E. ΑΤΤΑΒΥΡΙΟΣ Ἀνθελληνικὰ στοιχεῖα στὰ κείμενα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας (II)* Ἂν διαβάσῃ κανεὶς τὰ ἔργα καὶ τὶς ὁμιλίες τῶν ἱερῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, θὰ διαπιστώσῃ μ’ ἔκπληξη, μὲ πόση εὐφράδεια καὶ μὲ πόσο πάθος προσανατολίζουν τὸ νοῦ τῶν ἀναγνωστῶν τους στὰ θαύματα τοῦ Γιαχβέ, στὰ ἔργα τοῦ Μωυσῆ, στὸ παράδειγμα τῶν Ἑβραίων πατριαρχῶν, στὴ διδασκαλία τῶν Ἑβραίων προ- φητῶν καὶ μὲ κατάλληλες ἀποστροφὲς καταφέρνουν τὸ ἀκροατή- ριό τους νὰ μισήσῃ κάθε τι τὸ Ἑλληνικό. Ἀπευθυνόμενος στὸν κάθε χριστιανὸ ἢ ὑποψήφιο χριστιανὸ ἢ στὸν κάθε μελλοντικὸ κατηχητὴ ὁ Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέγει στὶς «Προκατηχήσεις» του: «Ἔχεις πολλοὺς ἐχθροὺς καὶ πρέπει νὰ ἔχῃς πολλὰ βέλη, γιατί πρὸς πολλοὺς θ’ ἀκοντίζῃς καὶ πρέπει νὰ μάθῃς πῶς θὰ κατακοντίζῃς τοὺς Ἕλληνες». * Βλ. καὶ τεῦχος 197 τοῦ «Δαυλοῦ». Θεόφιλος Ἀντιοχείας: Ἕνας σκληρὸς μισέλληνας Ὁ Θεόφιλος ὑπῆρξε ἀπολογητὴς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐπίσκοπος τῆς Ἀντιο- χείας καὶ ἔζησε περὶ τὸ 180 μ.X. Μεταξὺ ἄλλων συνέγραψε τρία βιβλία μὲ τίτ- λο «Πρὸς Αὐτόλυκον», στὰ ὁποῖα λοιδωρεῖ τὸν ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ προπαγανδίζει ὑπὲρ τοῦ Ἑβραϊσμοῦ. Ὅπως σημειώνει ὁ καθηγητὴς Θε- ολογίας Πανεπιστημίου Παναγιώτης Χρήστου, «κανεὶς ἄλλος ὀρθόδοξος ἐκκλησιαστικὸς συγγραφεὺς τῆς ἐποχῆς ταύτης δὲν εὑρίσκεται τόσον πλη- σίον εἰς τὴν Π. Διαθήκην ὅσον ὁ Θεόφιλος, ὁ ὁποῖος, ἂν καὶ προήρχετο ἐξ ἐθνικῶν, ἀντιμετωπίζει τὴν ἔξω σοφίαν ὡς Ἰουδαῖος. Ἦτο τόσον στενῶς προσ- δεδεμένος εἰς τὴν Ἰουδαϊκὴν παράδοσιν, ὥστε ὡς Γραφάς του ἐθεώρησε τὸν Μωυσῆν καὶ τοὺς προφήτας καὶ ὡς προγόνους του τοὺς Ἰουδαίους. Οἱ Ἕλλη- νες φιλόσοφοι καὶ ποιηταὶ εἶναι οἱ ξένοι, οἱ ὁποῖοι ἠστόχησαν εἰς τὴν προ- σπάθειάν των... Ἐὰν εἰς τὸ σύγγραμμα δὲν ἐμνημονεύοντο ἔστω καὶ παρε- μπιπτόντως οἱ ὅροι Τριάς, Ἐκκλησία, Χριστιανισμός, θὰ ἠδύνατο τοῦτο νὰ