Γεώργιος Καραϊσκάκης: Ἰδού ὁ Ἕλληνας ῃ ἱ ἀμόρφωτοι καὶ πεινασμένοι. ἀ- γωνιοτὲς τοῦ 21, ποὺ ἰσὰν γί- γαντες ξεσηκώθηκαν καὶ συνέτριψαν τὶς τουρκικὲο στριατιὲς μὲ μοναδικά τους ὅπλα τὴν πίστη στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ αἷμα τους, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἀποτελοῦν πρότυπα ἀνθρώπων. Δια- ποτισµένοι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ μύθο, μυξικοὶ κι αὐτοὶ στὴν ἔκφραση κα; λεθέντες στὴ συμπεριφορά, θάλθη- καν νὰ συνιαγωνισθοῦν καὶ νὰ ξεπε- ράσουν τοὺς «Ἑλλέόνηδες» καὶ «Ἑλ- ληνάδες» στὴν ἀνδρεία καὶ στὴν ἀ- ρετή. Ἢ ἀγάπη τους στὴ φυσικὴ καὶ ἐλεύθερη ζωή, ἡ ἀστοχασιὰ τοῦ θα- νάτου, ἡ ἀδιαφορία. τους γιὰ τὰ τα- ποινὰ καὶ ἐφήμερα, ἡ ἠθικὴ τελειό- τηπα καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἀρετή τους, ἀ- ποτ]λοῦν ἐξαίρετες πρῶτες ὕλες γιὰ τὴ σύνδεση μιᾶς ὁλοκληρωμίόνης ᾿|- δεαλιστικής Κοσµοθεωρίας, ἐντελῶς ἄσχετης μὲ τὰ ἰσχύοντα ὑλιστικὰ -- λογοκρατικὰ συστήµατα. ᾿Εξαιρετικὴ θέση μεταξὺ τῶν μυ- Εικῶν μορφῶν τοῦ ᾿21 κατέχει ὁ Κα- (1) «Απαξ διὰ παντός», ἔγραφε ὁ ραϊσκάκης, ἐκφραστικὸ παράδειγµα λειτουργοῦ τῶν ἀθάνίατων καὶ οἰκου- μενικῶν ἰδεῶν τῆς Ἑλληνικότητας. Μι:ιγαλωμένος στὰ θουνά, χωρὶς γο- νεῖς καὶ «προσπάπτες», μὲ μοναδικοὺς δοσκάλους καὶ συγγενεῖς τὴ φύση καὶ τοὺς παλιότερους καποτάνιους, ἀπέβη ὁ μεγαλύτερος Ελληνας τῆς ἐποχῆς του, ἡ ψυχὴ τῆς ἐπαναστα- τημένης Ἑλλάδας καὶ ὁ τρόμος τῆς Τοιοκιᾶς, μὰ καὶ τῶν λογοκρατού- µενων πολιτικῶν, πού, σὰν πράκτο- Τοῦ Σ. ΠΑΝΑΓΟΥ ρες τῆς Δύσεως, εἴχαν ἔλθει μὲ ἀ- πόφαση νὰ συµπιέσουν τὴν ἐπανιά- σταση ἢ νὰ τὴν περιορίσουν στὰ στενὰ ὅρια τῆς Πελοποννήσου. (1) Οἱ σκόιψτµς καὶ τὰ ἐνορμήματα τοῦ Καραϊσκάκη ἐκινοῦντο γύρω ἀπὸ τὴν ἐλευθερία, τὸ δίκαιο καὶ τὴν τι- μή, ὅπως αὐτὸς τὰ γνώρισε στὸν ᾱ- διάκοπο ἀγῶνα ποὺ ἔκανε, γιὰ νὰ ἐπιθιώση καὶ νὰ διατηρήση τὸν ἑαυ- τό του, ὅπως ἡ φύση τὸν έπλασε. Ὁ ὠφτξλιμισμὸς καὶ ἡ ἐξουσιαστικὴ πο- λιτικἡὴ τὸν ἄφηναν ἀδιάφορο, ἐνῶ οἱ πράξεις καὶ ἡ συμπεριφορά του. ἦταν προισανατολισµένες πρὸς τὴν ἀρετή. Ὃ στρατηγὸς ποτὲ δὲν ἀνακατεύθη- ”Αμιπερντιν «στὸν Κόνιγκ, «πρέπει νὰ δηλώσω ὑμῖν ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς Κυθερνήσεως ἡμῶν εἶναι ὁ διὰ παντὸς τρόπου περιοριομὸς τοῦ ᾿Ελληνικοῦ Κράτους εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ τὰς Κυκλάδας», (Γουσταύου ΧόρτσθερΥγ, «Ἱστορία τῆς Ελλ. 4, σελὶς 36). ᾿Επαναστάσρως», μοτ. Π. Καρολίδου, πόµος