ τὸν Μεσαίωνα ὡς σύμδολον ἀποτρε- πτικὸν τοῦ κακοῦ καὶ ὡς ἐπίκλησιν τοῦ ἀγαθοῦ. Εἰς τὸ λεξικὸν «Ἐλευθερουδάκη» ἀναφέρεται, ὅτι εὑρέθησαν εἰς τὴν Ἰωνίαν, τὴν Μεγάλην Ἑλλάδα, τὴν Αἴγυπτον (ἐπὶ Πτολεμαίων), τὴν Ἰνδίαν καὶ ἀλλοῦ νομίσματα, τὰ ὁποῖα φέρουν τὸ πεντάγραμμον. Τὸ ὀνομαζόμενον «ἄστρον τοῦ Δαθὶδ» («σφραγὶς τοῦ Σολομῶντος» ἀναφέρεται εἰς τὰ σχετικὰ λεξικὰ) εἶναι τὸ ἀρχαῖον ἑλληνικὸν «ἑξάγραμμον». Κατὰ τὸ «“εξικὸν τῶν Συμδόλων» τῶν 1. ΟΠενα[ει καὶ Α. (Πεοτυταπί «ἀποτελεῖ μία αὐθεντικὴ σύνοψι τῆς ἑρμητικῆς σκέψεως» ἀπὸ τὸν ὅρον «Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος». Ὁ Ἑρμῆς, ὅπως γνωρίζει ὅλη ἡ ἀνθρωπότης, ὑπῆρξε θεότης τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων καὶ ὄχι τῶν ἀπο- γόνων τοῦ Δαθίδ. Συμδολίζει κατὰ τὴν ἑρμητικὴν διδασκαλίαν τὰ τέσσερα στοιχεῖα (Γῆ, ᾿Αήρ, Πῦρ, “Ὑδωρ), τοὺς πλανήτας, τὰ μέταλλα κιἄ. Πανάρχαια ἑλληνικὰ σύμδολα λοιπὸν τὸ πεντάγραμμον καὶ τὸ ἑξάγραμμον, τὰ ὁποῖα, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα, ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ ἀπὸ ἄλλους λαούς, ὄχι πά-
← καθαρισμένο κείμενο