O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἀρρενοθήλεια (ἀληθινὴ) ἱστοριούλα Τὸ διακεκριμένο μέλος τῆς Ἑταιρείας Χριστιανικῶν Γραμμάτων, τῆς Ἐθνικῆς Ἑταιρίας Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν καὶ τοῦ Φιλολογικοῦ Συλλόγου «Παρνασσός», ἕνας ἐξαίρετος νέος μὲ κάποια μικρὴ θητεία καὶ εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, κεκοσμημένος ὑπὸ πλήθους χαρίτων, εἶναι ἕνα λαμπρὸν παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Κανεὶς δὲν τὸν ἄκουσε ποτὲ νὰ συκοφαντῇ ἢ νὰ κατηγορῇ τοὺς λογοτεχνικούς του συναδέλφους.Τώρα τὰ ὅσα λέγονται, ὅτι πῆρε σβάρνα τὰ περιοδικὰ καὶ κατηγοροῦσε καὶ κάποιους φίλους του, ποὺ τὸν ἀνέδειξαν, ἐλέγχονται ὡς ἀνακριβῆ καὶ ἀνάξια διαψεύσεως, ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ἀπάδει εἰς διανοούμενον ἡ συκοφαντία. Γεμάτος καλοσύνην καὶ πραότητα ἀγωνίζε- ται πάντα γιὰ τὸ καλὸ τῶν φίλων του, ὅπως λ.χ. διὰ τὴν δεσποινίδα εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεφύλαξε τὴν εὐχάριστον ἔκπληξιν νὰ ἀποστείλῃ εἰς τὸν διευθυντὴν της ἐπιστολήν τινα, διὰ τῆς ὁποίας τοῦ γνωστοποιοῦσε ὅτι τὸν ὑβρίζει. Ὅμως κι αὐτὴ ἦταν μιὰ πρᾶξις ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπον. Ἀπὸ δὲ τῶν πλέον ἁγνῶν προθέσεων ὁρμώμενος ἐπεχείρησε νὰ διαδώσῃ ἕνα σωρό «κρίσεις» γιὰ ἀνθρώπους τῶν γραμμάτων μας, ποὺ, ἂν τὶς γράψωμε, ἐδῶ φοβοῦμαι ὅτι θὰ κοκκινήσῃ ἐξ αἰδημοσύνης τὸ χαρτί. Ὅλα δὲ αὐτὰ μέσα στὸ χριστιανικὸ πνεῦμα. Τύχῃ δὲ ἀγαθῇ ὁ ζηλωτὴς αὐτὸς ἀνέβλεψεν ἐκ τῆς σεξουαλικῆς σκοτίας, εἰς ἢν εἶχε περιπέσει. Ἔτσι οὔτε ὁ βυζαντινὸς γάμος ποὺ ἔκανε, οὔτε ἡ θρη- σκεία μπόρεσαν νὰ τὸν ἀποτρέψουν νὰ βρῇ τὸν δρόμον του, ποὺ ὁ Πανάγα- θος τοῦ εἶχε τάξει. Ἔτσι λοιπὸν ὁ μεγάλος οὖτος λόγιος ἀνὴρ μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἄρχισε νὰ ζητᾷ ἀπὸ τοὺς φίλους του νὰ ξεχάσουν τὸ Σ... καὶ νὰ τὸν ἀποκαλοῦν Ἀμάντα! Καὶ νὰ ἡ ἀποτρίχωσις, τὰ κυλοτάκια, τὰ ψηλοτάκουνα καὶ τὰ τα- γεράκια. Ὅσο γιὰ τὴν ψυχολογία του, καὶ μόνη ἡ ἔκφρασίς του «Ξέρεις τί σκύ- λα εἶμαι ἐγώ;» τὰ λέει ὅλα. «Σὰν ἔτοιμη λοιπόν ἀπὸ καιρό» ἡ Ἀμάντα μας βγῆκε στὸ κουρμπέτι. Στὴν ἀρχὴ βέβαια δειλὰ καὶ διστακτικά, διότι ἦτο καὶ σεμνή φύσις.. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι δὲν ἔγινεν ἀποδεκτὸς ἀπὸ τὸ λογοτεχνικὸ οἰκοσύστη- μα καὶ οἱ γνωστοί του ἄρχισαν νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπ’ αὐτὸν μὲ χαμηλά πη- δηματάκια. Ἐνῷ ἕνας ἐκδότης, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ζήτησε ψυχολογικὴ συνδρο- μή, τοῦ διεμήνυσε ὅτι «ἂν κόψῃ τὸ πουλί του, νὰ πάῃ νὰ κόψῃ καὶ τὸν λαιμό του». Ἐμεῖς βεβαίως κατανοοῦμε τὶς ὡραῖες του πράξεις, γιατὶ ἀπὸ π.... ἄνθρω- πο τί περιμένεις; Δὲν μένει παρὰ νὰ τὶς καταλάβῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἑταιρία Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν παρασημοφορώντας τὴν Ἀμάντα καὶ ἐκλέγοντάς την στὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο γιὰ πράξεις ποὺ τιμοῦν ὁλόκληρον τὴν Λογοτε- χνίαν. Καὶ τὶς εὐχές μας γιὰ τὸν Φιλολογικὸν Σύλλογον ποὺ προωθεῖ μὲ τὶς μπά- ντες τὴν Ἀμάντα: Νὰ τὴν χαίρεται. Γιῶργος Πετρόπουλος