ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

193ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1998

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11989 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
72 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Κράμα αμάθειας και μισελληνισμού — ΚΑΖΑΝΑΣ, ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ
    ἀρχή: σελ. 11989 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 193

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Κράμα ἀμάθειας καὶ μισελληνισμοῦ OTAN O ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ... Ὁ καθηγητὴς τῆς Ἱστορίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Βασίλης Κρεμ- μυδᾶς ἔγραψε στὰ «NEA» (14.10.97), ὅτι: «Τὸ πρῶτο σημεῖο ποὺ “βγάζει μάτι” εἶναι, ποὺ οἱ ὑπεύθυνοι σύνταξης τοῦ βιβλίου (ἱστορίας τῆς A´ Λυκείου) ἔχουν ἀνακαλύψει ἑλληνικὸ ἔθνος καὶ ἑλλη- νικὴ ἐθνικὴ συνείδηση στὴν ἀρχαιότητα, ὅταν οὔτε τὸ ὄνομα “Ἑλλὰς” δὲν χρησιμοποιεῖτο γιὰ ὁλόκληρο τὸν χῶρο, ὅπου κατοικοῦσαν Ἕλληνες, ὅταν τὸ “Ἕλλην” καμμιὰ σχέση δὲν εἶχε μὲ “ταυτότητες” καὶ ἄλλα τέτοια. Ὅταν κυ- ρίως πᾶνε ἀρκετὲς δεκαετίες, ποὺ ἡ ἱστοριογραφία, ἡ ξένη πρῶτα καὶ ἡ ἑλλη- νικὴ κατόπιν, ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ἐθνικὴ συνείδηση καὶ ἔθνος δὲν μπορεῖ νὰ ὑπῆρξαν παρὰ μόνον κατὰ τοὺς νεότερους χρόνους, κατὰ τὴ φάση δηλαδὴ τῆς διαμόρφωσης τῶν καπιταλιστικῶν σχέσεων, διότι τὰ χαρακτηριστικά τους μό- νον σὲ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ἦταν δυνατὸν νὰ σχηματισθοῦν». Ἀσφαλῆ ἀπάντηση διάψευσης δίνουν φιλόσοφοι, ἱστορικοὶ καὶ ποιητὲς Ἕλληνες τῆς ἀρχαιότητας στὴ ξένη ἱστοριογραφία τῶν «καπιταλιστικῶν σχέ- σεων» τοῦ κ. καθηγητῆ. Παραθέτουμε μερικὰ ἀποσπάσματα ἄνευ σχολίων, γιατὶ εἶναι τόσο εὔγλωττα: •«Οἱ δ’ οὖν ὡς ἕκαστοι Ἕλληνες κατὰ πόλεις τε ὅσοι Ἑλλήνων ξυνῄεσαν καὶ ξύμπαντες ὕστερον κληθέντες οὐδὲν πρὸ τῶν Τρωικῶν δ’ ἀσθένειαν καὶ ἀμειξίαν ἀλλήλων ἀθρόοι ἔπραξαν» (Θουκυδίδης, Ἱστοριῶν A, 4). •«Ὑπὸ μὲν δὴ Ἀμφικτύονος αὐτοῦ φασιν ἐς συνέδριον κοινὸν τοσάδε γέ- νη τοῦ Ἑλληνικοῦ συναχθῆναι» (Παυσανίας, Φωκικὰ VIII, 2). •«Αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον καὶ ἀντ’ ἐλευθέρης δεδουλω- μένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλὰδα» (Ἀλέξανδρος A´, γιὸς τοῦ βασιλιᾶ Ἀμύντα, 498-454 π.X.) (Ἡρόδοτος, IX 45,2). •«Ἑλλήνων προμαχοῦντες Ἀθηναῖοι Μαραθῶνι χρυσοφόρων Μήδων ἐστό- ρεσαν δύναμιν» (490 π.X.)(Σιμωνίδης ὁ Κεῖος). •1. «Πᾶσα γὰρ γένατ’ ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος». •2. «Οὐ γὰρ ὡς φυγὴ παιᾶν’ ἐφύμνουν σεμνὸν Ἕλληνες τότε, ἀλλ’ ἐς μά- χην ὁρμῶντες εὐψύχῳ θράσει... Ὦ παῖδες Ἑλλήνων, ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρί- δα, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τε πατρῴων ἕδη, θήκας τε προ- γόνων, νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών» (Ναυμαχία Σαλαμῖνος, 480 π.X.) (Αἰσχύλος, Πέρσαι, 472 π.X.). •«Πέρσας ἐξελάσαντες ἐλευθέρᾳ Ἑλλάδι κοινοῦ ἱδρύσαντο Διὸς βωμοῦ ἐλευθερίου». (Μάχη Πλαταιῶν, 479 π.X.) (Πλούταρχος, Ἀριστείδης 19).
← καθαρισμένο κείμενο