ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
194ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1998
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Αραράτ σώου — ΣΑΡΩΘΡΟΝ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩ
9 Ν ΄
Αοαρατσώωου
"Εχουμε καὶ λέμε:
ο Τρία κανάλια προθάλλουν «Ρε... άλήτη σώου». (Εἴδατε ἑλληνικά, Αὐτὰ
εἶναι τὰ σωστά).
ο Δύο κανάλια σαπουνόπερες.
ο "Αντε καὶ τὰ ὑπόλοιπα ὅλο καὶ ἔχουν κάποια καφετζοῦ, χαρτορρύίχτρα
Ταρώ, μελλοντολόγο, ἀστρολόγο, μάγο καὶ δὲν συμμαζεύεται.
Αὐτὸ εἶναι ἐνήμέρωσις, ψυχαγωγία, πολιτισμός. Δὲν πάει νὰ δείχνῃ ἡ κρα-
τική προγράµµατα τῆς προκοπῆς (ὅταν τύχῃ), ἔχω φροντίσει νὰ μὴν τὴν ὀλέπῃ
κανείς. Καὶ καπάκι τρῶνε κατακέφαλα τὰ δελτία εἰδήσεων, κι ἄντε νὰ γλυ-
τώσουν. Παράθυρο στὸ παράθυρο, πῶς νὰ πάρουν ἀνάσα καθαροῦ ἀέρα;
Διαρκὴς ἦταν ἡ φροντίδα µου νὰ τὸν ὑρωμίσω: καὶ τώρα ἀπολαμύάνω τὰ δη-
μιουργήματά µου. ᾿Ανοίγεις µία ἐφημερίδα, νὰ οἱ σελίδες μὲ μέντιουμ, γνω-
οιμίες, μασσὰζ καὶ ϱὸξ ἀγγελίες. Κι ἀπὸ κοντὰ τὰ ζῴδια. Βεθαίως ὑπάρχουν
καὶ οἱ σοῦαρὲς ἐφημερίδες χωρὶς τίποτα ἀπ᾽ αὐτά. ᾿Αλλὰ τὸ φάρμακο τὸ κρατῶ
ἐδῶ, στὴ χούφτα μου. Πάρε ἄτλαντα ἱστορίας, φτωχὲ ἀναγνώστη, κι ἂν ὄρῇς
κάτι ποὺ νὰ στέκῃ, στεϊλέμου φὰξ (εἶδες ἡ τεχνολογία; κι αὐτὴ δική μου). Κι
ἂν αὐτὸ δὲν φτάνῃ, ἔχουμε καὶ «Ἄτλαντα τῆς Βίδλου». Εἶμαι ὑπέροχος! Μό-
νον οἱ στῆλες γιὰ τὶς κηδεῖες, τὰ διανυκτερεύοντα φαρμακεῖα καὶ τὶς προα-
ναγγελίες γάμων ἀνταποκρίνονται στὴν πραγματικότητα. Κι ὅλα αὐτὰ τζά-
µπα, χωρὶς νὰ ξοδέψω µία. Προσφορὲς ὅλα μὲ κυριώτερο χορηγὸ τὴν κρα-
τικῶν κι ἐκκλησιαστικῶν συμφερόντων ᾿Εθνικὴ Τράπεζα. Ωραῖος δὲν εἶμαι;
Καὶ τώρα ἑτοιμασθῆτε. Ετοιμασθῆτε, ὅπως σᾶς ἔχω φτιάξει, νὰ ὑποδεχθῆτε
τὸ μέγα, τὸ ἀνεπανάληπτο εὕρημα. Δὲν τὸ ἀνεκάλυψε κανένα ἀλλήθωρο μά-
τι ἀρχαιολόγου. Τὸ ἀνεκάλυψε τὸ ψυχρὸ μάτι δορυφόρου τῆς ΝΑΣΑ. Εὕρη-
κε, εὕρηκε!!! Πάνω στὸ δουνὸ ᾿Αραρὰτ ἐντοπίσθη κε ἡ κιδωτὸς τοῦ Νῶε. Τώ-
οα θὰ μοῦ πῆτε, ὅτι δὲν ἦταν τόσο δύσκολο νὰ τὴν ἐντοπίσουν. Τόσο μεγάλη
ποὺ ἔπρεπε νὰ ἦταν, γιὰ νὰ χωρέσῃ ἀπὸ ἕνα ζευγάρι ὅλων τῶν ζωντανῶν,
εὔκολος ἦταν ὁ ἐντοπισμός της. Τώρα θ᾽ ἀναρωτη θῆτε, γιατί τόσα χρόνια,
ποὺ πετᾶνε δορυφόροι, δὲν εἶχε ἐντοπισθῆ. Ρητορικὸ τὸ ἐρώτημα. Δὲν τὸ εἶχα
ἀποφασίσει ἀκόμα: δὲν εἶχε ἔλθει τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου. Τώρα ποὺ ἦρθε ἡ
ὥρα, πάρτε καὶ τὴν κιῦωτό, νὰ τὴν ἔχετε νὰ πορεύεστε στὸν ἴσιο δρόμο. Καὶ
νὰ δῆτε, τί ἔχει νὰ γίνῃ στὴν συνέχεια. "Ολο τὸ δουνὸ θὰ τὸ ἀνασκάψουν καὶ
θ᾽ ἀνακαλύψουν ὅλα τὰ ὀστᾶ τῶν ζῴων, ποὺ μετέφερε ἡ κιθωτός. Θὰ γίνῃ τὸ
᾿Αραρὰτ τὸ τέλειο μουσεῖο φυσικῆς ἱστορίας. ᾿Αλλὰ ἅμα γίνῃ μουσεῖο τὸ
᾿Αραρὰτ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε αἰτία, ὑπηρετεῖ τὴν ἐπιστήμη. Αὐτὴ δὲν τὴν θέλω
οὔτε ζωγραφιστή. Τί μπλέξιμο εἶναι αὐτό; “Ο,τι καὶ νὰ κάνω, πάνω στὴν ἐπι-
στήμη πέφτω. Καταραμένοι "Ελληνες, ποὺ τὴν ἀνακαλύψατε. ᾿Εδῶ, στὸ στο-
μάχι μοῦ κάθεστε. Κι ὅλο σκέφτομαι ἐκείνους τοὺς ἀχώνευτους τοῦ «Δ αυλοῦ»
νὰ προφητεύουν, ὅτι θὰ μὲ πάρῃ τὸ
Σάρωθρον