’Αριστερά: Φωτογραφία τοῦ ἐνεπίγραφου χρυσοῦ δακτυλιδιοῦ τοῦ Μαύρου Σπήλιου Κνωσοῦ (Μουσεῖον Ἡρακλείου). Δεξιά: Καθαρογραφὴ τῆς ἐπιγραφῆς ἀπὸ τὴν ἀρχαιολόγο Ἡρὼ Ἀθανασιάδου. Γαμήλιο γλέντι μὲ κρασὶ καὶ ταμπουράδες στὴν Κνωσὸ πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια Στὴν προθήκη 87 τοῦ Μουσείου Ἡρακλείου μὲ ἀριθ. 530 βρίσκεται χρυσὸ ἐνε- πίγραφο δακτυλίδι. Τὸ δακτυλίδι προέρχεται ἀπὸ παλαιὲς ἀνασκαφὲς τῆς Ἀγγλικῆς Ἀρχαιολογικῆς Σχολῆς στοὺς Μινωικοὺς τάφους τοῦ Μαύρου Σπή- λιου Κνωσοῦ καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν τάφο IX, ποὺ ἀνῆκε σὲ ἐπιφανῆ οἰκο- γένεια, ὅπως δείχνουν καὶ ἄλλα πολύτιμα εὑρήματα καὶ κυρίως μία ἐνεπίγραφη περόνη, μὲ τὴν ὁποία θὰ ἀσχοληθοῦμε προσεχῶς. Οἱ ἀνασκαφὲς ἔγιναν τὸ 1926- 1927, καί, ὅπως μοῦ εἶπε τὸ Μάιο 1996 ὁ συνταξιοῦχος ἐργάτης ἀνασκαφῶν Γε- ώργ. Ἀντ. Βασιλάκης, ἐτῶν 88, ὁ ὁποῖος δούλεψε σ’ αὐτές, θυμᾶται ὅτι ἡ ἀνα- σκαφὴ τοῦ συγκεκριμένου τάφου ἔγινε ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψη τοῦ ἀρχαιολόγου Mackenzie, ὁ ὁποῖος ἦταν βοηθὸς τοῦ Evans καὶ ὅτι στὸ βάθος τοῦ διαδρόμου (τοῦ τάφου) βρέθηκε ἀπὸ τὸν ἀρχιεργάτη Ἰωάννη Μιλιαρᾶ τὸ μοναδικὸ ἐνεπίγραφο χρυσὸ δακτυλίδι. Ὁ οἰκογενειακὸς αὐτὸς τάφος δὲν ὑπάρχει πιά, διότι, ἐπειδὴ τὸ ἔδαφος δὲν ἦταν βραχῶδες, κατέρρευσε ἡ ὀροφή του. Οἱ Ἄγγλοι εἶχαν ἀρχί- σει στὸ μέρος αὐτὸ τὶς ἀνασκαφὲς μετὰ τὴν πληροφορία ποὺ τοὺς ἔδωσε ὁ Ἐμμ. Ἀκουμιανάκης, ὅτι στὸν ἀγρό του, στὶς πλαγιὲς τοῦ Ἁιλιᾶ, ἄρκαλοι (ἀσβοὶ) εἶχαν βγάλει ὄστρακα σκάβοντας. Ἡ μοναδικότητα τοῦ δακτυλιδιοῦ ὀφείλεται στὸ ὅτι στὴν σφενδόνη του ἦταν γραμμένη σπειροειδὴς ἐπιγραφὴ καλλιγραφικῆς Γραμμικῆς A. Τὰ γράμματα εἶναι ὅμοια μὲ αὐτὰ τῆς ἐπιγραφῆς τοῦ Κυπέλλου τοῦ Ἀτρέα ἀπὸ τὴν Κνωσό, ποὺ βρέθηκε μαζὶ μὲ ἕνα ἄλλο στὴν οἰκία τῶν μονολιθικῶν στύλων – πιθανὸν πεσμέ- να καὶ τὰ δύο ἀπὸ ὑπάρχοντα ὄροφο–, προέκταση τοῦ ἱεροῦ ποὺ βρισκόταν νό-