«Mea culpa» καὶ Ἑλληνισμὸς Κύριε διευθυντά, Συγγνώμη ζήτησε ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία γιὰ τὸ μέγα ἔγκλημα τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης. Ἔτσι νομίζει ὅτι θὰ «καθαρίσῃ» μὲ τὴν ἱστορία ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος B´. Ὅμως δὲν εἶπε ὅλη τὴν ἀλήθεια, ὅπως ἀποφεύγει νὰ μιλήσῃ σχετικὰ καὶ ἡ ἡγεσία τῆς Ὀρθοδοξίας. Γιατὶ ὁ Με- σαίων εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ φρικτότατου ἐγκλήματος ποὺ προηγήθηκε, δηλαδὴ τῆς κατα- στροφῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὁ αὐτοκράτωρ τῆς Νέας Ρώμης M. Κωνσταντῖνος, ξεχνώντας τὸ Διά- ταγμα τῶν Μεδιολάνων τοῦ 313 μ.X. (περὶ ἀνεξιθρησκείας), ἀσπάσθηκε τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀπεδείχθη ὁ νεκροθάφτης τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Διότι ἄνοιξε τὸν δρόμο γιὰ τὸν ἀπηνῆ διωγμὸ τῶν «ἐθνικῶν» (Ἑλλήνων). Τὸ ἔργο τοῦτο ἀνέλαβε ὁ υἱὸς του Κωνστάντιος B´ (337-361 μ.X.), ὁ ὁποῖος προέβη σὲ ἀπίστευτους βανδαλισμοὺς μὲ τὴν ὑποκίνηση τοῦ χριστια- νικοῦ ἱερατείου. Τὰ φανατισμένα πλήθη καταστρέφουν ἱερά, ναούς, θέατρα, γυμναστήρια καὶ πρὸ παντὸς τὰ ἀγάλματα καὶ τὰ πνευματικὰ ἔργα τῶν Ἑλλήνων «Μέσα σ’ αὐτὰ κατοικοῦν δαι- μόνια», ἔλεγαν. Τὸ 341 ἀπαγορεύει τὶς θρησκευτικὲς καὶ πνευματικὲς ἐλευθερίες τοῦ Ἑλληνι- σμοῦ. Ἡ φρικιαστικώτερη ὅμως γενοκτονία συνετελέσθη ἐπὶ M. Θεοδοσίου (379-395) καὶ τῶν διαδόχων του μὲ τὴν καταστροφὴ καὶ λεηλασία τῶν μνημείων τέχνης καὶ πολιτισμοῦ. Αὐτὸς ἀναίρεσε τὸ Διάταγμα ἀνεξιθρησκείας καὶ καθιέρωσε ὑποχρεωτικὰ τὸν Χριστιανισμό. Τότε ἔγιναν δολοφονίες φιλοσόφων κ.ἄ. Τὸ 396-399 συμβαίνουν οἱ χειρότεροι βανδαλισμοὶ καὶ ὁ ἀφανισμὸς καὶ ἐρήμωση τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὶς «χριστεπώνυμες» ὀρδὲς τοῦ Ἀλαρίχου, ὑποκι- νούμενες ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Γιὰ νὰ γλυτώσουν τὸν διωγμὸν οἱ Ἕλληνες γίνονται «Ρωμιοί». Τὸ 401 ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως διέταξε τὴν καταστροφὴ τοῦ ναοῦ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο, ὁ δὲ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος τὸ 391 τὴν καταστροφὴ τῆς Βιβλιοθήκης Ἀλεξανδρείας. Τὸ 415 ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Κύριλλος ὑποκινεῖ τὸν φα- νατισμένο χριστιανικὸ ὄχλο, ὁ ὁποῖος κατακρεουργεῖ οἰκτρῶς τὴν φιλόσοφο Ὑπατία. Τὸ 394 ὁ M. Θεοδόσιος καταργεῖ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες καὶ κηρύσσει ἐκτὸς νόμου τὴν Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία. Τὸ 529 ὁ Ἰουστινιανὸς καταπολεμᾷ τὸν Νεοπλατωνισμὸ καὶ κλείνει τὴνΦιλοσο- φικὴ Σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν σφάζοντας τοὺς καθηγητὲς της ἢ ἀναγκάζοντάς τους νὰ διαφύγουν, γιὰ νὰ σωθοῦν, στὸν... Πέρση αὐτοκράτορα. Ἔτσι στὸ ἑξῆς ὁ Ἑλληνικὸς Ὀρθὸς Λόγος θὰ ἀντι- κατασταθῇ ἀπὸ τὸν Ἰουδαιοχριστιανικὸ δυϊσμὸ τῶν Γιαχβέ-Σατανᾶ. Ἔκτοτε ὁ πολιτισμὸς ὀπι- σθοδρομεῖ στὸν Μεσαίωνα καὶ ὁ κόσμος βυθίζεται στὴν βαρβαρότητα. Ὁ Ἑλληνισμὸς ἀναμέ- νει ἀπὸ τὸν Πάπα καὶ τοὺς 4 ὀρθόδοξους πατριάρχες, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλη- σία τῆς Ἑλλάδος συγγνώμη. Ἡἱστορία δὲν ξεχνᾶ. K.X. Κωνσταντινίδης Ὑποστράτηγος ἐ.ἀ. Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, [...]Τὸ Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας ἐζήτησε προσφάτως συγγνώμη ἀπὸ τὸν ἅγιον Νεκτάριον, τὸν ὁποῖον, ἐξ ὅσων ἀντελήφθην, εἶχε ὑποβάλει εἰς κάποια ταλαιπωρίαν. Ἔχω τὴν γνώμη ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Πατριαρχεῖον θὰ ἔπρεπε πολὺ περισσότερον νὰ ζητήσῃ συγγνώμη γιὰ τὴν κατα- κρεούργησιν τῆς Ὑπατίας ἀπὸ φανατικοὺς καλογήρους τοῦ τάγματος τοῦ Ἁγίου Πέτρου τὸ 415 μ.X. ἐπὶ πατριάρχου Κυρίλλου. Αἰτία:«διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν σοφίαν καὶ μάλιστα εἰς τὰ περὶ ἀστρονομίας» (Ἡσύχιος). Ὁ χριστιανὸς Σωκράτης ὁ Σχολαστικὸς (ε´ μ.X) χαρακτηρίζει τὴν κατακρεούργησίν της «ὄνειδος μέγα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλεξανδρείας». [...]. Φιλικὰ Γεώργιος K. Γεωργαλᾶς Πεντέλη