Ἀπόστολοι τοῦ Νέου Μεσαίωνα Πλάι στὸν Φράνσις Φουκουγιάμα ποὺ ὑποδεικνύει τὸ «τέλος τῆς Ἱστορίας», στὸν Σαμουὴλ Χάντιγκτον ποὺ «προβλέπει» «σύγκρουση πολιτισμῶν», στὸ πρό- τυπο τοῦ «πολυπολιτισμικοῦ» ἀνθρώπου ποὺ ἀδιαλείπτως προπαγανδίζεται ἔρχε- ται ἡ ἀπροκάλυπτη πλέον ἐπίθεση τῆς ἐξουσιαστικῆς βαρβαρότητας κατὰ τοῦ Πολιτισμοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ ἐπίθεση κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητας καὶ τῆς Ἱστο- ρίας:«Ἡ διασταύρωση τῶν φυλῶν, μόνη λύση γιὰ τὴν εἰρήνη»,διακηρύσσει τὸ μέλος τῆς Παγκόσμιας Ἀκαδημίας Πολιτισμοῦ (;), ὁ Γάλλος (;) «διανοούμενος» Ζὰκ Λὲ Γκὸφ («Ἐλευθεροτυπία» 4/9/97). Καὶ ἀποκαλύπτει (σὲ πρόσφατη συνέ- ντευξή του στὴν Ἱσπανικὴ ἐφημερίδα «Ἔλ Παΐς»): «πρέπει νὰ προετοιμάσουμε τοὺς λαοὺς καὶ τοὺς πολιτισμοὺς γιὰ τὴν μοναδικὴ λύση, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς ὁδη- γήσῃ στὴν εἰρήνη καὶ τὴν δικαιοσύνη, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν λύση τῶν δια- σταυρώσεων μεταξὺ τῶν φυλῶν». Νὰ λοιπὸν ποὺ οἱ ὑποτιθέμενοι πολέμιοι τοῦ γερμανικοῦ Ναζισμοῦ ξεπροβάλ- λουν στὸ τέλος τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα μὲ ἀδίστακτες χιτλερικὲς μεθοδεύσεις. Μόνο ποὺ τώρα ἀντὶ γιὰ τὴν «φυλετικὴ καθαρότητα» τῆς Ἄριας φυλῆς ἐπιδιώκουν τὴν δη- μιουργία ἑνὸς μείγματος ἐκφυλισμένου τύπου ἀνθρώπου, ἑνὸς «πολυπολιτισμικοῦ ὑβριδίου»· τοῦ καταλληλοτέρου ὡς ὑποχείριου τῆς Παγκόσμιας Ἐξουσίας. Ἡ «Βιολογία» ἐπανέρχεται στὸ προσκήνιο ἀπὸ τοὺς δῆθεν δεινοὺς πολεμίους της, ἀπὸ ἐκείνους ἀκριβῶς ποὺ παθιασμένα ὑπεστήριζαν τὴν «βιολογικὴ ἰσότητα»τῶν ἀνθρώπων πάνω ἀπὸ κάθε πολιτιστικὴ διαφοροποίηση. Οἱ ἀφοριστὲς τῶν θεωριῶν τοῦ Γκομπινὼ καὶ τοῦ Τσάμπερλαιν ἀποδείχθηκαν οἱ πλέον ἔνθερμοι θιασῶτες τους, θέλοντας νὰ μετατρέψουν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ κτηνιατρικὸ ἐργαστήριο πα- ραγωγῆς «βελτιωμένης ράτσας», σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ ἀγελάδες ἢ πρόβατα. Ὅμως τὰ δηλητηριώδη βέλη τους στρέφονται κυρίως κατὰ τῆς Λευκῆς φυλῆς καὶ τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου, ἡ ὁποία παρὰ τὰ προβλήματά της κατορθώνει νὰ ἀφο- μοιώνῃ τὰ ἀφροασιατικὰ μεταναστευτικὰ ρεύματα καὶ νὰ διατηρῇ τὴν ἑλληνική της παράδοση καὶ τὴν φυλετική της ὁμοιογένεια σὲ ἀρκετὰ μεγάλο βαθμό. Παύ- οντας τὴν Λευκὴ φυλὴ –διὰ τῆς ἐπιμειξίας– καταργοῦν ταυτόχρονα καὶ τὴν πα- ράδοσή της. Ὁ χωρὶς φυλετικὸ πλέον προσδιορισμὸ ἄνθρωπος θὰ ἀσπασθῇ μὲ εὐκολία τὸν Ἀφροανατολισμὸ στὸ ἐπίπεδο τῆς ἱστορικῆς του συνείδησης, τὸν «πολυπολιτισμὸ» στὸ ἐπίπεδο τῆς κοινωνίας καὶ τὴν ἄκριτη ὑποταγὴ («εἰρήνη») στὸ ἐπίπεδο τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς πολιτικῆς. Οἱ φασίζοντες αὐτοὶ ἐπιτήδειοι τῆς διεθνοῦς προπαγάνδας ἀγνοοῦν τὴν Ἱστορία ἢ ἀδυνατοῦν νὰ τὴν κυττάξουν κα- τάματα; Ἀγνοοῦν δηλαδή, ὅτι τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες ξεκίνησε τὸ «ξήλω- μα» τῶν σκιάχτρων τοῦ Δογματισμοῦ καὶ τοῦ Παραλόγου, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τὸ ἐπί- πεδο τῆς νόησης ἀρχίζει νὰ περνᾷ καὶ στὸν χῶρο τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πολι- τικῆς, καὶ ὅτι ἡ δύναμη τῆς Ἑλληνικότητας ἀρχίζει σταδιακὰ πλέον νὰ χαράσσῃ τὴν πορεία τοῦ πολιτισμοῦ; Ὁ «Δαυλὸς»θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἀποκαλύπτῃ ὅλες ἐκεῖνες τὶς μεθοδεύσεις, ποὺ στοχεύουν στὸν πνευματικὸ διασυρμὸ τῆς ἀνθρωπότητας καὶ στὴν προσπά- θεια ἐγκαθίδρυσης ἑνὸς Νέου Μεσαίωνος. Σημείωση:Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ «ἀκαδημαϊκὸς» ἔγραψε τὰ βιβλία «Οἱ διανοούμενοι στὸν Μεσαίωνα» καὶ «Ὁ πολιτισμὸς τῆς Μεσαιωνικῆς Δύσης», «συμβάλλοντας οὐσιαστικὰ στὴν ἐπα- νεξέταση καὶ ἀναβάθμιση τῆς σημασίας τοῦ Μεσαίωνα»... («Ἐλευθεροτυπία» 4/9/97). Παν. Λ. Κουβαλάκης