ΓΕΩΡΓΙΟΣ K. ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ Ἡ μυστηριώδης «Ποὺντ» Τὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων Βρισκόμουν στὴν «Κοιλάδα τῶν Βασιλέων» τῶν αἰγυπτιακῶν Θηβῶν, ὅταν ρώτησα τὸν ξεναγό μας, τί βρίσκεται πίσω ἀπὸ τὴν χαμηλὴ λοφοσειρὰ ποὺ ὑψω- νόταν καθέτως ἀπὸ ἐπάνω μας. — Τὸ Ντέιρ ἐλ Μπαχάρι, μοῦ ἀπάντησε. Ἀπόρησα! Αὐτό στὰ αἰγυπτιακά ση- μαίνει «Ναὸς τῶν Ναυτικῶν». Τί γύρευε στὴν ἔρημο; — Ὑπάρχει ἐκεῖ «ντέιρ» (μοναστήρι, ναός); τὸν ρώτησα. — Βεβαίως, «Τὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων»! — Πᾶμε. Καὶ πήγαμε. Σκαρφαλώσαμε στὴν λοφοσειρὰ ἀπὸ ἕνα δύσκολο μονοπάτι καὶ ἀπὸ τὴν κορυφή της ἀντικρύσαμε τὸν ναὸ τῆς βασίλισσας Χατσεψούτ, ποὺ ὀρθώ- νεται ἐκεῖ ὁλομόναχος, ἐντελῶς χώρια ἀπὸ τοὺς ναοὺς τῶν ἄλλων βασιλέων τῆς 17ης δυναστείας καὶ ὁλότελα διαφορετικὸς σὲ ἀρχιτεκτονική, ρυθμό, τέχνη. Στὶς τοιχογραφίες τοῦ ναοῦ τῆς Χατσεψοὺτ ἀπεικονίζονται τὰ σπουδαιότερα γεγονότα τῆς βασιλείας της (1520-1484 π.X.). Ἀνάμεσά τους σ’ ἕνα ὁλόκληρο τοῖχο ἐξιστορεῖται τὸ ταξίδι μιᾶς αἰγυπτιακῆς ἀποστολῆς ποὺ ἡ ἴδια ἔστειλε στὴν «θεϊκὴ γῆ τῆς Πούντ». Κατὰ τὸν Βreastedπρόκειται «γιὰ τὶς πιὸ ἐνδιαφέρουσες τοιχογραφίες στὴν Αἴγυπτο». («Records»,II, 246), γιὰ τὶς ὁποῖες ὁ διάσημος αἰγυπτιολόγος Ed Νavilleἔγραψε ὁλόκληρο βιβλίο. («The Temple of Deir el Bahari»). Ἐρωτήματα Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ χώρα; Ποῦ βρισκόταν; Ποιοί ζοῦσαν ἐκεῖ; Σ’ αὐτὰ τὰ ἐρω- τήματα δὲν ἐδόθη μέχρι σήμερα ἀπάντηση. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ «Ποὺντ» χαρακτηρί- ζεται «μυθική». Ὅμως πῶς «μυθική», ἀφοῦ ἡ αἰγυπτιακὴ ἀποστολὴ ἔφθασε σ’ αὐτὴν καὶ ἔφερε ἀπὸ ἐκεῖ πλῆθος προϊόντων; Ἄλλωστε ἡ «μυστηριώδης» χώρα ἀναφέρεται καὶ σὲ μία προσευχὴ πρὸς τὸν Ἄμμωνα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀμεν- χοτὲπ Γ´ (1408-1372 π.X.), δηλαδὴ μεταγενέστερη τῆς Χατσεψούτ, ἐνῷ ἕνας ἀξιω- ματοῦχος τῆς 6ης δυναστείας, δηλαδὴ αἰῶνες προγενέστερος τῆς Χατσεψούτ, ἀναφέρει ὅτι ἐπισκέφθηκε τὴν Ποὺντ πολλὲς φορὲς (Breasted lII, 892). Ἡ Ποὺντ ὑπῆρξε. Ἀλλὰ ποῦ; Νομίζω ὅτι βρῆκα τὴν ἀπάντηση. Οἱ Αἰγύπτιοι ἔφθασαν στὴν Ποὺντ μὲ πλοῖα ποὺ τὰ ἀπεικονίζουν στὶς τοιχο- γραφίες. Σ’ αὐτὲς βλέπουμε καὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς τῆς χώρας. Εἶναι λευκοί, κομψοί, ἀριστοκρατικοί, ὑπερήφανοι. Ὑπάρχουν καὶ μαῦροι, νεγροειδεῖς, οἱ ὁποῖοι καταφανῶς ἔχουν κατώτερους ρόλους, ὑπηρετῶν, ἀχθοφόρων, συνοδῶν. Τὸ τοπίο ἔχει λόφους καὶ λειβάδια. «Τὰ ζῶα στὶς τοιχογραφίες εἶναι ἀποκλει- στικῶς ἀφρικανικὰ»(Ed. Naville), πίθηκοι καὶ ἕνας πάνθηρας. Τὰ φυτὰ ὅμως ἀνήκουν στὰ ἰθαγενῆ τῶν παραλίων τῆς νοτίου Ἀραβίας (A. Lucas, «Ancient Egyptian Materials and Industries». Λονδῖνο 1934 · W.H. Schoff «The Periplus of the