Ἱπτάμενοι δίσκοι Ἐπειδη λόγῳ ἐπαγγέλματος ἔχω πετάξει ἀρκετὲς χιλιάδες ὧρες μὲ πολεμικὰ καὶ ἐμπορικὰ ἀεροσκάφη, καὶ ἀκούγοντας πολλὲς φορὲς γιὰ τὰ διάφορα ἱπτάμενα ἀντι- κείμενα «ἀγνώστου ταυτότητος» («Οὖφο») μοῦ ἐρχόταν μέχρις ἐδῶ, ὅπως λένε, νὰ σκάσω ἀπὸ τὴν ἀσχετοσύνη καὶ μισαλλοδοξία τοῦ κόσμου, ποὺ σπεύδει νὰ τσιμπήσῃ σὲ ὅ,τι τοῦ πετᾶνε, ὅπως οἱ κότες τὸ καλαμπόκι... ἔτσι λοιπὸν ἂς μοῦ κάνετε τὴ χάρη νὰ τὰ πῶ ἀπ’ τὴν καλή, γιατὶ πάντοτε ἔβλεπα ὅτι ὁ καθένας ποὺ ἐμπλεκόταν μὲ τὸ θέ- μα, τὸ ἀντιμετώπιζε ἀπ’ τὴν σκοπιά του, ἡ ὁποία ὅμως πάντα δὲν τὸν κάλυπτε πλήρως, γιατὶ τὸ θέμα εἶναι σύνθετο καὶ θέλει ταυτόχρονη ἀντιμετώπιση τῶν παραγόντων ποὺ τὸ ἀπαρτίζουν. Τὸ θέμα εἶναι φιλοσοφικὸ καὶ καλλιτεχνικό... Μὴ σᾶς ξενίζῃ καὶ ἀκο- λουθήστε με. Προσδεθῆτε. Ὄταν λοιπὸν οἱ γίγαντες ἐκεῖνοι σοφοὶ τῆς Ἀρχαιότητας εἶχαν συλλάβει τὴν δομὴ τῆς ὕλης χωρὶς ἀτομικὲς βόμβες, τὴν ἀπειρότητα τοῦ Σύμπαντος χωρὶς τηλεσκόπια (σήμερα ἕνα τέτοιο σὲ τροχιὰ γύρω ἀπὸ τὴν Γῆ, τὸ Hubble, ἐπαληθεύει τὶς σκέψεις τους), ὅταν εἶχαν πραγματοποιήσει τὴνΔημοκρατία καὶ ὅταν ἡ Τέχνη εἶχε φθάσει σὲ κορυφαῖες μορφὲς γύρω ἀπὸ τὴν ἔκφραση τῆς ἀνθρώπινης ὑπόστασης μὲ ἄλλους ἀντί- στοιχους γίγαντες καλλιτέχνες, ἔ! τώρα τί νὰ ποῦμε γιὰ τὸ κατιναριὸ ποὺ τὴν σήμερον ἡμέρα μᾶς τριγυρίζει; Τότε ἡ Ἐπιστήμη καὶ ἡ Τέχνη χέρι-χέρι ψηλάφιζαν σωστὰ τὸ μυστήριο τῆς φύσης, γιατὶ ἦταν πάντα σὲ ἐπαφὴ μαζύ της – γι’ αὐτὸ δὲν θὰ πεθάνουν ποτέ. Τότε ἀκόμη ἡ θεολογία δὲν τολμοῦσε νὰ πῇ κουβέντα γιὰ τοὺς σοφοὺς καὶ καλλιτέχνες, γιατὶ αὐτοὶ ἦταν καὶ θὰ εἶναι οἱ μόνοι καὶ ἀληθινοὶ ἐκφραστὲς καὶ ἑρμηνευτὲς τοῦ Σύμπαντος. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι καθαρὴ πολιτική, ὅπου διὰ τῆς «ἀποκαλύψεως» καὶ τοῦ δόγματος ὁ χρι- στιανισμὸς ἐξάλειψε βίαια αὐτὴ τὴν μεγαλωσύνη. Ὅ,τι ὑπάρχῃ σήμερα προέρχεται ἀπὸ τὸν πολιτισμὸ τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἄναρχα ὅμως μὲ τὴν οἰκονομικοποίηση ἔχει ἀνα- πτυχθῆ. Ἔτσι ἡ Ἐπιστήμη ἔγινε ἀτομικὴ βόμβα, ἡ δὲ Τέχνη πιτσιλισμένο πεζοδρόμιο. Τὸ λοιπόν, ποὺ λέγαμε, πετάγονται κάτι γραφικοὶ τύποι οὐφολόγων καὶ λένε κάτι πράγματα, ποὺ εἶναι νὰ τραβᾷς τὰ μαλλιά σου· δὲν παίρνουν μυρωδιὰ ἀπὸ φυσικοὺς νόμους, ποὺ ὅσο νά ’ναι, ἀρκετὰ δισεκατομμύρια ἔτη φωτὸς βλέπομε γύρω-γύρω· καὶ κάτι δισεκατομμύρια πάλι ὀργανικῶν ἑνώσεων ἐντοπίζονται, δηλαδὴ ὑπάρχει γύρω μας κάποιος σεβασμὸς τοὐλάχιστον πρὸς τὴν φύση. Κι ὅμως αὐτοὶ ἢ τὰ «εἶδαν» ἢ τοὺς εἶπαν πὼς τὰ «εἶδαν», χωρὶς νὰ κάνουν τὸν κόπο νὰ ἀξιολογήσουν αὐτὸ τὸ «εἶδαν» μὲ τὸν γύρω μας γνωστὸ κόσμο. Τὸ ἴδιο εἶχε συμβῆ καὶ στὸν Μεσαίωνα, ὅταν οἱ ἀπαγορεύσεις εἶχαν κάνει τὴν γε- νετήσια πεῖνα νὰ σκαρώνῃ «ἐρωτώδη μετέωρα» (ἀντὶ τοῦ ὑδατώδη)! Κάπου πιὸ πά- νω εἶχα πεῖ ὅτι ἤμουν ἀεροπόρος· φοβᾶμαι, ὅτι πιὰ δὲν χρειαζόσαστε τὴν μαρτυρία μου, μετὰ τὰ ὅσα εἴπαμε. Ἀγαπητοὶ ἐπιβάτες, εὐχαριστοῦμε ποὺ μᾶς προτιμήσατε, ἀλλὰ ἡ ἑταιρεία μας, πι- στεύοντας ὅτι ἐσεῖς πετᾶτε τώρα πιὰ μόνοι σας καὶ γιὰ τοῦτο δὲν χρειάζεστε ἀερο- πλάνο, ματαίωσε τὴν πτήση! Καλό σας ταξίδι... Παντελῆς Γλάρος Ταξίαρχος Π.A. ἐ.ἀ. (ἱπτ.)