O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Δωρικὴ Γραμμικὴ A Συνέβη κι αὐτό. Ὄχι πὼς δὲν τὸ περίμενα... Ἀλλὰ νὰ μὲ μιὰ ἐλπίδα ζοῦσα. Ἀπὸ ἀρχαιολόγο δὲν τὸ περίμενα· ἀπὸ γλωσσολόγο τὸ ἴδιο. Τοὺς πανεπιστημιακούς, ὅσο καὶ νἆναι, τοὺς ἐλέγχω. Μέχρι τώρα τήν ἔχω πατήσει ἀπό ἕναν μπακάλη· ἕναν εἰσαγωγέα ἐδώδιμων – ἀποικιακῶν· αὐτὸν τὸν Σλῆμαν, ποὺ θέλησε ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ὁ Ὅμηρος δὲν ἔγραφε παραμύθια ἀλλὰ ἱστορία. Καὶ ποὺ τ’ ἀπέδειξε, τί κατάλαβε; Ἀλλὰ δὲν βα- ρυέσαι, αὐτὸ δὲν μοῦ κόστισε καί πολὺ. Ἔβαλα τοὺς ἀρχαιολόγους μου νὰ τοποθετή- σουν τὸνΤρωικὸ πόλεμο στὸ 1160 καί καθάρισα. Κι ἄσε τὸν Κουτρουβέλη νὰ γράφῃ στὸν «Δαυλὸ» ὅ,τι θέλῃ. Μήπως εἶναι ἀρχαιολόγος; Ἁπλῶς τοπογράφος – χαρτογρά- φος εἶναι. Ἐδῶ δὲν φοβήθηκα ὁλόκληρη Ἀκαδημία καὶ τὴν ἀνακοίνωσίν της γιὰ τὴν χρονολόγησιν τῶν ἑλληνικῶν πυραμίδων. Κι ἂς μοῦ ντουμάνιασε ὁ Ντούμας. Ὅλοι προσπαθοῦν νὰ τὶς τοποθετήσουν στὸν 4ον π.X. αἰῶνα. Ἀκόμη καὶ ὁ υἱός τοῦ πατρὸς. Ὁ δεύτερος ποὺ μοῦ τὴν ἔσπασε, ἦταν ἕνας ἀρχιτέκτονας. Ἀντὶ νὰ κάθεται νὰ με- λετᾷ τὴν κατασκευὴ κτηρίων, τοῦ τὴν ἔδωσε ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀρχαιότητα. Καὶ κα- λά, ἀφοῦ ἤθελε ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀρχαιότητα, χάθηκε νὰ μελετήσῃ τὸ πιθανό σχῆμα τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομῶντος; Ποιός θὰ τὸν ἔλεγχε; Ἴσα ἴσα ὅλο καὶ κάποιο βραβεῖο θὰ τοῦ ἐξασφάλιζα. Ἀλλ’ αὐτὸς, ἀρχιτέκτονας ἄνθρωπος, πῆγε καὶ διάβασε τὴνΓραμμικὴ B. Ποιά ὅμως ἦταν ἡ ἀμοιβή τοῦ Βέντρις; Σὲ ἔξι μῆνες βρέθηκε κάτω ἀπὸ τὶς ρόδες ἑνὸς φορτηγοῦ. Ἀλλὰ ἄντε καί μ’ αὐτὸν τὰ κουτσοκατάφερα. Βγῆκε κι ὁ καλὸς ἐπι- στήμονας Γκόρντον, εἶπε ὅτι ἡ Γραμμικὴ B εἶναι σημιτικῆς προελεύσεως καὶ ἦρθε ἡ καρδιά μου στὴ θέσι της. Ἀλλὰ πῶς νὰ ἡσυχάσω τώρα; Ἦρθε αὐτός, ἕνας τυχαῖος, ἕνας μαθηματικὸς, καὶ διαλαλεῖ, ὅτι ἀποκρυπτογράφησε καὶ τὴνΓραμμικὴ A. Κι αὐτὸ ἀπὸ δική του πρωτοβουλία· χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ἀναθέσῃ κανεὶς. Καὶ καλά, τὴν διάβασε τὴν Γραμμικὴ A ὁ κύριος Μηνᾶς Τσικριτσῆς, τὴν ἐξαγωγὴ συμπερασμάτων τί τήν ἤθελε; Βρῆκε, λέει, πὼς ἡ Γραμμικὴ A περιέχει λέξεις δωρικές, πώς οἱ Δωριεῖς ὑπῆρχαν κι ἐπὶ Μυκηναίων. Ἄ! Θὰ μοῦ τὰ ἀνατρέψῃς ὅλα; ἀκόμα καὶ τὴν κάθοδο τῶν Δωριέων; Ἄσε ποὺ βρῆκε, πὼς ἡ Κυπρομινωικὴ γραφὴ εἶναι ὅμοια μὲ τὴνΓραμμικὴ A· πὼς οἱ Κρῆτες εἶχαν βασικοὺς θεοὺς τόν Δία καὶ τὴν Ἀθηνᾶ. Ἑνιαῖος δηλαδὴ ὁ χῶρος καὶ φυλετικὰ καί πολιτισμικά. Θὰ μοῦ διαβάσουν τώρα καὶ τὴν πινακίδα τοῦ Δισπηλιοῦ, θ’ ἀναγνωρίσουν καὶ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὄστρακα τῶν Γιούρων καὶ θὰ στείλουν τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ στὴν 6η χιλιετία, 1800 χρόνια δηλαδὴ πρὶν ἀπὸ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν Γιαχβέ. Πάει κι ὁ «Ἄτλας τῆς Ἱστορίας», ποὺ πρόσφερε ἡ «Καθημε- ρινὴ» μὲ χορηγία τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας. Κι ὅλα αὐτὰ στὴν ἀγαπημένη μου «Ἐλευθεροτυπία». Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν δημοσιο- γράφο κύριο Γεωργούδη, ποὺ ἐδημοσίευσε τὸ θέμα· πῶς θὰ κυττάξῃ στὰ μάτια τοὺς ἀγαπημένους μου ἰοὺς, ποὺ παθαίνουν ἀλλεργία μὲ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα; Πῶς θ’ ἀντι- κρύσῃ στὰ μάτια τὸν υἱὸν τοῦ πατρός; Κι ἐσὺ, κύριεΤσικριτσῆ, πῶς θὰ ἐμφανισθῇς στὴν διεθνῆ πανεπιστημιακὴ κοινότητα, ποὺ ἀναιρεῖς τὸν σοφό Γκόρντον; Κύριε Τεγό- πουλε, κύριε Φυντανίδη, ἀνασκουμπωθῆτε κι ἑτοιμάστε ἀνάλογο ἀντιδημοσίευμα. Συνεργάτες γι’ αὐτὸ ἔχετε.Γρήγορα δράστε, διότι διαφορετικὰ μὲ παραδίδετε στὸ Σάρωθρον