ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ Προσωπική μαρτυρία τοῦ ταξιάρχου Π. Γλάρου γιὰ τὴν Κυπριακή τραγῳδία Στὴν στήλη τοῦ «Δαυλοῦ» «Ἢ Κίνησις τῶν Ἰδεῶν» παρουσιάζοµε τὸ διόλίο τοῦ Π. Κακολύρη «Οἱ Πολεμιστὲς τοῦ Οὐρανοῦ», τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στήν Κυπριαχὴ τραγῳδία τοῦ [974 καὶ ἰδιαιτέρως στὴ δράση τῆς ἑλληνικῆς Πολεμικῆς Αεροπορίας. στὴν ἀνορθόδοξη ἐμπλοκή της στὶς πολεμιχὲς ἐπι- χειρήσεις καὶ στὸν ἄδικο χαμὸ 33 Ἑλλήνων πολεμιστῶν. Ἢ ἐν λόγῳ ἔρευνα ἀναφέρεται σὲ πολλά πρόσωπα Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. ποὺ μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο διαδραμάτισαν συγκεκριµένο ρόλο στὰ νεγονότα. Στὴν σελ. 13 γίνεται ἀναφορὰ καὶ στὸν ἐ.ἀ. ταξίαρχο τῆς Πολεμικῆς ᾿Αερο- πορίας καὶ συνεργάτη τοῦ «Δαυλοῦ» χ. Παντελῆ Γλάρο. Ἡ πλήρης ἀναφορὰ τοῦ διόλίου στὸ πρό- σωπο τοῦ χ. Γλάρου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὁ [τότε] ἀντισμήναρχος Παντελῆς Γλάρος ἦταν ὁ διοικητὴς τοῦ ΚΣΕΔ (Κέντρο Συντονι- σμοῦ “Ερευνας καὶ Διάσωσης) τῆς Πολεμικῆς ᾿ Αεροπορίας, ποὺ ἡ ἔδρα του ἦταν στὸν κε- ντρικὸ ἀερολιμένα τοῦ ᾿Ελληνικοῦ. Ἢ διοίκηση ήταν στὸν ἀνατολικὸ τοµέα τοῦ ἀεροδρομί- ου (στὴν 129 Πτέρυγα ΄ Υποστήριξης), ἐνῶ ὁ θάλαμος ἐπιχειρήσεων στὸ δυτικὸ τοµέα, ποὺ χρησιμοποιόταν κυρίως ἀπὸ τὴν ᾿Ολυμπιακή. »Τὸ πρόδλημα τοῦ Γλάρου ἦταν ἡ διαταγὴ ποὺ μόλις εἶχε λάδει καὶ ποὺ σύμφωνα μὲ αὐτὴν ἔπρεπε νὰ χορηγήση ἀμέσως φύλλα πορείας στοὺς ἀρχισμὴ νίες Μπαραλιάκο καὶ Μουτύά- τσο. προκειμένου νὰ παρουσιαστοῦν στὴν 112 Πτέρυγα Μάχης καὶ νὰ ἀναλάδουν πτητικὰ καθήκοντα. Καὶ ἦταν σοθαρὸ τὸ πρόόληµά του, γιατὶ ἐκτελώντας αὐτὴν τὴ διαταγὴ ἀπογύ- µνωνε τὸ ΚΣΕΔ ἀπὸ τοὺς ἀναγκαίους γιὰ τὴ λειτουργία του ὑπαξιωματικοὺς (αὐτὴ ἡ ὑπη- ρεσία πλαισιωνόταν μόνον ἀπὸ ἱπτάμενους ραδιοναυτίλους), ὅπως ἦταν οἱ δύο ἀρχισμηνίες ποὺ περίµεναν στὸν προθάλαμο τοῦ γραφείου του, γιὰ νὰ παραλάδουν τὰ σχετικἀ ἔγγραφα τῆς µετακίνησής του. Προσπάθησε νὰ µεταφέρῃ στὸ ΓΕΑ τὶς ἀντιρρήσεις του, ἀλλὰ συνά- ντήσε τὴν ἄρνήση τῶν προϊσταμένων, ποὺ ἦταν πλήρως δικαιολογημένη. »...'"Εἴμαστε σὲ πολὺ δύσκολη κατάσταση”, εἶπε στοὺς ἀνθρώπους του ἀποχαιρετώντας καὶ δίνοντάς τους στὰ χέρια τὰ φύλλα πορείας. "Φαντάζομαι ὅτι τὸ ἑπόμενο σῆμα ποὺ θὰ ἔρθῃ ἀπὸ τὸ ΓΕΑ, θὰ διατάσσῃ καὶ τὴ δική μου μετακίνηση στὴν Ελευσίνα. Καὶ τότε θὰ πετάξουμε μαζί”. »Οἱ ἀρχισμηνίες γνώριζαν τὸν ἀεροπόρο διοικητή τους, ὅπως ὅλη ἡ ἀεροπορία γνώριζε τὸν Παντελῆ γιὰ τὸ ἀστείρευτο χιοῦμορ, τὴν παλικαριὰ καὶ τὴν ἐφευρετιχότητά του. ' Ηταν ἕνας ἀξιωματικὸς ποὺ δὲν κρατοῦσε τὶς ἡλίθιες ἀποστάσεις, ποὺ προέόλεπαν οἱ κανονισμοὶ με- ταξὺ τῶν ἀνωτέρων καὶ κατωτέρων, ἀλλὰ μετροῦσε τὴν παλιχαριὰ καὶ τὸν ἔπαγγελματισμὸ τῶν συνεργατῶν του. ταν ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν κυθερνητῶν ποὺ ἄνετα θὰ πετοῦσαν μα- ξί του ἀκόμη καὶ στὶς πιὸ δύσκολες πτήσεις ἀνορβοδόξου πολέμου». Ἢ παραπάνω ἀναφορὰ στὸ πρόσωπό του ὑποχρέωσε τὸν Παντελῆ Γλάρο νὰ καταθέσῃ τὴν δική του ἄποψη γιὰ τὰ γεγονότα τοῦ 74, στὸ χείµενο ποὺ ἀκολουθεῖ, σὰν προσωπική μαρτυρία στὸ ζή- τηµα τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ κ. Π. ΓΛΑΡΟΥ: «Ἢ ἀναφορὰ τοῦ ἐν λόγῳ ὄιθλιου στὸ πρόσωπό µου θεθαίως μὲ τιμᾶ, πλὴν ὅμως οἱ ἰδιότητες ποὺ μοῦ προσάπτει ἦταν καὶ ἀδιάφορες καὶ ἀντίθετες πρὸς τὸ πνεῦμα τῶν τότε κρατούντων. Τότε. γιὰ νὰ κάνουν τὴ δουλειά τους, σὲ ἤθελαν χωρὶς σκέψη καὶ δούληση. Μάλιστα ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς μοῦ εἶχε